Agad pinaharurot ni Pat ang kanyang sasakyan papunta sa sinasabing ospital ni tita. Ang nararamdaman kong pag-aalala ay lalong lumala. Tuluyan na akong umiyak. "Best, hindi ko kakayanin kapag mawala siya sa akin" ang naluluha kong pahayag kay Pat.
"Huwag kang mag-alala, alam kong makakaligtas si Jake." sagot niya. Alam kong sinabi lang niya iyon para pakalmahin ako.
Nang makarating, dali-dali kaming nagpunta sa emergency room pero hindi namin siya nakita kaya nilapitan namin ang isang nurse na nasa information.
"Excuse me po may dinala po bang pasyente dito na ang pangalan ay Jake Montecarlo." ang natataranta kong tanong.
"Ah meron po, nandun na po siya ngayon sa Rm. 404 sa fourth floor." ang sagot ng nurse.
Nagmadali kaming umakyat sa sinsabing kwartong pinagdalhan kay Jake. Buti na lang at natyempuhan namin ang elevator kaya mabilis kaming umakyat. Pagkadating sa fourth floor, agad naming nilibot ang mga aming mga mata sa mga pinto doon. Maya-maya nakita na namin ito. Kumpirmado, nakalagay ang pangalan ni Jake sa pinto na iyon.
Hindi ko agad nagawang buksan ang pinto. Parang hindi ko kasi kakayanin ang makikita ko sa loob.Pero mas nanaig sa akin ang pag-aalala sa taong mahal ko kaya nilakasan ko na lang ang loob ko. Naiiyak pa rin akong pinihit ang doorknob.
Nang makapasok sa loob, isang kahabag-habag na Jake ang nakita ko. May benda ang kanyang ulo braso at binti habang naka dextrose. Nilapitan naman ako ng mga magulang ni Jake pati na rin ni tatay na naroroon rin.
"Nakita na lang siya ng mga taong nakahandusay sa daan na duguan. Sabi ng mga nakasaksi na nahagip siya ng isang sasakyan habang naglalakad ng lasing. Tinakbuhan lang siya ng driver." si Tita na umiiyak na rin.
"Kamusta na po ang lagay niya?" ang sunod kong tanong sa kanila.
"Kritikal ang lagay niya. Himala na lang kung magkamalay siya kaagad" sagot ni Tito Eddie.
"Kasalanan ko ito, kung noon pa lang ay bumalik na ako sa inyo, hindi na ito mangyayari pa sa kanya. Alam ko masyado na siyang nasaktan sa mga ginawa ko" ang nauutal kong sabi kay Tita habang umiiyak din.
Hinaplos naman ni tatay ang aking likod. "Anak, huwag mong sisihin ang sarili mo, hindi mo kagustuhan ang nangyari. Hindi mo rin naman kasi alam pa ang totoo noon"
Umiiyak pa rin akong nilapitan si Jake at humawak. "Jake, bakit nangyari sa iyo ito? Patawarin mo ako kung sinaktan ko ang damdamin mo. Ako ang may kasalanan kung bakit nangyari sa iyo ito e. Sana naman ay magising ka na. Gusto na kitang makitang maging masaya ulit lalo na sa magandang balitang sasabihin ko sa iyo. Promise ko sa iyo na hindi na kita iiwan muli. I love you so much Jake." Pagkatapos noon ay niyakap ko na siya at tuluyan nang humagulgol, ang lahat ng aking emosyon ay inilabas ko na. Basang-basa na ang suot niyang puting damit sa mga luha ko.
Ilang segundo rin ako na nasa ganoong sitwasyon nang biglang may humaplos sa ulo ko at nagsalita. "Promise mo yan ha"
Sobrang nagulat ako nang lingunin ko kung sino ito. Si Jake na nakangiti sa akin. Maya-maya narinig ko na ang mga tawanan ng mga magulang niya pati ni tatay.
"Galing ng eksenang ito, para akong nanonood ng teleserye." si tita.
"Ibig sabihin nito wala talagang nangyari sa iyo" ang nagtataka ko nang tanong kay Jake.
"Oo naman, tignan mo pa ang buong katawan ko" sagot niya sabay tanggal ng lahat ng mga nakalagay at nakakabit sa katawan.
"Ikaw talaga, niloloko mo lang ako ha. ang nasabi ko na lang sa kanya.
"Pati kayo pinagkaisahan ninyo ako" ang medyo tampo kong baling kina tatay, Tita Edna at Tito Eddie.
"Ako ang nakaisip nito at natutuwa ako dahil sobrang effective. Pero yung sinabi mo ha promise mo yan sa akin" si Jake.
Maya-maya umupo siya, nilapit niya ang kanyang mukha sa akin at binigyan niya ako ng isang smack sa labi.
"I love you Dave" ang nakangiti niyang sabi pagkatapos noon.
Niyakap ko na lang siya na naluluha pa rin. Pero this time tears of joy na ito.
"Hay ang saya naman nila" ang masaya nang sabi ni Tita.
"Oo nga kaya bukas na bukas din magcecelebrate tayo."si Tito Eddie.
"At magluluto ako ng mga masasarap na pagkaing ihahanda" si Tatay.
Lumapit si Pat sa amin at nagsalita. "Pare, pangalawang pagkakataon mo na ito. Sana hindi na maulit pang masaktan ang bestfriend ko sa iyo"
"Pangako pare, aalagaan ko at mamahalin ng buong puso ang bestfriend mo" sagot ni Jake. Nagkamayan silang dalawa.
Sinabi na rin sa akin ni Jake na alam na rin niya ang totoo. Nag-usap na pala sila ni Cathy nang gabi ring iyon. Kaya pala hindi siya kasama nina Mark at ng kapatid niya. Agad niya akong pinuntahan sa tinitirhan namin para sabihin ang magandang balita. Nalaman niya kay tatay na nagpunta ako sa kanila kaya dali-dali siyang bumalik sa bahay nila. Doon ikinuwento ng mga magulang niya ang lahat ng pinag-usapan namin. Dahil sa alam na naming pareho ang totoo ng mga oras na iyon, ito ang naisip na plano ni Jake. Siguro para mailabas ko ang lahat ng saloobin ko sa kanya pati na rin ang malaman niya ang mararamdaman ko kung sakaling tuluyan na siyang mawala.
Kinabukasan, agad nagdaos ng isang party ang pamilya nina Jake. Habang busy ako sa pag-eentertain ng mga bisitang inimbita ni Tito Eddie, nilapitan ako nina Erika, kasama si Pat, ang kanyang partner pati si Mark. Nag-usap kami sa isang mesa.
"Buti naman at nakarating kayo, ikaw Mark bakit hindi mo kasama ang kapatid mo at saka nasaan si Cathy?" tanong ko agad.
"Ah magkasama na sila ngayong dalawa. Hindi ko alam kung saan nagpunta e" ang nahihiyang sagot ni Mark.
"Ah ok, salamat sa pagdalo Mark." ang nakangiti kong pahayag.
"Wow naman ang saya mo na ngayon friend, natupad na rin sa wakas ang pangarap mo. Napasaiyo na campus heartrob na pinagpapantasyahan mo noon pa." si Erika.
"Tama ka, sobra na ang kaligayahan ko ngayon, wala na akong maihihiling pa" ang nakangiti kong sagot sa kanya.
"Kaya magdo double honeymoon tayo." ang biglang sabat ni Jake na nasa likod ko pala. Yumakap siya sa akin nang patalikod.
"Anong sinasabi mong double honeymoon?" ang tanong ko na nagtataka.
"Idea ito ng bestfriend mo, ang maghoneymoon tayo sa Hawaii." si Jake. Napalingon naman ako kay Pat at sa partner niya.
"Tama siya, para na rin makapagpahinga ang utak ninyo. Aalis tayo sa friday, mga tatlong araw lang tayo doon para hindi kayo makapag-absent." si Pat.
Sasagot sana ako nang may lumapit sa aming mga grupo ng kalalakihan. Namukhaan ko ang mga ito. Mga kaklase pala ito ni Jake noong high school.
"Wow pare, congrats sa inyong dalawa" sabi ng isa.
Tumayo na siya mula sa pagkakayakap sa akin at hinarap ang mga bagong dating."Salamat mga pare"
"Pero alam mo hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyari sa iyo. Akalain mo ba namang kayo pa ang nagkatuluyan." sabi ng katabi niyang lalaki.
"Ewan ko ba mga tol, talagang tinamaan ako dito kay Dave e hindi ko maipaliwanag." ang nakangiting sagot ni Jake.
Maya-maya tinawag na kaming lahat ni Tita para kumain.
Gaya ng napagplanuhan, tinuloy namin ang double honeymoon sa Hawaii. Namasyal kami sa magagandang tanawin at beaches na naroroon. Siyempre hindi mawawala ang aming mga private moments tulad ng "sex" hehehe.
Sa bahay na ulit kami ng mga Montecarlo nakatira dahil sa pamimilit ni Jake. Tatlong taon ang lumipas, dahil sa pagpupursige sa pag-aaral sa tuling ng tutorial namin ni Jake, natapos ko na ang kursong nuirsing at kasalukuyang naghahanda para sa board exams. Si Jake naman ay tuloy pa rin, tatlong taon pa siya bago makapagtapos. ang kurso kasi niya na pagdodoktor ay pitong taon.
Hindi pa rin mawawala sa amin ang tampuhan. Pero agad namin pinag-uusapan ito para maayos agad. Minsan kapag alam niyang galit ako sa kanya, dinadaan niya ako sa pagkasweet niya. Nandiyan yung binibigyan niya ako ng chocolates, hinahalik-halikan at kinikiliti. siyempre ako naman bibigay agad dahil sa pag-ibig ko sa taong ito.
Pinangako namin sa isat isa na kahit anumang pagsubok ang darating sa amin ay lakas loob naming haharapin dahil ito ang susukat sa tatag ng aming pagsasamahan. Pilit rin naming ipaglalaban ang aming pagmamahalan kahit mali ito sa pananaw ng lipunan. Ang mahalaga ay wala kaming nasasaktan o naaagrabayadong tao.
End of Series 1.
Showing posts with label Halik ng Pag-ibig. Show all posts
Showing posts with label Halik ng Pag-ibig. Show all posts
Sunday, November 28, 2010
Friday, November 19, 2010
HALIK NG PAG- IBIG Part 24
"Mark! bakit nandito ka, at sino yang kasama mo?" ang may pagtatakang tanong ko sa kanya. Tumingin sila sa akin. Doon ko napansin na magkahawig silang dalawa.
"Mga iho upo muna kayo, may sasabihin sila sa inyo." si Tito Eddie. pumwesto kami ni Pat sa isang sofa katapat ng inuupuan ni Mark.
"Ano kasi, may ipagtatapat sana ako sa iyo Dave. Matagal na rin kasi akong naaawa sa iyo lalo na't nakikita ko na nalulungkot ka at nasasaktan. Yu...yung anak ni Cathy, hindi si Jake ang totoong ama nito. Bago pa sila magkakilala, naging nagkarelasyon siya sa nitong nakatatanda kong kapatid.
"Ha!!!!!" ang pagkagulat kong reaksyon. "Paano naman kayo nakakasiguro?"
Nagsalita na ang kapatid niya. Inamin naman ni Cathy sa akin ang tungkol sa pagbubuntis niya. Kaya nga nagsumikap ako na magtrabaho para suportahan ang bata. Sa katunayan, nga nadestino ako sa saudi. Pero nang sabihin sa akin ng kapatid ko ang bagay na ito, ay agad akong bumalik dito sa Pilipinas. Hindi ko matatanggap ang ginawa ni Cathy na iako sa iba ang anak namin.
Halos maguluhan na ang isip ko sa mga nalaman kong rebelasyon ngayon. Halo-halong emosyon na ang nararamdaman ko ngayon.
"Ayos ka lang ba best" si Pat sabay hagod sa likod ko.
"Oo best, medyo nagulat lang ako, huwag kang mag-alala," sagot ko sa kanya.
"Buti naman teka nga pala, nasaan na yung Cathy na iyon" tanong ni Pat sa dalawa.
"Wala na kayong dapat alalahain tungkol sa kanya, dapat kasama namin siya dito ngayon pero hindi pa siya handang humarap sa inyo. Naghahanap lang siya ng tamang tiyempo.
"So wala na pala tayo dapat problemahin pa ayos na ang lahat, salamat na lang sa dalawang ito" ang natutuwang sabi ni Tito Eddie.
"Tama, at kapag nalaman ito ni Jake ay siguradong matutuwa iyon at magbabalik na rin siya sa dati." si Tita.
"Dave, mabuti sanang ikaw na ang lahat kay Jake, alam ko kasing galit siya sa akin" si Mark.
"Sige kakausapin ko siya." Lahat ng lungkot ko at bigat ng damdamin ay nawala na. Ito na siguro ang daan upang magkabalikan kaming dalawa.
"Tita, nasaan po ngayon si Jake" tanong ko kay Tita.
"Lumabas lang siya saglit, pero pabalik na siguro yon." sagot sa akin ni Tita.
"Ano pa ba ang hinihintay natin, dapat masaya tayo, tutal nakahanda na ang hapunan, tara sabay-sabay tayong kumain" yaya ni tito Eddie.
Bigla naman akong nagsalita "Hindi ba natin hihintayin muna na bumalik si Jake?"
"Uuwi rin siya, baka nga masorpresa pa iyon pagdating niya dahil nandito ka." si Tita Edna.
Sinimulan na naming kumain ng hapunan, marami pa kaming napag-usapan ng gabing iyon. Nalaman kong mahigit 1 taon na ang relasyon nila Cathy at Bob, ang kapatid ni Mark. Kahit papaano naman ay napatawad ko na si Cathy sa mga ginawa niya. Sa kaso naman ng mga magulang ni Jake, kita ko rin ang kasiyahan sa kanila dahil hindi na maaakapektuhan ang kanilang negosyo.
Pasadong 10pm na nang umuwi ang magkapatid. Naiwan kami ni Pat para hintaying bumalik si Jake sa sala.
"Gabi na bakit wala pa siya" ang may pag-aalala ko nang tanong kay Pat.
"Dont worry darating din siya just wait" sagot ng bestfriend ko.
Lumipas na ang isang oras ngunit wala pang Jake na dumating. Lalo akong nag-alala sa kanya. Maya-maya lumapit sa amin si Tita.
"Wala pa ba si Jake, naku ano na kaya ang nangyari sa kanya?" sabi ni tita.
"Mabuti pa siguro tawagan niyo po ang mga kaibigan niya baka alam nila kung nasaan siya" suggestion ni Pat.
"Isa-isang tinwagan ni Tita Edna ang mga alam niyang kaibigan ni Jake. Ni isa sa kanila walang nakakaalam kung nasaan siya. Bigla ko namang naalala ang isang pangyayari noon. Ang ginawang paglalasing niya sa isang Bar malapit sa school. Naisip kong puntahan siya doon. Sinamahan ako ni Pat.
Pagkarating doon, kumpirmado nagpunta nga si Jake doon. Kinabahan na ako na baka may masama nang nangyari sa kanya. Naisipan naming libutin ang buong lugar, nagbabakasakaling makita siya.
Sa kotse habang nagmamaneho si Pat, patuloy pa rin ako sa pag-iisip, nagdadasal na sana ay walang mangyaring masama sa kanya.
"Bestfriend, alam kong sobra na ang pag-aalala mo, wag kang mag-alala, hindi na tayo titigil sa paghahanapsa kanya." si Pat at hinawakan ako sa kamay. Napaiyak na akong tumugon sa kanya.
"Maraming salamat at nandiyan ka para sa akin" Ngumiti lang siya sa akin. Doon ko lalong nalaman ang kahalagahan ng isang kaibigan sa oras ng pangangailangan.
Maya-maya tumawag si Tita. Agad kong sinagot ito. "Tita ano na po balita kay Jake?"
Lalo akong kinabahan nang hindi agad sumagot si Tita.
"Tita, ano po?" ang napalakas ko nang tanong. Narinig kong umiyak si Tita.
"Dave, nandito kami ngayon sa ospital" pautal na sagot ni Tita Edna.
"ANOOOO?"
Itutuloy.......
"Mga iho upo muna kayo, may sasabihin sila sa inyo." si Tito Eddie. pumwesto kami ni Pat sa isang sofa katapat ng inuupuan ni Mark.
"Ano kasi, may ipagtatapat sana ako sa iyo Dave. Matagal na rin kasi akong naaawa sa iyo lalo na't nakikita ko na nalulungkot ka at nasasaktan. Yu...yung anak ni Cathy, hindi si Jake ang totoong ama nito. Bago pa sila magkakilala, naging nagkarelasyon siya sa nitong nakatatanda kong kapatid.
"Ha!!!!!" ang pagkagulat kong reaksyon. "Paano naman kayo nakakasiguro?"
Nagsalita na ang kapatid niya. Inamin naman ni Cathy sa akin ang tungkol sa pagbubuntis niya. Kaya nga nagsumikap ako na magtrabaho para suportahan ang bata. Sa katunayan, nga nadestino ako sa saudi. Pero nang sabihin sa akin ng kapatid ko ang bagay na ito, ay agad akong bumalik dito sa Pilipinas. Hindi ko matatanggap ang ginawa ni Cathy na iako sa iba ang anak namin.
Halos maguluhan na ang isip ko sa mga nalaman kong rebelasyon ngayon. Halo-halong emosyon na ang nararamdaman ko ngayon.
"Ayos ka lang ba best" si Pat sabay hagod sa likod ko.
"Oo best, medyo nagulat lang ako, huwag kang mag-alala," sagot ko sa kanya.
"Buti naman teka nga pala, nasaan na yung Cathy na iyon" tanong ni Pat sa dalawa.
"Wala na kayong dapat alalahain tungkol sa kanya, dapat kasama namin siya dito ngayon pero hindi pa siya handang humarap sa inyo. Naghahanap lang siya ng tamang tiyempo.
"So wala na pala tayo dapat problemahin pa ayos na ang lahat, salamat na lang sa dalawang ito" ang natutuwang sabi ni Tito Eddie.
"Tama, at kapag nalaman ito ni Jake ay siguradong matutuwa iyon at magbabalik na rin siya sa dati." si Tita.
"Dave, mabuti sanang ikaw na ang lahat kay Jake, alam ko kasing galit siya sa akin" si Mark.
"Sige kakausapin ko siya." Lahat ng lungkot ko at bigat ng damdamin ay nawala na. Ito na siguro ang daan upang magkabalikan kaming dalawa.
"Tita, nasaan po ngayon si Jake" tanong ko kay Tita.
"Lumabas lang siya saglit, pero pabalik na siguro yon." sagot sa akin ni Tita.
"Ano pa ba ang hinihintay natin, dapat masaya tayo, tutal nakahanda na ang hapunan, tara sabay-sabay tayong kumain" yaya ni tito Eddie.
Bigla naman akong nagsalita "Hindi ba natin hihintayin muna na bumalik si Jake?"
"Uuwi rin siya, baka nga masorpresa pa iyon pagdating niya dahil nandito ka." si Tita Edna.
Sinimulan na naming kumain ng hapunan, marami pa kaming napag-usapan ng gabing iyon. Nalaman kong mahigit 1 taon na ang relasyon nila Cathy at Bob, ang kapatid ni Mark. Kahit papaano naman ay napatawad ko na si Cathy sa mga ginawa niya. Sa kaso naman ng mga magulang ni Jake, kita ko rin ang kasiyahan sa kanila dahil hindi na maaakapektuhan ang kanilang negosyo.
Pasadong 10pm na nang umuwi ang magkapatid. Naiwan kami ni Pat para hintaying bumalik si Jake sa sala.
"Gabi na bakit wala pa siya" ang may pag-aalala ko nang tanong kay Pat.
"Dont worry darating din siya just wait" sagot ng bestfriend ko.
Lumipas na ang isang oras ngunit wala pang Jake na dumating. Lalo akong nag-alala sa kanya. Maya-maya lumapit sa amin si Tita.
"Wala pa ba si Jake, naku ano na kaya ang nangyari sa kanya?" sabi ni tita.
"Mabuti pa siguro tawagan niyo po ang mga kaibigan niya baka alam nila kung nasaan siya" suggestion ni Pat.
"Isa-isang tinwagan ni Tita Edna ang mga alam niyang kaibigan ni Jake. Ni isa sa kanila walang nakakaalam kung nasaan siya. Bigla ko namang naalala ang isang pangyayari noon. Ang ginawang paglalasing niya sa isang Bar malapit sa school. Naisip kong puntahan siya doon. Sinamahan ako ni Pat.
Pagkarating doon, kumpirmado nagpunta nga si Jake doon. Kinabahan na ako na baka may masama nang nangyari sa kanya. Naisipan naming libutin ang buong lugar, nagbabakasakaling makita siya.
Sa kotse habang nagmamaneho si Pat, patuloy pa rin ako sa pag-iisip, nagdadasal na sana ay walang mangyaring masama sa kanya.
"Bestfriend, alam kong sobra na ang pag-aalala mo, wag kang mag-alala, hindi na tayo titigil sa paghahanapsa kanya." si Pat at hinawakan ako sa kamay. Napaiyak na akong tumugon sa kanya.
"Maraming salamat at nandiyan ka para sa akin" Ngumiti lang siya sa akin. Doon ko lalong nalaman ang kahalagahan ng isang kaibigan sa oras ng pangangailangan.
Maya-maya tumawag si Tita. Agad kong sinagot ito. "Tita ano na po balita kay Jake?"
Lalo akong kinabahan nang hindi agad sumagot si Tita.
"Tita, ano po?" ang napalakas ko nang tanong. Narinig kong umiyak si Tita.
"Dave, nandito kami ngayon sa ospital" pautal na sagot ni Tita Edna.
"ANOOOO?"
Itutuloy.......
Friday, November 12, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 23
Nang magising ako, at pinagmasdan ang paligid kung nasaan ako, napansin kong pamilyar ang lugar na ito sa akin. Tama, ito ang naging kwarto ko noon na naging saksi sa aking kabiguan sa pag-ibig. Maya-maya- isang lalaki ang pumasok sa kwarto na may dalang pagkain. Nang makita ko siya napansin ko ang pagpayat niya at malamlam na mata pero nandun pa rin ang kanyang kagwapuhan. Pinabayaan na niya yata ang sarili.
"Buti at gising ka na, ito kumain ka muna oh ako ang nagluto niyan" si Jake na nakangiti at sinubuan ako ng sopas.
"Bakit ako nandito?" tanong ko sa kanya.
"Dave please, ito lang ang naisip kong paraan para bumalik ka dito at makapag-usap tayo. Sana ka namang magalit" si Jake.
"Hindi ako galit Jake, dumidistansiya lang ako sa iyo"
"Hindi Dave, umiiwas ka sa akin, pakiusap huwag mo namang gawin sa akin ito, hindi ko kaya na mawala ka"
"Iyon ang dapat Jake, magkakaroon ka na ng pamilya"
"Papanagutan ko lang ang bata pero hanggang doon lang iyon, hindi ko mahal si Cathy."
"Pero paano ang pamilya ninyo, kung ipagpapatuloy pa nating ang ating relasyon sigurado akong maapektuhan ang negosyo at kabuhayan ninyo"
"Iyon ba ang inaalala mo, huwag kang mag-alala, makakabangon pa rin kami kahit alisin ng pamilya ni Cathy ang suporta sa negosyo ng Papa, maraming namang paraan" si Jake sabay at humawak sa kamay ko pero agad ko itong binitawan.
"Nahihibang ka na Jake, aalis na ako may naghihintay pa sa akin" sabi ko at dere-deretsong tinungo ang labas ng bahay. Umiiyak na hinahabol ako ni Jake pero patuloy pa rin ako sa paglalakad. Sinundan pa rin niya ako hanggang sa kanto. Hindi ko pa rin siya pinapansin. Nag-aabang na ako ng masasakyan pauwi nang may isang kotse ang huminto sa harap ko.Bumaba ang sakay nito at bigla na lang sinugod si Jake at sinapak ito sa mukha.
"Gago ka, matapos kong ipaubaya sa iyo si Dave, sasaktan mo lang siya, alam mo ba sinisisi ko ang sarili ko dahil isinuko ko ang pagmamahal ko sa kanya para lang sa iyo. Wala kang kwentang tao" ang nagagalit na si Pat. Hindi naman gumanti si Jake bagkus, nagpaliwanag siya na humahagulgol.
"Sorry Patrick, inaamin ko kasalanan ko ito, tutal wala namang kwenta ang buhay ko sige, bugbugin mo pa ako at patayin na lang" sagot ni Jake. Akmang susugurin ulit siya ni Pat nang awatin ko na sila.
"Tama na yan, wala namang magbabago kahit magpatayan kayo, nangyari na e kaya ang magagawa na lang natin ay tanggapin ang kapalaran." sabi ko sa kanila. Tila nahimasmasan naman si Pat sa sinabi ko.
"Taran na best uwi na tayo" sabi niya sa akin. Agad naman akong sumunod sa kanya dahil na rin sa mga taong nakapalibot sa amin. Kahit nasa loob na ako ng kotse, naririnig ko pa rin ang kanyang boses na sinisigaw ang pangalan ko. Nang sulyapan ko siya, kita ko ang nakakahabag niyang itsura kaya nakaramdam ako ng awa. Pero kailangan ko itong tiisin para na rin sa ikabubuti ng nakararami.
Napagdesisyuan muna naming dumeretso muna sa canteen ni Itay. Habang kumakain, nag-uusap kami ni Pat at Itay.
"Bestfriend, pwede bang kalimutan mo na ang walang kwentang taong iyon" si Pat.
"Oo nga anak. nahihirapan na kasi ako kapag nakikita kitang ganyan e" si Itay.
"Hindi ganoon kadali iyon best kasi hanggang ngayon mahal na mahal ko pa rin siya." malungkot kong sagot sa kanya.
"Naiintindihan kita hayaan mo tutulungan ka namin ni Erika na makapagmove-on" si Pat.
"Salamat maswerte ko talaga at nagkaroon ako ng mga kaibigang tulad ninyo" ang sagot ko. Ngumiti lang siya saka nagpatuloy sa pagkain. Maya-maya nagring ang cellphone ko. Akmang titignan ko kung sino ang caller nang biglang agawin ito sa akin ni Pat.
"Ang mama ni Jake,sasagutin mo ba?" si Pat. Tumingin muna ako kay Itay at nang makita ko ang pag tango niya bilang pag oo ay sinagot ko na ito.
"Hello po Tita, bakit kayo napatawag?"
"Dave anak, punta ka muna dito bilis may importante kaming sasabihin sa iyo" si Tita.
"Pwede po bang ngayon niyo nang sabihin kasi hindi na ko makakabalik pa diyan sa inyo" pagtanggi ko.
"Basta pagbigyan mo na ako kahit ngayon lang please, nagmamakaawa ako" si Tita. Dahil na rin siguro sa kabaitang pinadama sa akin ni Tita nung nakatira pa kami sa kanila ay napilitan na rin akong magpunta.
Hindi ako mag-isang bumalik sa bahay nila. Kasama ko ang bestfriend ko para kahit papaano ay may umalalay sa akin baka kasi hindi ko na talaga kayanin pa ang mga susunod na eksena. Nang makarating, agad kaming kumatok sa pinto. Si Tita ang nagbukas nito.
"Mabuti naman Dave, bumalik ka at kasama mo pala ang bestfriend mo sige halika pasok kayo" si Tita.
Nang makapasok kami, nakita ko si Tito Eddie na may kausap na bisita. Nang makita ko ang taong ito,bigla akong nakaramdam ng kaba.
Itutuloy.........
"Buti at gising ka na, ito kumain ka muna oh ako ang nagluto niyan" si Jake na nakangiti at sinubuan ako ng sopas.
"Bakit ako nandito?" tanong ko sa kanya.
"Dave please, ito lang ang naisip kong paraan para bumalik ka dito at makapag-usap tayo. Sana ka namang magalit" si Jake.
"Hindi ako galit Jake, dumidistansiya lang ako sa iyo"
"Hindi Dave, umiiwas ka sa akin, pakiusap huwag mo namang gawin sa akin ito, hindi ko kaya na mawala ka"
"Iyon ang dapat Jake, magkakaroon ka na ng pamilya"
"Papanagutan ko lang ang bata pero hanggang doon lang iyon, hindi ko mahal si Cathy."
"Pero paano ang pamilya ninyo, kung ipagpapatuloy pa nating ang ating relasyon sigurado akong maapektuhan ang negosyo at kabuhayan ninyo"
"Iyon ba ang inaalala mo, huwag kang mag-alala, makakabangon pa rin kami kahit alisin ng pamilya ni Cathy ang suporta sa negosyo ng Papa, maraming namang paraan" si Jake sabay at humawak sa kamay ko pero agad ko itong binitawan.
"Nahihibang ka na Jake, aalis na ako may naghihintay pa sa akin" sabi ko at dere-deretsong tinungo ang labas ng bahay. Umiiyak na hinahabol ako ni Jake pero patuloy pa rin ako sa paglalakad. Sinundan pa rin niya ako hanggang sa kanto. Hindi ko pa rin siya pinapansin. Nag-aabang na ako ng masasakyan pauwi nang may isang kotse ang huminto sa harap ko.Bumaba ang sakay nito at bigla na lang sinugod si Jake at sinapak ito sa mukha.
"Gago ka, matapos kong ipaubaya sa iyo si Dave, sasaktan mo lang siya, alam mo ba sinisisi ko ang sarili ko dahil isinuko ko ang pagmamahal ko sa kanya para lang sa iyo. Wala kang kwentang tao" ang nagagalit na si Pat. Hindi naman gumanti si Jake bagkus, nagpaliwanag siya na humahagulgol.
"Sorry Patrick, inaamin ko kasalanan ko ito, tutal wala namang kwenta ang buhay ko sige, bugbugin mo pa ako at patayin na lang" sagot ni Jake. Akmang susugurin ulit siya ni Pat nang awatin ko na sila.
"Tama na yan, wala namang magbabago kahit magpatayan kayo, nangyari na e kaya ang magagawa na lang natin ay tanggapin ang kapalaran." sabi ko sa kanila. Tila nahimasmasan naman si Pat sa sinabi ko.
"Taran na best uwi na tayo" sabi niya sa akin. Agad naman akong sumunod sa kanya dahil na rin sa mga taong nakapalibot sa amin. Kahit nasa loob na ako ng kotse, naririnig ko pa rin ang kanyang boses na sinisigaw ang pangalan ko. Nang sulyapan ko siya, kita ko ang nakakahabag niyang itsura kaya nakaramdam ako ng awa. Pero kailangan ko itong tiisin para na rin sa ikabubuti ng nakararami.
Napagdesisyuan muna naming dumeretso muna sa canteen ni Itay. Habang kumakain, nag-uusap kami ni Pat at Itay.
"Bestfriend, pwede bang kalimutan mo na ang walang kwentang taong iyon" si Pat.
"Oo nga anak. nahihirapan na kasi ako kapag nakikita kitang ganyan e" si Itay.
"Hindi ganoon kadali iyon best kasi hanggang ngayon mahal na mahal ko pa rin siya." malungkot kong sagot sa kanya.
"Naiintindihan kita hayaan mo tutulungan ka namin ni Erika na makapagmove-on" si Pat.
"Salamat maswerte ko talaga at nagkaroon ako ng mga kaibigang tulad ninyo" ang sagot ko. Ngumiti lang siya saka nagpatuloy sa pagkain. Maya-maya nagring ang cellphone ko. Akmang titignan ko kung sino ang caller nang biglang agawin ito sa akin ni Pat.
"Ang mama ni Jake,sasagutin mo ba?" si Pat. Tumingin muna ako kay Itay at nang makita ko ang pag tango niya bilang pag oo ay sinagot ko na ito.
"Hello po Tita, bakit kayo napatawag?"
"Dave anak, punta ka muna dito bilis may importante kaming sasabihin sa iyo" si Tita.
"Pwede po bang ngayon niyo nang sabihin kasi hindi na ko makakabalik pa diyan sa inyo" pagtanggi ko.
"Basta pagbigyan mo na ako kahit ngayon lang please, nagmamakaawa ako" si Tita. Dahil na rin siguro sa kabaitang pinadama sa akin ni Tita nung nakatira pa kami sa kanila ay napilitan na rin akong magpunta.
Hindi ako mag-isang bumalik sa bahay nila. Kasama ko ang bestfriend ko para kahit papaano ay may umalalay sa akin baka kasi hindi ko na talaga kayanin pa ang mga susunod na eksena. Nang makarating, agad kaming kumatok sa pinto. Si Tita ang nagbukas nito.
"Mabuti naman Dave, bumalik ka at kasama mo pala ang bestfriend mo sige halika pasok kayo" si Tita.
Nang makapasok kami, nakita ko si Tito Eddie na may kausap na bisita. Nang makita ko ang taong ito,bigla akong nakaramdam ng kaba.
Itutuloy.........
Saturday, November 6, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 22
Dahil sa mga nangyari, napagpasya kami ni Itay na ituloy na ang paglipat ng bahay base na rin sa mungkahi ni Erika nung gabing mag-usap kami.
Dumating na ang takdang-araw ng pagbabalik ng bestfriend kong si Pat sa Pilipinas. Kasama ko si Erika na sasalubong sa kanya sa airport. Matapos ang mahigit 30 minutong paghihintay, natanaw na namin ang kanyang pagdating. Nang makita kami agad siyang lumapit sa amin.
"Bestfriend! kumusta ka na " si Pat.
"Mabuti naman ang laki na nang pinagbago mo" sagot kong namamangha sa itsura niya.
"Oo nga Pat saka parang ang laki ng kasiyahan mo ngayon ah! May bagong lovelife ka na yata" si Erika.
"Tama ka kasama ko nga siya ngayon. Maya-maya papakilala ko siya sa inyo." si Pat. Hindi ko alam kung bakit parang affected ako sa mga narinig ko kay Pat. May bago na siyang karelasyon at masaya siya. Pero nanaig pa rin ang saya ko para sa kanya. Maya-maya may isang taong sumulpot sa tabi ni Pat.
"Bestfriend, Erika papakilala ko sa inyo si Alfred. Alfred si Erika at ang bestfriend ko si David." ang pagpapakilala niya sa amin sa isa't-isa.
"Hello guys, nice to meet you" si Alfred sabay nakipagkamaysa amin.
"Ano pa ang hinihintay natin tara kumain na tayo" si Erika.
Nagpunta kami sa isang sikat restaurant sa Mall of Asia. Habang kumakain, pinagmamasdan ko ang kasama ni Pat. Pilipino rin pala ito, at may kagwapuhan rin.Nakikita ko rin ang madalas nilang paghahawakan ng kamay at pagsusubuan ng pagkain.
"Wow ang sweet naman nila kakainggit. Hindi katulad ng isa dito" si Erika sabay lingon sa akin. Agad ko naman siyang siniko at sinabing "Tumigil ka nga".
"Siyempre ganito naman talaga kapag nagmamahalan di ba." si Pat.
Pagkatapos kumain, naglibot-libot kami sa mall. Gabi na nang maghiwalay kaming apat. Umuwi na si Pat sa dating nilang bahay kasama si Alfred. Kami naman nagsabay ni Erika.
Nasa kwarto ako at nakahiga nang biglang may tumawag sa cellphone ko. Si Tita Edna pala ito.
"Dave, anak pwede bang dalawin mo naman si Jake dito. Nag-aalala na kami sa kanya e. Hindi na siya masyadong kumakain at laging madaling araw umuwi na lasing." si Tita na medyo naiiyak na nagsasalita.
"Tita, sana po maintindihan niyo po na para sa pamilya ninyo ang ginagawa ko. Ayoko namang maghirap kayo at makagulo sa relasyon ni Jake at Cathy." sagot ko sa kanya.
"Dave, hindi ko na alam an gagawin ko baka kung ano na ang mangyari sa kanya. Gabi-gabi rin siya nag-iiyak at nagdadabog. Nahahabag na ako sa itsura niya" si Tita.
"Medyo naawa naman ako kay Jake pero nagdadalawang-isip pa rin ako kung dadalawin ko siya o hindi. Nagpasiya na lang akong panindigang hindi na makipagkita sa kanya para na rin sa ikabubuti ng kanilang pamilya.
"Sige po Tita titignan ko" ang nasagot ko na lang.
Pagkaraan ng halos isang oras, may tumawag ulit sa akin. Ang bestfriend ko naman ito.
"Hello Pat, bakit ka napatawag?" tanong ko sa kanya.
"Bestfriend ayos ka lang ba, alam ko na ang lahat ng nangyari sa iyo sinabi na ni Erika"
"Ganun ba" ang sagot ko. Nagsimula na ulit pumatak ang mga luha ko.
"Sinasabi ko na nga bang mangyayari ito. Nagsisisi akong pinaubaya kita sa kanya. Lagot siya sa akin" ang medyo nagagalit niyang sabi.
"Pat, tama na mas lalo mo lang gagawing kumplikado ang sitwasyon." sabi ko sa kanya.
"Huwag kang mag-alala bestfriend nandito pa rin ako para sa iyo kahit may mahal na akong iba." si Pat.
"Salamat bestfriend, maswerte talaga ako na nakilala kita." sabi kong umiiyak na.
"Bukas dadalawin kita diyan" ang sabi niya.
"Sige hihintayin kita"
Kinabukasan, sa school, pagkapasok ko ng room, una kong nakita si Mark. Pero parang may kakaiba sa kinikilos niya. Habang nagkaklase napapansin kong balisa siya at di mapakali. Nag-aalala naman ako sa kanya, kahit papaano kaibigan ko pa rin siya kahit nakagawa siya sa akin ng masama. Nagpasiya akong kausapin siya pagkatapos ng klase. Hinintay ko siya sa may lobby para sabayan.
"Mark, kamusta ka na parang balisa ka ah may problema ka ba?" ang tanong ko na nag-aalala.
"Wa...wa...wa..walaaa naman hindi lang maganda ang pakiramdam ko" ang sagot niyang hindi makatingin sa akin.
"Sure ka kaibigan mo ako, baka matulungan kita sa problema mo" sabi ko sa kanya sabay hawak sa braso. Napatingin naman siya sa akin. Nakita ko ang pagtulo ng luha sa kanyang mata na agad napunasan.
"Dave, patawarin mo ako pero kailangan ko nang umalis sige kita na lang tayo bukas" sabi niya sabay bitaw sa pagkakahawak at mabilis na naglakad palabas ng school.
Lalo akong nakaramdam ng pag-aalala sa kanya kaya naisip kong tulungan siya sa abot ng aking makakaya. Naalala ko namang bigla ang sinabi ni Pat na pupuntahan niya ako sa bahay kaya umuwi ako nang maaga. Habang naglalakad ako pauwi sa bahay nang biglang may taong nagtakip sa bibig ko. Tuluyan na akong nawalan ng malay.
Itutuloy..............
Dumating na ang takdang-araw ng pagbabalik ng bestfriend kong si Pat sa Pilipinas. Kasama ko si Erika na sasalubong sa kanya sa airport. Matapos ang mahigit 30 minutong paghihintay, natanaw na namin ang kanyang pagdating. Nang makita kami agad siyang lumapit sa amin.
"Bestfriend! kumusta ka na " si Pat.
"Mabuti naman ang laki na nang pinagbago mo" sagot kong namamangha sa itsura niya.
"Oo nga Pat saka parang ang laki ng kasiyahan mo ngayon ah! May bagong lovelife ka na yata" si Erika.
"Tama ka kasama ko nga siya ngayon. Maya-maya papakilala ko siya sa inyo." si Pat. Hindi ko alam kung bakit parang affected ako sa mga narinig ko kay Pat. May bago na siyang karelasyon at masaya siya. Pero nanaig pa rin ang saya ko para sa kanya. Maya-maya may isang taong sumulpot sa tabi ni Pat.
"Bestfriend, Erika papakilala ko sa inyo si Alfred. Alfred si Erika at ang bestfriend ko si David." ang pagpapakilala niya sa amin sa isa't-isa.
"Hello guys, nice to meet you" si Alfred sabay nakipagkamaysa amin.
"Ano pa ang hinihintay natin tara kumain na tayo" si Erika.
Nagpunta kami sa isang sikat restaurant sa Mall of Asia. Habang kumakain, pinagmamasdan ko ang kasama ni Pat. Pilipino rin pala ito, at may kagwapuhan rin.Nakikita ko rin ang madalas nilang paghahawakan ng kamay at pagsusubuan ng pagkain.
"Wow ang sweet naman nila kakainggit. Hindi katulad ng isa dito" si Erika sabay lingon sa akin. Agad ko naman siyang siniko at sinabing "Tumigil ka nga".
"Siyempre ganito naman talaga kapag nagmamahalan di ba." si Pat.
Pagkatapos kumain, naglibot-libot kami sa mall. Gabi na nang maghiwalay kaming apat. Umuwi na si Pat sa dating nilang bahay kasama si Alfred. Kami naman nagsabay ni Erika.
Nasa kwarto ako at nakahiga nang biglang may tumawag sa cellphone ko. Si Tita Edna pala ito.
"Dave, anak pwede bang dalawin mo naman si Jake dito. Nag-aalala na kami sa kanya e. Hindi na siya masyadong kumakain at laging madaling araw umuwi na lasing." si Tita na medyo naiiyak na nagsasalita.
"Tita, sana po maintindihan niyo po na para sa pamilya ninyo ang ginagawa ko. Ayoko namang maghirap kayo at makagulo sa relasyon ni Jake at Cathy." sagot ko sa kanya.
"Dave, hindi ko na alam an gagawin ko baka kung ano na ang mangyari sa kanya. Gabi-gabi rin siya nag-iiyak at nagdadabog. Nahahabag na ako sa itsura niya" si Tita.
"Medyo naawa naman ako kay Jake pero nagdadalawang-isip pa rin ako kung dadalawin ko siya o hindi. Nagpasiya na lang akong panindigang hindi na makipagkita sa kanya para na rin sa ikabubuti ng kanilang pamilya.
"Sige po Tita titignan ko" ang nasagot ko na lang.
Pagkaraan ng halos isang oras, may tumawag ulit sa akin. Ang bestfriend ko naman ito.
"Hello Pat, bakit ka napatawag?" tanong ko sa kanya.
"Bestfriend ayos ka lang ba, alam ko na ang lahat ng nangyari sa iyo sinabi na ni Erika"
"Ganun ba" ang sagot ko. Nagsimula na ulit pumatak ang mga luha ko.
"Sinasabi ko na nga bang mangyayari ito. Nagsisisi akong pinaubaya kita sa kanya. Lagot siya sa akin" ang medyo nagagalit niyang sabi.
"Pat, tama na mas lalo mo lang gagawing kumplikado ang sitwasyon." sabi ko sa kanya.
"Huwag kang mag-alala bestfriend nandito pa rin ako para sa iyo kahit may mahal na akong iba." si Pat.
"Salamat bestfriend, maswerte talaga ako na nakilala kita." sabi kong umiiyak na.
"Bukas dadalawin kita diyan" ang sabi niya.
"Sige hihintayin kita"
Kinabukasan, sa school, pagkapasok ko ng room, una kong nakita si Mark. Pero parang may kakaiba sa kinikilos niya. Habang nagkaklase napapansin kong balisa siya at di mapakali. Nag-aalala naman ako sa kanya, kahit papaano kaibigan ko pa rin siya kahit nakagawa siya sa akin ng masama. Nagpasiya akong kausapin siya pagkatapos ng klase. Hinintay ko siya sa may lobby para sabayan.
"Mark, kamusta ka na parang balisa ka ah may problema ka ba?" ang tanong ko na nag-aalala.
"Wa...wa...wa..walaaa naman hindi lang maganda ang pakiramdam ko" ang sagot niyang hindi makatingin sa akin.
"Sure ka kaibigan mo ako, baka matulungan kita sa problema mo" sabi ko sa kanya sabay hawak sa braso. Napatingin naman siya sa akin. Nakita ko ang pagtulo ng luha sa kanyang mata na agad napunasan.
"Dave, patawarin mo ako pero kailangan ko nang umalis sige kita na lang tayo bukas" sabi niya sabay bitaw sa pagkakahawak at mabilis na naglakad palabas ng school.
Lalo akong nakaramdam ng pag-aalala sa kanya kaya naisip kong tulungan siya sa abot ng aking makakaya. Naalala ko namang bigla ang sinabi ni Pat na pupuntahan niya ako sa bahay kaya umuwi ako nang maaga. Habang naglalakad ako pauwi sa bahay nang biglang may taong nagtakip sa bibig ko. Tuluyan na akong nawalan ng malay.
Itutuloy..............
Thursday, November 4, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 21
"Hello honey" ang agad na salubong ng bisita.
"Cathy, ano ginagawa mo dito?" si Jake na umupo rin sa sofa.
"Nandito ako para sabihin ang isang magandang balita" si Cathy na sobrang excited. Bigla naman ako kinabahan sa sasabihin ng babaeng ito.Napatingin naman ako kina Tito at Tita. Nakangiti lang sila pero kita sa mata nila ang pag-aalala.
"Jake, positive, magiging tatay ka na!" si Cathy ulit. Nabigla naman ako sa aking narinig. Nakaramdam ulit ako ng sakit lungkot pero this time mas lumala na ito. Napatingin naman sa akin si Jake. Alam kong nag-aalala siya sa akin.
"Jake, kailangan mong panagutan ang bata. Magpapakasal kayo sa lalong madaling panahon." si Tito Eddie.
Kitang-kita ko sa mukha ni Jake ang pagtanggi niya sa sinabi ng ama, pero wala na siyang magagawa pa. Ako naman lalong bumibigat ang damdamin ko sa aking mga naririnig kaya ako na mismo ang unang umalis.
"Tita, akyat po muna ako para magpahinga." pagpapaalam ko.
"Teka Dave," si Jake na balak ring sundan ako pero bigla siyang pinigilan ni Cathy.
"Honey, dito ka muna marami pa tayong pag-uusapan tungkol sa magiging baby natin" si Cathy. Paakyat na ako ng hagdan nang biglang nagsalita si Jake.
"Cathy, ayokong magpakasal sa iyo pero handa akong suportahan ang bata. Hindi ako ang karapat-dapat sa iyo dahil may mahal na akong iba" ang deretsahang sabi niya kay Cathy.
"Jake, kailangan niyong magpakasal para na rin sa kumpanya natin." si Tito Eddie.
"A...a....ano ang ibig niyong sabihin Pa? si Jake na halatang nagtaka sa sinabi ng ama.
"Anak, ang ama ni Cathy ang major investor at supporter sa kumpanya ng tatay mo.Kaya kapag tumanggi ka babagsak ang kumpanya" si Tita Edna. Mistulang bomba sa utak ko ang lahat ng mga narinig kong usapan nila. Doon na nagsimulang tumulo ang kanina ko pang pinipigilang luha. Nagmadali na akong pumasok ng kwarto at tuluyang nagmukmok.Lahat ng emosyon ko inilabas ko na sa pag-iyak.
"Bakit ganito ang nangyari, wala na ba akong karapatang maging maligaya? Ang sakit-sakit kasi e. Tuluyan nang mawawala ang taong nagbibigay ng kasiyahan sa akin. Pakiramdam ko lalo na akong nanghihina." ang mga nasabi ko sa aking sarili. Halos isang oras na akong nag-iiyak nang maisipan kong tawagan si Erika dahil wala pa si Itay.
"Hello friend, nasaan ka, kailangan ko nang kausap e" ang naiiyak ko nang sabi.
"Dave, ano problema, alam kong umiiyak ka. Sige mag-usap tayo, pupunta ako ngayon diyan sa inyo." si Erika na nag-aalala sa akin. Nagpapasalamat ako at binigyan ako ng isang kaibigan na tulad niya.
"Huwag dito friend medyo kumplikado ang sitwasyon e. abangan mo na lang ako sa labas ng gate dun na lang tayo mag-usap sa inyo." sagot ko.
"Ok sige hihintayin kita, sunduin kita diyan in five minutes." si Erika.
Nagpalit naman ako ng damit at nagsuot ng jacket. Pagkatapos ay lumabas ng kwarto. Sa hagdan nagkasalubong kami ni Jake.
"Dave, saan ka pupunta? ang mahinahong tanong niya sa akin nang makitang nakapang-alis ako.
"Jake, pwede ba huwag na tayong mag-usap at saka wala kang pakialam na kung saan ako magpunta" ang nautal kong sagot sa kanya dahil nag-umpisa na naman akong maluha.
"Dave please, pag-usapan natin ito. Alam kong may nangyari sa amin aaminin ko nung hindi pa ako umuuwi dito. Pero di ko siya mahal maniwala ka" si Jake na humawak sa kamay ko pero agad akong bumitaw at dumeretso pababa.
"Dave, Dave, Dave pakinggan mo naman ako oh, mahal kita" ang naiiyak na niyang tawag sa akin habang sinusundan ako palabas ng gate.
Hindi ko na siya nilingon pa at tuluyan nang sumakay sa kotse ni Erika na dumating naman sa tamang tiyempo. "Tara na friend, alis na tayo" ang utos ko sa kanya.
Papaandarin na sana ni Erika ang kotse nang biglang lumapit si Jake at pinapalo ang salamin.
"Dave, please, naman wag kang umalis, mag-usap tayo.si Jake na umiiyak pa rin.
"Erika paandarin mo na" utos ko ulit.
Nang paandarin na niya, Hinabol kami ni Jake. Nang medyo malayo na kami sa kanya, sinilip ko siya sa likod. kitang kita ko ang paglumpasay niya sa gitna ng kalsada habang sinisigaw ang aking pangalan.
DAVE!!!!!!!
Nang makarating na kami sa bahay nila, sinimulan ko nang ikwento ang lahat.
"Dave , inom ka muna ng tubig" alok ni Erika at tinabihan ako sa sofa.
"Friend, ang sakit-sakit parang hindi ko na to kakayanin e" napayakap na ako sa kanya na umiiyak.
"Dave, siguro panahon na para tanggapin mo ang katotohanan at magmove-on." si Erika na hinahaplos ako sa likod.
"Siguro nga, tanggap ko na wala talaga laban ang mga katulad ko sa babae pagdating sa pag-ibig."
"Tama, pwede bang tigilan mo na ang pag-eemote mo diyan, at may good news pala ako sa iyo." si Erika.
"Good news? wala ako sa mood para dyan"ang nasabi kong pagkawalang interes sa kung anuman ang sasabihin niya.
"Ano ka ba matutuwa ka, dapat nga sorpresa niya ito sa iyo pero dahil sa kalungkutan mo ngayon sasabihin ko na. Nagkausap kami ni Pat nung isang araw at babalik na siya ng Pilipinas!" si Erika.
"Alam ko kaya iyon malapit na kasi ang sembreak" sabi kong walang kaemo-emosyon.
"Hindi lang siya magbabakasyon, he will be staying here for good. Dito na niya pagpapatuloy ang pag-aaral niya. Sa susunod na linggo na kaya ang flight niya"
"Talaga friend kaya pala ang dalang na niya ako i-chat. Kahit papaano sumaya na ako." ang nangingiti ko nang sagot sa kanya.
Itutuloy............
"Cathy, ano ginagawa mo dito?" si Jake na umupo rin sa sofa.
"Nandito ako para sabihin ang isang magandang balita" si Cathy na sobrang excited. Bigla naman ako kinabahan sa sasabihin ng babaeng ito.Napatingin naman ako kina Tito at Tita. Nakangiti lang sila pero kita sa mata nila ang pag-aalala.
"Jake, positive, magiging tatay ka na!" si Cathy ulit. Nabigla naman ako sa aking narinig. Nakaramdam ulit ako ng sakit lungkot pero this time mas lumala na ito. Napatingin naman sa akin si Jake. Alam kong nag-aalala siya sa akin.
"Jake, kailangan mong panagutan ang bata. Magpapakasal kayo sa lalong madaling panahon." si Tito Eddie.
Kitang-kita ko sa mukha ni Jake ang pagtanggi niya sa sinabi ng ama, pero wala na siyang magagawa pa. Ako naman lalong bumibigat ang damdamin ko sa aking mga naririnig kaya ako na mismo ang unang umalis.
"Tita, akyat po muna ako para magpahinga." pagpapaalam ko.
"Teka Dave," si Jake na balak ring sundan ako pero bigla siyang pinigilan ni Cathy.
"Honey, dito ka muna marami pa tayong pag-uusapan tungkol sa magiging baby natin" si Cathy. Paakyat na ako ng hagdan nang biglang nagsalita si Jake.
"Cathy, ayokong magpakasal sa iyo pero handa akong suportahan ang bata. Hindi ako ang karapat-dapat sa iyo dahil may mahal na akong iba" ang deretsahang sabi niya kay Cathy.
"Jake, kailangan niyong magpakasal para na rin sa kumpanya natin." si Tito Eddie.
"A...a....ano ang ibig niyong sabihin Pa? si Jake na halatang nagtaka sa sinabi ng ama.
"Anak, ang ama ni Cathy ang major investor at supporter sa kumpanya ng tatay mo.Kaya kapag tumanggi ka babagsak ang kumpanya" si Tita Edna. Mistulang bomba sa utak ko ang lahat ng mga narinig kong usapan nila. Doon na nagsimulang tumulo ang kanina ko pang pinipigilang luha. Nagmadali na akong pumasok ng kwarto at tuluyang nagmukmok.Lahat ng emosyon ko inilabas ko na sa pag-iyak.
"Bakit ganito ang nangyari, wala na ba akong karapatang maging maligaya? Ang sakit-sakit kasi e. Tuluyan nang mawawala ang taong nagbibigay ng kasiyahan sa akin. Pakiramdam ko lalo na akong nanghihina." ang mga nasabi ko sa aking sarili. Halos isang oras na akong nag-iiyak nang maisipan kong tawagan si Erika dahil wala pa si Itay.
"Hello friend, nasaan ka, kailangan ko nang kausap e" ang naiiyak ko nang sabi.
"Dave, ano problema, alam kong umiiyak ka. Sige mag-usap tayo, pupunta ako ngayon diyan sa inyo." si Erika na nag-aalala sa akin. Nagpapasalamat ako at binigyan ako ng isang kaibigan na tulad niya.
"Huwag dito friend medyo kumplikado ang sitwasyon e. abangan mo na lang ako sa labas ng gate dun na lang tayo mag-usap sa inyo." sagot ko.
"Ok sige hihintayin kita, sunduin kita diyan in five minutes." si Erika.
Nagpalit naman ako ng damit at nagsuot ng jacket. Pagkatapos ay lumabas ng kwarto. Sa hagdan nagkasalubong kami ni Jake.
"Dave, saan ka pupunta? ang mahinahong tanong niya sa akin nang makitang nakapang-alis ako.
"Jake, pwede ba huwag na tayong mag-usap at saka wala kang pakialam na kung saan ako magpunta" ang nautal kong sagot sa kanya dahil nag-umpisa na naman akong maluha.
"Dave please, pag-usapan natin ito. Alam kong may nangyari sa amin aaminin ko nung hindi pa ako umuuwi dito. Pero di ko siya mahal maniwala ka" si Jake na humawak sa kamay ko pero agad akong bumitaw at dumeretso pababa.
"Dave, Dave, Dave pakinggan mo naman ako oh, mahal kita" ang naiiyak na niyang tawag sa akin habang sinusundan ako palabas ng gate.
Hindi ko na siya nilingon pa at tuluyan nang sumakay sa kotse ni Erika na dumating naman sa tamang tiyempo. "Tara na friend, alis na tayo" ang utos ko sa kanya.
Papaandarin na sana ni Erika ang kotse nang biglang lumapit si Jake at pinapalo ang salamin.
"Dave, please, naman wag kang umalis, mag-usap tayo.si Jake na umiiyak pa rin.
"Erika paandarin mo na" utos ko ulit.
Nang paandarin na niya, Hinabol kami ni Jake. Nang medyo malayo na kami sa kanya, sinilip ko siya sa likod. kitang kita ko ang paglumpasay niya sa gitna ng kalsada habang sinisigaw ang aking pangalan.
DAVE!!!!!!!
Nang makarating na kami sa bahay nila, sinimulan ko nang ikwento ang lahat.
"Dave , inom ka muna ng tubig" alok ni Erika at tinabihan ako sa sofa.
"Friend, ang sakit-sakit parang hindi ko na to kakayanin e" napayakap na ako sa kanya na umiiyak.
"Dave, siguro panahon na para tanggapin mo ang katotohanan at magmove-on." si Erika na hinahaplos ako sa likod.
"Siguro nga, tanggap ko na wala talaga laban ang mga katulad ko sa babae pagdating sa pag-ibig."
"Tama, pwede bang tigilan mo na ang pag-eemote mo diyan, at may good news pala ako sa iyo." si Erika.
"Good news? wala ako sa mood para dyan"ang nasabi kong pagkawalang interes sa kung anuman ang sasabihin niya.
"Ano ka ba matutuwa ka, dapat nga sorpresa niya ito sa iyo pero dahil sa kalungkutan mo ngayon sasabihin ko na. Nagkausap kami ni Pat nung isang araw at babalik na siya ng Pilipinas!" si Erika.
"Alam ko kaya iyon malapit na kasi ang sembreak" sabi kong walang kaemo-emosyon.
"Hindi lang siya magbabakasyon, he will be staying here for good. Dito na niya pagpapatuloy ang pag-aaral niya. Sa susunod na linggo na kaya ang flight niya"
"Talaga friend kaya pala ang dalang na niya ako i-chat. Kahit papaano sumaya na ako." ang nangingiti ko nang sagot sa kanya.
Itutuloy............
Tuesday, November 2, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 20
Nararamdaman kong nasa langit na ako dahil sa pagroromansa sa akin ni Jake. Maya-maya narating ko na ang sukdulan, nilabasan na ako sa bibig ni Jake. Muli, naghalikan kaming dalawa na para bang wala nang bukas.
Nang maghiwalay ang mga labi namin, siya naman ang humiga at sinimulan ko na ang pagromansa sa kanya. Ginaya ko rin ang mga ginawa niya sa akin. Kitang-kita ko ang kasarapan sa itsura ng kanyang mukha. Masaya ako dahil ang pinapantasiya kong katawan ng mahal ko ngayon naangkin ko na. Maya-maya nilabasan na rin siya. Nang mahimasmasan, humiga kaming dalawa na magkatabi sa kanyang kama.
"Dave, maraming salamat, ngayon ko lang talaga naramdaman ang ganitong kasiyahan." si Jake habang hinahaplos ang buhok ko.
"Ako rin, pero hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyari sa atin" sabi ko na nakahawak sa isa niyang kamay.
"Dave, simula bukas, ayaw ko nang kasama mo si Mark" ang biglang pag-uutos niya sa akin.
"Pwede ba iyon e magkaklase kami. Uyyyyyyy!!! nagseselos siya" biro ko sabay kurot sa tagliliran niya.
"Oo, selos na selos ako, saka ang ibig kong sabihin yung mga ginagawa ninyo pagkatapos ng klase. Simula bukas, pupuntahan na kita sa room niyo" si Jake.
"Ok, sige Jake, balik na ako sa kwarto inaantok na ako e"
"Dito ka na matulog ngayong gabi please" si Jake.
"Parang nahipnotismo ako sa mga titig niya sa akin kaya napapayag niya ako sa gusto niya.
Kinabukasan, pumasok kami ng maaga ni Jake para ituloy ko ang pagkumpronta kay Mark. Pagkapasok ko ng room, nakita ko siyang nagbabasa ng aklat. Agad ko siyang nilapitan at niyayang lumabas para makapag-usap kami ng masinsinan. Kahit may pagtataka sumunod naman siya sa akin. Dinala ko siya sa likod ng school building kung saan di gaanong pinupuntahan ng tao.
"Mark, hindi na ako mag-paligu-ligoy pa. Ikaw ba ang mga nagpapadala ng mga text at nagbibigay ng mga sulat kay Jake?" ang pambungad na tanong ko sa kanya. Kita ko ang pagkabigla sa kanyang reaksyon. Maya-maya bigla na lang siyang naiyak na sumagot.
"Patawarin mo ako Dave, nagawa ko lang naman iyon dahil mahal kita." si Mark na napahagulgol na.
"Ibig sabihin, ginawa mo iyon para magkagalit kaming dalawa" ang napasigaw kong sabi sa kanya. Hindi siya sumagot.
"Sabihin mo sa akin, ano pa ba ang mga pinaplano mo sa amin" tanong ko. Kita ko sa mukha niya na nag-iisip siya ng maisasagot sa akin.
"Wala na Dave, maniwala ka." ang nasabi niya.
"Sana lang Mark. Alam mo ang masakit ang ginawa mo, kung talagang bestfriend mo ako, dapat tinutulungan mo ako para maging masaya di ba?"
"Tama ka Dave, matagal ko na ring itinigil ito nang makita kong hindi ito uubra e" ang sabi niya.
"Dave, matatanggap mo pa ba ako bilang bestfriend?" dagdag tanong niya.
"Sa ngayon hindi ko alam, give me time to think" ang nasabi ko sa kanya.
"Sige Dave maghihintay ako" si Mark.
Natapos na ang klase namin nang araw na iyon. Nauna na si Mark na lumabas ng room. Sinadya ko talagang magpahuli para maiwasan siya. Habang nagpapasok ng mga gamit sa bag, may biglang sumitsit sa akin. Si Jake pala iyon na nakangiti. Tinupad nga niya ang sinabi kagabi. Sabay kaming naglakad papuntang sasakyan niya na nasa labas.
"Alam mo bang nagmadali talaga ako para puntahan ka, baka mamaya kung ano na naman gawin ninyo ni Mark" sabi ni Jake habang nagmamaneho.
"Wala ka nang dapat ipag-alala" sagot ko sa kanya. Ngumiti lang siya.
"Dave, huwag muna tayong umuwi, mamasyal muna tayo" si Jake.
"Sige ba, let's go." ang agad kong pagpayag. Na-excite ako at tuwang-tuwa at the same time dahil first time kaming magde "DATE" ni Jake. Hindi ko na talaga maitago ang kiilig ko.
Nagpunta kami ni Jake sa SM. Kumain kami sa Jollibee at naglaro sa Timezone. 7pm na nang maisipan namin umuwi. Nang makarating na kami sa bahay, isang pamilyar na kotse ang napansin kong nakahinto sa tapat ng gate. Hindi ko lang matandaan kung saan ko ito nakita. Nagsimula na akong makaramdam nang di maganda. Nahalata ko naman ang pagkabalisa ni Jake sa nakitang kotse. Nang makapasok na kami sa loob, ang masaya kong mukha ay napalitan ng pangamba sa nakita kong bisita namin.
Itutuloy....................
Nang maghiwalay ang mga labi namin, siya naman ang humiga at sinimulan ko na ang pagromansa sa kanya. Ginaya ko rin ang mga ginawa niya sa akin. Kitang-kita ko ang kasarapan sa itsura ng kanyang mukha. Masaya ako dahil ang pinapantasiya kong katawan ng mahal ko ngayon naangkin ko na. Maya-maya nilabasan na rin siya. Nang mahimasmasan, humiga kaming dalawa na magkatabi sa kanyang kama.
"Dave, maraming salamat, ngayon ko lang talaga naramdaman ang ganitong kasiyahan." si Jake habang hinahaplos ang buhok ko.
"Ako rin, pero hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyari sa atin" sabi ko na nakahawak sa isa niyang kamay.
"Dave, simula bukas, ayaw ko nang kasama mo si Mark" ang biglang pag-uutos niya sa akin.
"Pwede ba iyon e magkaklase kami. Uyyyyyyy!!! nagseselos siya" biro ko sabay kurot sa tagliliran niya.
"Oo, selos na selos ako, saka ang ibig kong sabihin yung mga ginagawa ninyo pagkatapos ng klase. Simula bukas, pupuntahan na kita sa room niyo" si Jake.
"Ok, sige Jake, balik na ako sa kwarto inaantok na ako e"
"Dito ka na matulog ngayong gabi please" si Jake.
"Parang nahipnotismo ako sa mga titig niya sa akin kaya napapayag niya ako sa gusto niya.
Kinabukasan, pumasok kami ng maaga ni Jake para ituloy ko ang pagkumpronta kay Mark. Pagkapasok ko ng room, nakita ko siyang nagbabasa ng aklat. Agad ko siyang nilapitan at niyayang lumabas para makapag-usap kami ng masinsinan. Kahit may pagtataka sumunod naman siya sa akin. Dinala ko siya sa likod ng school building kung saan di gaanong pinupuntahan ng tao.
"Mark, hindi na ako mag-paligu-ligoy pa. Ikaw ba ang mga nagpapadala ng mga text at nagbibigay ng mga sulat kay Jake?" ang pambungad na tanong ko sa kanya. Kita ko ang pagkabigla sa kanyang reaksyon. Maya-maya bigla na lang siyang naiyak na sumagot.
"Patawarin mo ako Dave, nagawa ko lang naman iyon dahil mahal kita." si Mark na napahagulgol na.
"Ibig sabihin, ginawa mo iyon para magkagalit kaming dalawa" ang napasigaw kong sabi sa kanya. Hindi siya sumagot.
"Sabihin mo sa akin, ano pa ba ang mga pinaplano mo sa amin" tanong ko. Kita ko sa mukha niya na nag-iisip siya ng maisasagot sa akin.
"Wala na Dave, maniwala ka." ang nasabi niya.
"Sana lang Mark. Alam mo ang masakit ang ginawa mo, kung talagang bestfriend mo ako, dapat tinutulungan mo ako para maging masaya di ba?"
"Tama ka Dave, matagal ko na ring itinigil ito nang makita kong hindi ito uubra e" ang sabi niya.
"Dave, matatanggap mo pa ba ako bilang bestfriend?" dagdag tanong niya.
"Sa ngayon hindi ko alam, give me time to think" ang nasabi ko sa kanya.
"Sige Dave maghihintay ako" si Mark.
Natapos na ang klase namin nang araw na iyon. Nauna na si Mark na lumabas ng room. Sinadya ko talagang magpahuli para maiwasan siya. Habang nagpapasok ng mga gamit sa bag, may biglang sumitsit sa akin. Si Jake pala iyon na nakangiti. Tinupad nga niya ang sinabi kagabi. Sabay kaming naglakad papuntang sasakyan niya na nasa labas.
"Alam mo bang nagmadali talaga ako para puntahan ka, baka mamaya kung ano na naman gawin ninyo ni Mark" sabi ni Jake habang nagmamaneho.
"Wala ka nang dapat ipag-alala" sagot ko sa kanya. Ngumiti lang siya.
"Dave, huwag muna tayong umuwi, mamasyal muna tayo" si Jake.
"Sige ba, let's go." ang agad kong pagpayag. Na-excite ako at tuwang-tuwa at the same time dahil first time kaming magde "DATE" ni Jake. Hindi ko na talaga maitago ang kiilig ko.
Nagpunta kami ni Jake sa SM. Kumain kami sa Jollibee at naglaro sa Timezone. 7pm na nang maisipan namin umuwi. Nang makarating na kami sa bahay, isang pamilyar na kotse ang napansin kong nakahinto sa tapat ng gate. Hindi ko lang matandaan kung saan ko ito nakita. Nagsimula na akong makaramdam nang di maganda. Nahalata ko naman ang pagkabalisa ni Jake sa nakitang kotse. Nang makapasok na kami sa loob, ang masaya kong mukha ay napalitan ng pangamba sa nakita kong bisita namin.
Itutuloy....................
Saturday, October 30, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 19
Ang sarap sa pakiramdam nang natupad na ang matagal mo nang minimithi, ang mahalikan ng taong matagal mo nang minamahal. Hindi ito isang panaginip lang. Habang hinahalikan niya ako, hindi ko maiwasang maluha ulit dahil sa sobrang kasiyahan. Masarap siyang humalik na parang sabik na sabik. Maya-maya kumalas na siya sa akin.
"Ngayon, kakalimutan mo pa ba ako, makakaya mo pa bang lumayo sa akin? Ito ang aking halik ng pag-ibig." si Jake. Hindi ako makapagsalita, natutulala pa rin ako sa ginawa niya. Hinawakan niya ang kamay ko at hinila papasok sa bahay nila. Ako naman naging sunud-sunuran na lang sa kanya. Pagkapasok sa bahay, kita ko silang lahat na nakaupo at nag-uusap. Kita ko ang pagkabigla sa mukha nila nang makita kaming magkaholding hands.
"Tito Mariano, patawarin po ninyo ako kung sinaktan ko po ang damdamin ng anak niyo, pero narealize ko nung ayaw kong umuwi dito na hindi ko kayang mawala si Dave sa buhay ko. Kaya please po sana huwag na kayong umalis." si Jake. Kitang kita ko sa mata niya na totoo ang sinasabi niya.
"Ma, Pa, sasabihin ko po sa inyo na mahal na mahal ko si Dave sana po matanggap po ninyo ang aming relasyon gaya ng pagtanggap ko sa aking pagkatao. Alam ko na ngayon kung saan ako magiging masaya." dagdag niya.
"Anak, natutuwa kami at huwag kang mag-alala susuportahan ka namin kung saan ka magiging masaya." si Tita na naluhasa kasiyahan.
"Jake, alam mo naman siguro na mahina ang utak ng anak ko sa pag-aaral kaysa sa iyo at pumapalpak sa maraming bagay." si Itay na agad sinagot ni Jake.
"Alam ko po Tito, makakaasa po kayong tutulungan ko siya at aalagaan." si Jake.
"Ang saya, bukas magkakaroon tayo ng salo-salo hehehehehe" si Tita.
Naluha ako sa sobrang kasiyahan sa mga nangyari. Natupa na ang pangarap ko na mahalin ni Jake. Wala na akong mahihiling pa. Pagkatapos ng aming usapan, pumasok na kami sa kani-kaniyang kwarto para makapagpahinga.
Sas kwarto, nakahiga akong nakangiti na. Pero may bumabagabag pa rin sa akin na baka bukas e bumalik sa dati ang pakikitungo niya sa akin, at siyempre naalala ko si Cathy. Minabuti kong puntahan siya at kausapin. Kumatok ako sa pinto at agad naman niya itong binuksan.
"Dave tara, pasok ka" si Jake na nakangiti. Pumasok na ako at naupo sa kama niya.
"Oh bakit parang di ka masaya, sabihin mo may problema ka ba? nag-alalang tanong niya sabay tabi sa akin.
"Iniisip ko lang na baka bukas e magbago ka ulit saka paano na si Ca" ang sinabi ko nang takpan niya ang bibig ko ng hintuturo niya.
"Shhhhh! iyan ba ang inaalala mo? Huwag kang mag-alala, hindi ako magbabago at tungkol naman kay Cathy, wala kaming relasyon, kaibigan ko lang siya. Binabalak ko nang sabihin sa kanya ang tungkol sa atin. Teka, dapat nga ako ang magtanong sa iyo niyan e."
Napatingin naman ako sa kanya na nagtataka. "Bakit mo nasabi yan?" ang tanong ko.
" Dahil marami akong karibal sa iyo. Nung mga nakaraang buwan marami akong natatanggap na text galing sa ibat-ibang number at mga sulat na nagsasabing aagawin ka nila sa akin. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kakaiba sarili ko. at nang makita ko si Mark, doon ko nakumpirma sa sarili ko na nagseselos ako. Gulung-gulo ako ng mga panahon na iyon. Lalong nasaktan pa ako ng makita ko kayong sabay umuuwi, sabay nagmemeryenda sa Jollibee at siyempre sa kanya ka na sumasama sa tutorial. Mababaw lang iyon sa iyo pero di ko maiwasan e. Nung gabi na uminom ako, dahil iyon sa nakita kong paghawak niya sa kamay mo at pagkiss sa pisngi mo habang naglalakad kayo. Masakit kasi hindi ko nagawang gawin sa iyo yun dahil sa confusion ko sa sarili. Ang pagtanggap ko sa sarili ang nagbibigay sa aking ng sobrang kaligayahan. Salamat sa iyo Dave." si Jake habang hinahaplos ako sa ulo.
Nagulat naman ako sa mga revelations niya. Unti-unting naliwanagan ang isip ko. Matagal na pala siyang may nararamdaman sa akin, pero naging manhid ako. Nagseselos na pala siya kay Mark. Teka, pumasok bigla sa isip ko ang sinabi ni Jake na marami ang nagtetext sa kanya at nagpapadala ng mga sulat. Naalala ko yung araw na nakita kong maraming sulat at sim cards si Mark.
"Jake, may sinabi kang maraming kang natatanggap na text at sulat di ba?" ang natanong ko.
"Oo, huwag mong sabihing isa na sa kanila ang mahal mo?" si Jake na may selos ang tono ng boses.
"Hindi ano ka ba, naalala ko kasi na yung mga nakita kong papel at sim cards kay Mark e. Jake, naitabi mo ba ang mga sulat at na save ang mga text" sabi ko.
"Wala na, siyempre hindi ako magtatago ng mga bagay na nagbibigay ng pasakit sa akin." ang sagot niya.
"Ahh, may kailangan lang akong kumpirmahin bukas"
"Ano iyon, sabihin mo sa akin" si Jake.
"Malalaman mo rin iyon bukas. Sige, balik na ako sa kwarto ko." tatayo na sana ako nang bigla akong hinawakan ulit ni Jake sa kamay.
"Dave, hindi ka muna pwedeng lumabas." si Jake, sabay hinila ang kamay ko na dahilan upang mapahiga ako sa kama at umibabaw siya sa akin.
Ang kaninang nararamdaman kong pag-aalinlangan kay Mark ay napalitan nang kung anumang init ng katawan. Nakatitig siya sa akin na parang sinasaulo ang bawat detalye ng mukha ko. Muli, hinalikan niya ako, mas mapusok na ito kaysa sa kanina. Halatang gigil na gigil siya sa akin. Naramdaman kong tumigas na ang pagkalalaki ni Jake sa pagdikit-dikit niya nito sa aking ari. Tinigasan na rin ako. Maya-maya huminto siya sa paghalik at sinimulan na niya akong romansahin. Dinilaan at inamoy-amoy niya ang buo kong katawan pababa. Hinubad niya bigla ang aking suot na shorts at brief. Walang kagatul-gatol siyang isinubo ang tigas na tigas ko nang ari. Napaungol at napapikit na lang ako sa sobrang sarap na aking nararamdaman.
Itutuloy................
"Ngayon, kakalimutan mo pa ba ako, makakaya mo pa bang lumayo sa akin? Ito ang aking halik ng pag-ibig." si Jake. Hindi ako makapagsalita, natutulala pa rin ako sa ginawa niya. Hinawakan niya ang kamay ko at hinila papasok sa bahay nila. Ako naman naging sunud-sunuran na lang sa kanya. Pagkapasok sa bahay, kita ko silang lahat na nakaupo at nag-uusap. Kita ko ang pagkabigla sa mukha nila nang makita kaming magkaholding hands.
"Tito Mariano, patawarin po ninyo ako kung sinaktan ko po ang damdamin ng anak niyo, pero narealize ko nung ayaw kong umuwi dito na hindi ko kayang mawala si Dave sa buhay ko. Kaya please po sana huwag na kayong umalis." si Jake. Kitang kita ko sa mata niya na totoo ang sinasabi niya.
"Ma, Pa, sasabihin ko po sa inyo na mahal na mahal ko si Dave sana po matanggap po ninyo ang aming relasyon gaya ng pagtanggap ko sa aking pagkatao. Alam ko na ngayon kung saan ako magiging masaya." dagdag niya.
"Anak, natutuwa kami at huwag kang mag-alala susuportahan ka namin kung saan ka magiging masaya." si Tita na naluhasa kasiyahan.
"Jake, alam mo naman siguro na mahina ang utak ng anak ko sa pag-aaral kaysa sa iyo at pumapalpak sa maraming bagay." si Itay na agad sinagot ni Jake.
"Alam ko po Tito, makakaasa po kayong tutulungan ko siya at aalagaan." si Jake.
"Ang saya, bukas magkakaroon tayo ng salo-salo hehehehehe" si Tita.
Naluha ako sa sobrang kasiyahan sa mga nangyari. Natupa na ang pangarap ko na mahalin ni Jake. Wala na akong mahihiling pa. Pagkatapos ng aming usapan, pumasok na kami sa kani-kaniyang kwarto para makapagpahinga.
Sas kwarto, nakahiga akong nakangiti na. Pero may bumabagabag pa rin sa akin na baka bukas e bumalik sa dati ang pakikitungo niya sa akin, at siyempre naalala ko si Cathy. Minabuti kong puntahan siya at kausapin. Kumatok ako sa pinto at agad naman niya itong binuksan.
"Dave tara, pasok ka" si Jake na nakangiti. Pumasok na ako at naupo sa kama niya.
"Oh bakit parang di ka masaya, sabihin mo may problema ka ba? nag-alalang tanong niya sabay tabi sa akin.
"Iniisip ko lang na baka bukas e magbago ka ulit saka paano na si Ca" ang sinabi ko nang takpan niya ang bibig ko ng hintuturo niya.
"Shhhhh! iyan ba ang inaalala mo? Huwag kang mag-alala, hindi ako magbabago at tungkol naman kay Cathy, wala kaming relasyon, kaibigan ko lang siya. Binabalak ko nang sabihin sa kanya ang tungkol sa atin. Teka, dapat nga ako ang magtanong sa iyo niyan e."
Napatingin naman ako sa kanya na nagtataka. "Bakit mo nasabi yan?" ang tanong ko.
" Dahil marami akong karibal sa iyo. Nung mga nakaraang buwan marami akong natatanggap na text galing sa ibat-ibang number at mga sulat na nagsasabing aagawin ka nila sa akin. Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kakaiba sarili ko. at nang makita ko si Mark, doon ko nakumpirma sa sarili ko na nagseselos ako. Gulung-gulo ako ng mga panahon na iyon. Lalong nasaktan pa ako ng makita ko kayong sabay umuuwi, sabay nagmemeryenda sa Jollibee at siyempre sa kanya ka na sumasama sa tutorial. Mababaw lang iyon sa iyo pero di ko maiwasan e. Nung gabi na uminom ako, dahil iyon sa nakita kong paghawak niya sa kamay mo at pagkiss sa pisngi mo habang naglalakad kayo. Masakit kasi hindi ko nagawang gawin sa iyo yun dahil sa confusion ko sa sarili. Ang pagtanggap ko sa sarili ang nagbibigay sa aking ng sobrang kaligayahan. Salamat sa iyo Dave." si Jake habang hinahaplos ako sa ulo.
Nagulat naman ako sa mga revelations niya. Unti-unting naliwanagan ang isip ko. Matagal na pala siyang may nararamdaman sa akin, pero naging manhid ako. Nagseselos na pala siya kay Mark. Teka, pumasok bigla sa isip ko ang sinabi ni Jake na marami ang nagtetext sa kanya at nagpapadala ng mga sulat. Naalala ko yung araw na nakita kong maraming sulat at sim cards si Mark.
"Jake, may sinabi kang maraming kang natatanggap na text at sulat di ba?" ang natanong ko.
"Oo, huwag mong sabihing isa na sa kanila ang mahal mo?" si Jake na may selos ang tono ng boses.
"Hindi ano ka ba, naalala ko kasi na yung mga nakita kong papel at sim cards kay Mark e. Jake, naitabi mo ba ang mga sulat at na save ang mga text" sabi ko.
"Wala na, siyempre hindi ako magtatago ng mga bagay na nagbibigay ng pasakit sa akin." ang sagot niya.
"Ahh, may kailangan lang akong kumpirmahin bukas"
"Ano iyon, sabihin mo sa akin" si Jake.
"Malalaman mo rin iyon bukas. Sige, balik na ako sa kwarto ko." tatayo na sana ako nang bigla akong hinawakan ulit ni Jake sa kamay.
"Dave, hindi ka muna pwedeng lumabas." si Jake, sabay hinila ang kamay ko na dahilan upang mapahiga ako sa kama at umibabaw siya sa akin.
Ang kaninang nararamdaman kong pag-aalinlangan kay Mark ay napalitan nang kung anumang init ng katawan. Nakatitig siya sa akin na parang sinasaulo ang bawat detalye ng mukha ko. Muli, hinalikan niya ako, mas mapusok na ito kaysa sa kanina. Halatang gigil na gigil siya sa akin. Naramdaman kong tumigas na ang pagkalalaki ni Jake sa pagdikit-dikit niya nito sa aking ari. Tinigasan na rin ako. Maya-maya huminto siya sa paghalik at sinimulan na niya akong romansahin. Dinilaan at inamoy-amoy niya ang buo kong katawan pababa. Hinubad niya bigla ang aking suot na shorts at brief. Walang kagatul-gatol siyang isinubo ang tigas na tigas ko nang ari. Napaungol at napapikit na lang ako sa sobrang sarap na aking nararamdaman.
Itutuloy................
Friday, October 29, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 18
"Ahm Dave, nandito ka pala, ano ginagawa mo dito?" tanong ni Mark nang makita ako.
"Ako dapat magtanong sa inyo. Bakit dito kayo nag-uusap?" ang nagtatakang tanong ko sa kanila.
"Wala, napag-usapan namin si Jake, di ba Mark?" si Cathy.
"O..oo nga hehehehe. Sinabi kasi ni Cathy na bumalik na siya sa bahay nila. Sige Cathy balik na kami sa room" si Mark.
Sabay na kaming bumalik ni Mark sa room. Habang naglalakad, naiisip ko ang ilang mga bagay na pumapasok sa isip ko tungkol kay Mark. Parang may kakaiba sa kanya. Una ang mga nakita kong mga simcards at papel sa armchair niya. Pangalawa ang seryosong usapan nila ni Cathy. Nang makarating na kami sa room,
"Dave, ayos na ba kayo ni Jake" agad na tanong ni Mark, pagkaupo pa lang namin.
"Hindi ko alam Mark, pero kahit nagbalik na siya buo pa rin ang desisyon naming umalis para dumistansya na sa kanya." seryoso kong sabi sa kanya habang nilalabas ang mga lecture notes ko sa bag.
"Huwag mo naman pahirapan ang sarili mo, nandito naman ako na handang magmahal sa iyo." biglang sabi ni Mark.
Naalaala ko naman ang pagyakap niya sa akin sa bahay nila habang nagtututorial kami at ang pag-amin ng nararamdaman niya sa akin. Inulit ko lang sa kanya ang sinabi ko noon na hindi pa ulit ako handa sa pakikipagrelasyon. Nanahimik na lang siya pero kita pa rin sa kanya ang pagkadismaya.
"Patawarin mo ako Dave sa ginawa ko sa iyo nung isang gabi" si Mark.
"Ayos lang sa akin iyon, nabigla lang naman ako sa iyo" sabi ko.
"Ibig sabihin hindi pa rin magbabago ang set-up natin" ang napalakas niyang tanong.
"Oo naman basta wala tayong pag-uusapang iba maliban sa pag-aaral" sabi ko.
"Salamat Dave, ang bait mo talaga" si Mark na akmang hahawak sa kamay ko pero agad ko itonjg iniwas. Naintindihan naman niya ito.
Natapos na naman ang klase namin sa araw na ito. Tulad ng napag-usapan ganun pa rin ang set-up namin. Sabay kaming naglalakad pauwi, magmeryenda sa Jollibee at ang tutorial. Sa bahay nila habang nagpapaliwanag sakin si Mark ng isang topic sa science. Biglang nagring ang phone ko. Si Itay pala. Sinenyasan ko si Mark na tumigil muna.
"O tay, bakit ka napatawag" tanong ko sa kanya.
"Dave anak, anong oras ka ba uuwi, kanina ka pa hinihintay ni Erika dito" sagot niya. Bigla kong naalala na puputa nga pala si Erika sa bahay at pag-uusapan ang bahay na uupahan namin.
"Pasensiya na tay, malapit na kami matapos, uuwi na agad ako diyan sige bye." sagot ko.
"Mark bilisan na natin kasi kailangan na ako sa bahay e"
"Ganun ba sige, bukas na lang natin ituloy yung ibang subjects. Sige ayusin mo na ang mga gamit mo, Ibabalik ko lang itong mga encyclopedia at dictionaries sa kabilang kwarto. Pwede ka nang mauna bumaba pagkatapos mo" si Mark.
"Ok.
Pumunta na si Mark sa kabilang kwarto para ibalik ang mga ginamit namin sa pag-aaral. Ako naman inilagay ko na ang mga gamit ko sa bag. Habang nag-iimpake, isang tunog galing sa cellphone ang narinig ko. Agad kong hinanap ang kinaroroonan ng cellphone at nakita ko ito sa ibabaw ng drawer malapit sa kama. Umiral na naman ang pagkatsismoso ko kaya hinawakan ko ito. Nang tignan ko ang screen, nabigla ako sa caller. Si Cathy. Maya-maya narinig ko ang pagbukas ng pinto. Alam kong si Mark ito kaya agad kong binitawan ang cellphone.
"Mark may tawag ka sa cellphone mo oh" sabi ko sa kanya sabay turo ko. Agad siyang lumapit para kunin iyon. Nang mabasa ang caller, bigla siyang napatingin sa akin na animoy kinakabahan at may tinatago. Hindi niya ito sinagot.
"Wag mo tong intindihin ito hehehe. Tara na ihahatid na kita sa labas." si Mark.
"O....o.....ok" ang nasabi ko na lang.
Lalong nadagdagan ang mga pag-aalinlangan ko. Palaisipan pa rin sa akin ang mga nangyari ngayon. Ewan ko ba parang may hindi tama. Mayroon tinatago sa akin sina Mark at Cathy. Hanggang sa pag-uwi ko ng bahay iyon pa rin ang iniisip ko. Pagkapasok ko, nakita kong nakaupo lahat silang lahat sa sofa maliban kay Jake. Hindi ko naman magawang itanong kung nasaan siya.
"Anak, sa isang araw na tayo aalis, buti na lang at may mabait kang kaibigang tumulong sa atin hehehe" si Itay. Napapangiti na lang ako.
"Ok na rin yan para maibalik na ang pagiging masayahin ng friend ko" si Erika.
"Hay kakalungkot naman, hindi na ba kayo talaga mapipigilan pare" si Tito Eddie.
"Pare naman paulit-ulit mo na lang tinatanong sa akin yan, nag-usap na tayo di ba." si Itay.
"Oo nga, wala na kaming magagawa." si Tita Edna.
"Sige uuwi na ako Dave gabi na kaya" si Erika.
"Hatid na kita sa labas." alok ko.
Hinatid ko na siya sa sakayan sa kanto. Nang makasakay na siya, naglakad na ko pabalik ng bahay. Nang papalapit na ako sa may gate. Napahinto ako dahil nakita ko si Jake nakatayo at parang may hinihintay. Iiwas sana ako pero huli na dahil nakita na niya ako at dali-daling lumapit sa akin. Ako naman napapaatras hanggang mapasandal ako sa isang pader. Tinukod niya ang dalawang kamay dito malapit sa aking mga tainga.
"Dave, iiwas ka na naman, totoo bang aalis na kayo?" ang seryosong tanong niya sa akin.
"Oo para.." ang sagot ko nang bigla siyang nagsalita na medyo galit na.
"Ganun na lang ba iyon, iiwan mo na ako ha? Alam mo ba na dahil sa iyo, bumalik ako dito?" ang napalakas na niyang tanong. Nakaramdam na ako ng kaba. Pero nakuha ko pa ring sagutin siya dahil na rin siguro sa nararamdaman kong poot sa ginawa niya sa akin.
"Oo tama ka, gusto na kasi kitang makalimutan dahil hindi ko na kaya ang paninisi mo sa akin tungkol sa pagkatao mo at mga pang-iinsulto mo. At nasasaktan ako dahil ang taong gusto ko ay....." ang naiiyak ko nang sagot sa kanya nang biglang naputol dahil naramdaman ko ang paglapat ng labi ni Jake sa akin.
Itutuloy............
"Ako dapat magtanong sa inyo. Bakit dito kayo nag-uusap?" ang nagtatakang tanong ko sa kanila.
"Wala, napag-usapan namin si Jake, di ba Mark?" si Cathy.
"O..oo nga hehehehe. Sinabi kasi ni Cathy na bumalik na siya sa bahay nila. Sige Cathy balik na kami sa room" si Mark.
Sabay na kaming bumalik ni Mark sa room. Habang naglalakad, naiisip ko ang ilang mga bagay na pumapasok sa isip ko tungkol kay Mark. Parang may kakaiba sa kanya. Una ang mga nakita kong mga simcards at papel sa armchair niya. Pangalawa ang seryosong usapan nila ni Cathy. Nang makarating na kami sa room,
"Dave, ayos na ba kayo ni Jake" agad na tanong ni Mark, pagkaupo pa lang namin.
"Hindi ko alam Mark, pero kahit nagbalik na siya buo pa rin ang desisyon naming umalis para dumistansya na sa kanya." seryoso kong sabi sa kanya habang nilalabas ang mga lecture notes ko sa bag.
"Huwag mo naman pahirapan ang sarili mo, nandito naman ako na handang magmahal sa iyo." biglang sabi ni Mark.
Naalaala ko naman ang pagyakap niya sa akin sa bahay nila habang nagtututorial kami at ang pag-amin ng nararamdaman niya sa akin. Inulit ko lang sa kanya ang sinabi ko noon na hindi pa ulit ako handa sa pakikipagrelasyon. Nanahimik na lang siya pero kita pa rin sa kanya ang pagkadismaya.
"Patawarin mo ako Dave sa ginawa ko sa iyo nung isang gabi" si Mark.
"Ayos lang sa akin iyon, nabigla lang naman ako sa iyo" sabi ko.
"Ibig sabihin hindi pa rin magbabago ang set-up natin" ang napalakas niyang tanong.
"Oo naman basta wala tayong pag-uusapang iba maliban sa pag-aaral" sabi ko.
"Salamat Dave, ang bait mo talaga" si Mark na akmang hahawak sa kamay ko pero agad ko itonjg iniwas. Naintindihan naman niya ito.
Natapos na naman ang klase namin sa araw na ito. Tulad ng napag-usapan ganun pa rin ang set-up namin. Sabay kaming naglalakad pauwi, magmeryenda sa Jollibee at ang tutorial. Sa bahay nila habang nagpapaliwanag sakin si Mark ng isang topic sa science. Biglang nagring ang phone ko. Si Itay pala. Sinenyasan ko si Mark na tumigil muna.
"O tay, bakit ka napatawag" tanong ko sa kanya.
"Dave anak, anong oras ka ba uuwi, kanina ka pa hinihintay ni Erika dito" sagot niya. Bigla kong naalala na puputa nga pala si Erika sa bahay at pag-uusapan ang bahay na uupahan namin.
"Pasensiya na tay, malapit na kami matapos, uuwi na agad ako diyan sige bye." sagot ko.
"Mark bilisan na natin kasi kailangan na ako sa bahay e"
"Ganun ba sige, bukas na lang natin ituloy yung ibang subjects. Sige ayusin mo na ang mga gamit mo, Ibabalik ko lang itong mga encyclopedia at dictionaries sa kabilang kwarto. Pwede ka nang mauna bumaba pagkatapos mo" si Mark.
"Ok.
Pumunta na si Mark sa kabilang kwarto para ibalik ang mga ginamit namin sa pag-aaral. Ako naman inilagay ko na ang mga gamit ko sa bag. Habang nag-iimpake, isang tunog galing sa cellphone ang narinig ko. Agad kong hinanap ang kinaroroonan ng cellphone at nakita ko ito sa ibabaw ng drawer malapit sa kama. Umiral na naman ang pagkatsismoso ko kaya hinawakan ko ito. Nang tignan ko ang screen, nabigla ako sa caller. Si Cathy. Maya-maya narinig ko ang pagbukas ng pinto. Alam kong si Mark ito kaya agad kong binitawan ang cellphone.
"Mark may tawag ka sa cellphone mo oh" sabi ko sa kanya sabay turo ko. Agad siyang lumapit para kunin iyon. Nang mabasa ang caller, bigla siyang napatingin sa akin na animoy kinakabahan at may tinatago. Hindi niya ito sinagot.
"Wag mo tong intindihin ito hehehe. Tara na ihahatid na kita sa labas." si Mark.
"O....o.....ok" ang nasabi ko na lang.
Lalong nadagdagan ang mga pag-aalinlangan ko. Palaisipan pa rin sa akin ang mga nangyari ngayon. Ewan ko ba parang may hindi tama. Mayroon tinatago sa akin sina Mark at Cathy. Hanggang sa pag-uwi ko ng bahay iyon pa rin ang iniisip ko. Pagkapasok ko, nakita kong nakaupo lahat silang lahat sa sofa maliban kay Jake. Hindi ko naman magawang itanong kung nasaan siya.
"Anak, sa isang araw na tayo aalis, buti na lang at may mabait kang kaibigang tumulong sa atin hehehe" si Itay. Napapangiti na lang ako.
"Ok na rin yan para maibalik na ang pagiging masayahin ng friend ko" si Erika.
"Hay kakalungkot naman, hindi na ba kayo talaga mapipigilan pare" si Tito Eddie.
"Pare naman paulit-ulit mo na lang tinatanong sa akin yan, nag-usap na tayo di ba." si Itay.
"Oo nga, wala na kaming magagawa." si Tita Edna.
"Sige uuwi na ako Dave gabi na kaya" si Erika.
"Hatid na kita sa labas." alok ko.
Hinatid ko na siya sa sakayan sa kanto. Nang makasakay na siya, naglakad na ko pabalik ng bahay. Nang papalapit na ako sa may gate. Napahinto ako dahil nakita ko si Jake nakatayo at parang may hinihintay. Iiwas sana ako pero huli na dahil nakita na niya ako at dali-daling lumapit sa akin. Ako naman napapaatras hanggang mapasandal ako sa isang pader. Tinukod niya ang dalawang kamay dito malapit sa aking mga tainga.
"Dave, iiwas ka na naman, totoo bang aalis na kayo?" ang seryosong tanong niya sa akin.
"Oo para.." ang sagot ko nang bigla siyang nagsalita na medyo galit na.
"Ganun na lang ba iyon, iiwan mo na ako ha? Alam mo ba na dahil sa iyo, bumalik ako dito?" ang napalakas na niyang tanong. Nakaramdam na ako ng kaba. Pero nakuha ko pa ring sagutin siya dahil na rin siguro sa nararamdaman kong poot sa ginawa niya sa akin.
"Oo tama ka, gusto na kasi kitang makalimutan dahil hindi ko na kaya ang paninisi mo sa akin tungkol sa pagkatao mo at mga pang-iinsulto mo. At nasasaktan ako dahil ang taong gusto ko ay....." ang naiiyak ko nang sagot sa kanya nang biglang naputol dahil naramdaman ko ang paglapat ng labi ni Jake sa akin.
Itutuloy............
Thursday, October 28, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 17
Kahit nakakaramdam ako ng pananabik, hindi ko pa rin inaalis ang kumot na bumabalot sa buo kong katawan at nagkunwaring tulog baka kung anu-ano na naman ang sasabihin niya na magpapasakit ulit sa kalooban ko.
"Alam ko Dave, gising ka pa at naririnig mo ako. Pwede bang mag-usap tayo" si Jake na malumanay ang boses.
Hindi ko magawang magsalita dahil sa luha kong di na yata tumigil sa pagtulo.
"Kung ayaw mo akong harapin ok lang sa akin naiitindihan kita dahil siguro hindi ka pa handa. Alam ko naman na hanggang ngayon ay nasasaktan ka pa rin sa mga nangyari. Kung sakaling magbabago ang isip mo na kausapin ako nandito lang ako. Sige pahinga ka na" si Jake ulit na may tono nang kalungkutan at pagkadismaya.
Nang marinig ko ang pagsara ng pintuan, inangat ko na ang kumot ko saka umupo sa kama pahid ang luha. Sa totoo lang gustung-gusto ko na siyang yakapin at halikan nang mga sandaling iyon pero nanaig sa akin ang takot na baka lalo niya akong kamuhian at pangamba, dahil may girlfriend siya. Kinabukasan, nagising ako sa isang tawag sa cellphone ko.
"Dave, may maganda akong balita sa iyo, pwede na kayong umupa sa dati naming bahay sa New Manila, umalis na ang dating nakatira doon." masayang sabi ni Erika.
"Talaga friend, salamat. Makakapag move-on na siguro ako nito. Kailan pwede lumipat?" sabi ko.
"Mamayang uwian, pupunta ako diyan sa inyo, sabihan mo na rin ang itay mo ha" si Erika.
"Ok"
"Sige bye muna malalate na ako." si Erika.
Nang bumaba ako para maligo, nakita ko silang lahat maliban sa aking itay na nauna na palang umalis papuntang canteen namin, kumakain ng agahan.
"Dave anak, halika sabay ka na sa aming kumain" yaya ni Tita nang makita akong nakatayo.
"Salamat po Tita, pero busog pa ako saka nagmamadali ako ngayon. pagtanggi ko. Nang paalis na sana ako papuntang banyo para maligo, biglang tayo ni Jake sa upuan niya saka inakbayan akong pabalik sa mesa.
"Dave, alam kong gutom ka, kain ka muna kahit kaunti, ako ang nagluto niyan." si Jake na pinaghahainan ako ng sinangag at itlog.
Kita ko sa mga mata nina Tito at Tita ang pagkabigla. Nang tignan ko si Jake, nakangiti ito pero nakikita ko pa rin sa mata niya ang kalungkutan. Hindi na ako nakatanggi. Habang kumakain, halos mamayani ang katahimikan sa aming apat. Ni isa ayaw magsalita. Nararamdaman kong patingin-tingin sa akin si Jake pero iniiwasan ko talaga siyang tignan.
Nakatapos na ako lahat-lahat at handa na sa pagpasok. Lumabas na ako ng bahay nang biglang may humatak sa braso ko papasok ng kotse. Si Jake pala ito. Ewan ko ba, naging sunud-sunuran na ako sa lalaking ito. Habang nagmamaneho, katulad kaninang agahan, tahimik pa rin kami. Siya na rin ang nagbasag nito nang mapansin akong sa bintana lang ako nakatingin.
"Dave, hindi ka ba masaya at bumalik na ako?" ang bigla niyang tanong sa akin. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa tanong niya. Sasabihin ko na sanang "Oo, miss na miss na kita" pero nanaig parin sa akin ang takot at pangamba kaya ang nasagot ko ay...
"Buti naman bumalik ka na, nag-aalala na sa iyo ang mga magulang mo" casual kong sagot na medyo kinakabahan. Kita ko sa mukha niya ang disappointment sa sagot ko.
Nang huminto na kami sa gate ng school, mabilis akong bumaba. Agad siyang sumunod sa akin at umakbay ito. Dahil mahuhuli na ako, hinayaan ko na lang siya hanggang maghiwalay kami sa lobby. Nakangiti siyang kumaway sa akin na parang nagsasabing "see you later" at naglakad na siya papunta sa room nila. Habang umaakyat ng main stairs di ko madeny sa sariling kinikilig, pero agad itong napalitan ng pangamba nang may mapuna akong tao sa emergency stairs sa gilid ng building na naging sanhi ng pananakit ng kalooban ko, si Cathy at may kausap na lalaki. Pero kapansin-pansin na parang seryoso ang pinag-uusapan nila. Dahil na rin sa aking talento ang pagiging tsismoso, lumapit ako nang kaunti para marinig ang pinag-uusapan nang biglang magwalk-out itong si Cathy. Napahinto siya nang makita makasalubong niya akong papalapit sana, at nagulat ako nang tinignan ko ang lalaking kausap niya na sumusunod sa kaniya.
Itutuloy.....................
"Alam ko Dave, gising ka pa at naririnig mo ako. Pwede bang mag-usap tayo" si Jake na malumanay ang boses.
Hindi ko magawang magsalita dahil sa luha kong di na yata tumigil sa pagtulo.
"Kung ayaw mo akong harapin ok lang sa akin naiitindihan kita dahil siguro hindi ka pa handa. Alam ko naman na hanggang ngayon ay nasasaktan ka pa rin sa mga nangyari. Kung sakaling magbabago ang isip mo na kausapin ako nandito lang ako. Sige pahinga ka na" si Jake ulit na may tono nang kalungkutan at pagkadismaya.
Nang marinig ko ang pagsara ng pintuan, inangat ko na ang kumot ko saka umupo sa kama pahid ang luha. Sa totoo lang gustung-gusto ko na siyang yakapin at halikan nang mga sandaling iyon pero nanaig sa akin ang takot na baka lalo niya akong kamuhian at pangamba, dahil may girlfriend siya. Kinabukasan, nagising ako sa isang tawag sa cellphone ko.
"Dave, may maganda akong balita sa iyo, pwede na kayong umupa sa dati naming bahay sa New Manila, umalis na ang dating nakatira doon." masayang sabi ni Erika.
"Talaga friend, salamat. Makakapag move-on na siguro ako nito. Kailan pwede lumipat?" sabi ko.
"Mamayang uwian, pupunta ako diyan sa inyo, sabihan mo na rin ang itay mo ha" si Erika.
"Ok"
"Sige bye muna malalate na ako." si Erika.
Nang bumaba ako para maligo, nakita ko silang lahat maliban sa aking itay na nauna na palang umalis papuntang canteen namin, kumakain ng agahan.
"Dave anak, halika sabay ka na sa aming kumain" yaya ni Tita nang makita akong nakatayo.
"Salamat po Tita, pero busog pa ako saka nagmamadali ako ngayon. pagtanggi ko. Nang paalis na sana ako papuntang banyo para maligo, biglang tayo ni Jake sa upuan niya saka inakbayan akong pabalik sa mesa.
"Dave, alam kong gutom ka, kain ka muna kahit kaunti, ako ang nagluto niyan." si Jake na pinaghahainan ako ng sinangag at itlog.
Kita ko sa mga mata nina Tito at Tita ang pagkabigla. Nang tignan ko si Jake, nakangiti ito pero nakikita ko pa rin sa mata niya ang kalungkutan. Hindi na ako nakatanggi. Habang kumakain, halos mamayani ang katahimikan sa aming apat. Ni isa ayaw magsalita. Nararamdaman kong patingin-tingin sa akin si Jake pero iniiwasan ko talaga siyang tignan.
Nakatapos na ako lahat-lahat at handa na sa pagpasok. Lumabas na ako ng bahay nang biglang may humatak sa braso ko papasok ng kotse. Si Jake pala ito. Ewan ko ba, naging sunud-sunuran na ako sa lalaking ito. Habang nagmamaneho, katulad kaninang agahan, tahimik pa rin kami. Siya na rin ang nagbasag nito nang mapansin akong sa bintana lang ako nakatingin.
"Dave, hindi ka ba masaya at bumalik na ako?" ang bigla niyang tanong sa akin. Hindi ko alam kung ano ang isasagot ko sa tanong niya. Sasabihin ko na sanang "Oo, miss na miss na kita" pero nanaig parin sa akin ang takot at pangamba kaya ang nasagot ko ay...
"Buti naman bumalik ka na, nag-aalala na sa iyo ang mga magulang mo" casual kong sagot na medyo kinakabahan. Kita ko sa mukha niya ang disappointment sa sagot ko.
Nang huminto na kami sa gate ng school, mabilis akong bumaba. Agad siyang sumunod sa akin at umakbay ito. Dahil mahuhuli na ako, hinayaan ko na lang siya hanggang maghiwalay kami sa lobby. Nakangiti siyang kumaway sa akin na parang nagsasabing "see you later" at naglakad na siya papunta sa room nila. Habang umaakyat ng main stairs di ko madeny sa sariling kinikilig, pero agad itong napalitan ng pangamba nang may mapuna akong tao sa emergency stairs sa gilid ng building na naging sanhi ng pananakit ng kalooban ko, si Cathy at may kausap na lalaki. Pero kapansin-pansin na parang seryoso ang pinag-uusapan nila. Dahil na rin sa aking talento ang pagiging tsismoso, lumapit ako nang kaunti para marinig ang pinag-uusapan nang biglang magwalk-out itong si Cathy. Napahinto siya nang makita makasalubong niya akong papalapit sana, at nagulat ako nang tinignan ko ang lalaking kausap niya na sumusunod sa kaniya.
Itutuloy.....................
Wednesday, October 27, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 16
Kinabukasan, nagising pa rin akong mabigat ang pakiramdam. Parang ayaw kong kumilos o pumasok sa school, gusto ko lang na nakahiga. Pero pinilit ko ang sarili ko dahil malapit na rin ang midterm exams. Pagbaba ko, nakita kong kumakain silang lahat ng agahan. Niyaya nila ako. Lalong bumigat ang kalungkutan ko nang malamang hindi na talag umuwi si Jake. Halos hindi ako nakakain nang maayos.
Dahil wala si Jake, mag-isa akong pumasok ng araw na iyon. Naalaala ko tuloy ang mga moments namin dalawa sa loob ng mahigit isang taon, ang mga ngiti niyang nakakapagpasaya sa akin, ang mga kulitan namin at mga panglalait niya sa akin. Isang araw, mula nang pumasa ako ang kauna-unahang exams namin. Naalala ko ang kanyang first smile. Hanggang sa pag-uwi namin nandun pa rin iyon. Pero ngayon, nag-iba na ang takbo ng mundo, mas malala pa sa pang-iinsulto niya ang nangyari, tuluyan na niya akong kinasusuklaman. Sinisisi ko pa rin ang sarili ko sa problemangdinadanas ng kanyang pamilya.
Nakarating na ako ng school. Saglit kong pinagpaliban ang kalungkutan para na rin makapagconcentrate ako.
Pagkapasok ng room, agad akong sinalubong ni Mark.
"Dave, anong nangyari sa iyo kagabi?" agad na salubong na tanong niya sa akin. Kinuwento ko naman sa kanya ang lahat.
"Dave, alam mo tanggapin mo na lang ang lahat. Makakapag move-on ka rin. Marami pa namang iba diyan na nagmamahal sa iyo ng totoo pero di mo lang nakikita. Idilat mo lang ang mata mo at buksan ang isipan para maliwanagan ka." pangaral ulit niya sa akin.
"Alam ko Mark, salamat ha at nandito ka" sabi ko sabay tingin sa kaniya nang nakangiti.ang Napansin ko naman sa niya ang maraming papel at mga sim cards.
"Oh, ang dami mo yatang papel diyan at mga simcards, ano ba mga ito patingin nga?" tanong ko sa kanya sabay kuha ng isang papel nang agad niya akong pinigilan.
"Wala ito, mga gagamitin natin sa tutorial mo, hindi mo pa pwedeng makita ano, itng mga simcards, matagal na itong di nagagamit, mga blocked na ito" ang nauutal niyang sabi sabay tago ng mga ito sa bag.
Kahit nagtataka ako sa kanya, hindi ko na lang ito binigyang-pansin. Mas nangingibabaw sa akin ang nararamdaman kong kalungkutan. Tuloy pa rin ang tutorial namin ni Mark.
Natapos na ang midterm exams na umabot nang mahigit isang buwan na hindi pa rin umuuwi si Jake sa bahay, pero pumapasok pa rin siya sa school ayon kay Erika. Nalaman ko rin na madalas na silang magkasama ni Cathy. Sa bahay naman, patuloy pa rig naghihinagpis ang mga magulang niya. Pakiramdam ko lalo akong naguiguilty habang tumatagal sa kanila. Napupuna na rin siguro ni Itay ang nararamdaman ko kaya isang desisyon ang sinabi niya sa akin nang mag-usap kami sa kwarto isang gabi.
"Anak, naaawa na ako sa iyo, bilang ama mo, nararamdaman ko ang mga hinanakit mo. Kaya anak, naisip ko tutal maganda na ang takbo ng ating negosyo, pwede na tayong umalis dito at maghanap ng mauupahan. Nakausap ko na ang mga magulang ni Jake, napilitan na silang pumayag kahit ayaw nila." si Itay habang hinahagod ang likod ko.
"Tama ka tay, pakiramdam ko kasi na pabigat ako dito, mabuti na rin siguro ang pag-alis natin para maayos na ang pamilya nila. Kailan naman tayo aalis?" sabi ko.
"Sa sembreak mo na anak. Nagtatanong-tanong na ako sa mga suki ko sa canteen ng mga pwedeng matirhan." si Itay. Agad ko namang tinawagan si Erika para sabihin ito.
Kinabukasan, binanggit ko na rin ito kay Mark habang naglalakad kami papunta sa kanila para sa tutorial.
"Talaga Dave, aalis na kayo mabuti naman" si Mark na halata sa mukha na nasiyahan.
"Oo, at teka bakit mas masaya ka pa sa akin?" ang bigla kong tanong.
"Wa...wa...la, ano ka ba, siyempre makakatulong iyon sa bestfriend ko na makapagmove on." si Mark sabay akbay sa akin.
Nakakapagtaka ang sobrang saya ni Mark sa mga sinabi ko, hanggang sa dumating kami sa kanila, hindi pa rin maalis ang ngiti niya.
"Mukhang masaya ang anak ko ha, may new love ka na yata" si Tita Evelyn na sinalubong ang pagdating namin.
"Hmmm, hindi ko pa siya nakukuha mom, pero malapit na" si Mark. Nahiwagaan naman ako sa sinagot niya.
Sa kwarto niya, habang sinasagutan ko ang mga exercises niya, bigla niya akong niyakap sa likod.
"Please, huwag kang papalag, hayaan mo muna ako gawin ito" si Mark.
"A...a...no ang ibig sabihin nito Mark?" ang nagtataka ko nang tanong sa kanya.
"Alam ko Dave, hindi mo pa rin nagagawang kalimutan si Jake. Tanggapin mo na lang na wala na siya sa buhay mo, nandito naman ako." si Mark.
"Ha! hindi, kita maintindihan" napasigaw ko nang sabi sa kanya.
"Dave, mahal kita nang higit pa sa isang bestfriend." pag-amin niya.
Napatayo naman ako sa narinig ko sa kanya. Inalis ang kamay niya mula sa pagyakap sa akin.
"Mark, hin...hin...hindi pa ako ready na magmahal ulit sana maintindihan mo" ang nasabi ko na lang sa kanya.
"Alam ko, alam ko, at hihintayin ko ang panahonh iyon. Sana tanggapin mo ang pagmamahal ko sa iyo." si Mark sabay hawak sa mga kamay ko.
"Sige Mark, sa susunod na lang natin ituloy ang tutorial, uuwi na muna ako, sumakit bigla ang pakiramdam ko."
Kita ko sa mga mata ni Mark ang sobrang kalungkutan. Muli naalala ko na ganito rin ang naramdaman ni Jake. Pagkauwi ng bahay, nakita ko silang lahat na nag-uusap sa sala, kasama ang taong biglang nagbalik. Si Jake. Medyo nagbago ang itsura niya, mayroon na siyang bigote, medyo humaba ang buhok pero nandun pa rin ang kakisigan at kagwapuhan.Tumingin siya sa akin, isang titig na hindi ko mawari kung galit ba ito o kasiyahan.
"Ah Tita, Tito, pasok po muna ako ng kwarto, medyo di po maganda ang pakiramdam ko." nasabi ko na rin para makaiwas na kay Jake.
"Ganun ba, sige." si Tito.
Nang sipatin ko si Jake bago ako pumasok ng silid, nakita ko, tinakpan niya ng dalawang kamay ang mukha niya na animoy naiiyak. Hindi ko na muna ito binigyang pansin. Sa kwarto, nakahiga pa rin akong nag-iisip. Hindi pa nga ako ok sa pag-iwan sa akin ni Jake tapos bigla namang umamin si Mark sa akin ng nararamdaman niya , at ngayon lang pagbabalik ni Jake. "Arrrhhhhh! mababaliw na ako" sabi ng utak kong tuliro.
Nasa kasagsagan ako ng pag-iisip habang nakatalukbong ng kumot nang biglang may pumasok sa kwarto ko.
Naramdaman kong umupo rin siya sa kama at tumabi sa akin. Nagulat ako nang mabosesan ko ito.
"Dave"
Itutuloy..........................
Dahil wala si Jake, mag-isa akong pumasok ng araw na iyon. Naalaala ko tuloy ang mga moments namin dalawa sa loob ng mahigit isang taon, ang mga ngiti niyang nakakapagpasaya sa akin, ang mga kulitan namin at mga panglalait niya sa akin. Isang araw, mula nang pumasa ako ang kauna-unahang exams namin. Naalala ko ang kanyang first smile. Hanggang sa pag-uwi namin nandun pa rin iyon. Pero ngayon, nag-iba na ang takbo ng mundo, mas malala pa sa pang-iinsulto niya ang nangyari, tuluyan na niya akong kinasusuklaman. Sinisisi ko pa rin ang sarili ko sa problemangdinadanas ng kanyang pamilya.
Nakarating na ako ng school. Saglit kong pinagpaliban ang kalungkutan para na rin makapagconcentrate ako.
Pagkapasok ng room, agad akong sinalubong ni Mark.
"Dave, anong nangyari sa iyo kagabi?" agad na salubong na tanong niya sa akin. Kinuwento ko naman sa kanya ang lahat.
"Dave, alam mo tanggapin mo na lang ang lahat. Makakapag move-on ka rin. Marami pa namang iba diyan na nagmamahal sa iyo ng totoo pero di mo lang nakikita. Idilat mo lang ang mata mo at buksan ang isipan para maliwanagan ka." pangaral ulit niya sa akin.
"Alam ko Mark, salamat ha at nandito ka" sabi ko sabay tingin sa kaniya nang nakangiti.ang Napansin ko naman sa niya ang maraming papel at mga sim cards.
"Oh, ang dami mo yatang papel diyan at mga simcards, ano ba mga ito patingin nga?" tanong ko sa kanya sabay kuha ng isang papel nang agad niya akong pinigilan.
"Wala ito, mga gagamitin natin sa tutorial mo, hindi mo pa pwedeng makita ano, itng mga simcards, matagal na itong di nagagamit, mga blocked na ito" ang nauutal niyang sabi sabay tago ng mga ito sa bag.
Kahit nagtataka ako sa kanya, hindi ko na lang ito binigyang-pansin. Mas nangingibabaw sa akin ang nararamdaman kong kalungkutan. Tuloy pa rin ang tutorial namin ni Mark.
Natapos na ang midterm exams na umabot nang mahigit isang buwan na hindi pa rin umuuwi si Jake sa bahay, pero pumapasok pa rin siya sa school ayon kay Erika. Nalaman ko rin na madalas na silang magkasama ni Cathy. Sa bahay naman, patuloy pa rig naghihinagpis ang mga magulang niya. Pakiramdam ko lalo akong naguiguilty habang tumatagal sa kanila. Napupuna na rin siguro ni Itay ang nararamdaman ko kaya isang desisyon ang sinabi niya sa akin nang mag-usap kami sa kwarto isang gabi.
"Anak, naaawa na ako sa iyo, bilang ama mo, nararamdaman ko ang mga hinanakit mo. Kaya anak, naisip ko tutal maganda na ang takbo ng ating negosyo, pwede na tayong umalis dito at maghanap ng mauupahan. Nakausap ko na ang mga magulang ni Jake, napilitan na silang pumayag kahit ayaw nila." si Itay habang hinahagod ang likod ko.
"Tama ka tay, pakiramdam ko kasi na pabigat ako dito, mabuti na rin siguro ang pag-alis natin para maayos na ang pamilya nila. Kailan naman tayo aalis?" sabi ko.
"Sa sembreak mo na anak. Nagtatanong-tanong na ako sa mga suki ko sa canteen ng mga pwedeng matirhan." si Itay. Agad ko namang tinawagan si Erika para sabihin ito.
Kinabukasan, binanggit ko na rin ito kay Mark habang naglalakad kami papunta sa kanila para sa tutorial.
"Talaga Dave, aalis na kayo mabuti naman" si Mark na halata sa mukha na nasiyahan.
"Oo, at teka bakit mas masaya ka pa sa akin?" ang bigla kong tanong.
"Wa...wa...la, ano ka ba, siyempre makakatulong iyon sa bestfriend ko na makapagmove on." si Mark sabay akbay sa akin.
Nakakapagtaka ang sobrang saya ni Mark sa mga sinabi ko, hanggang sa dumating kami sa kanila, hindi pa rin maalis ang ngiti niya.
"Mukhang masaya ang anak ko ha, may new love ka na yata" si Tita Evelyn na sinalubong ang pagdating namin.
"Hmmm, hindi ko pa siya nakukuha mom, pero malapit na" si Mark. Nahiwagaan naman ako sa sinagot niya.
Sa kwarto niya, habang sinasagutan ko ang mga exercises niya, bigla niya akong niyakap sa likod.
"Please, huwag kang papalag, hayaan mo muna ako gawin ito" si Mark.
"A...a...no ang ibig sabihin nito Mark?" ang nagtataka ko nang tanong sa kanya.
"Alam ko Dave, hindi mo pa rin nagagawang kalimutan si Jake. Tanggapin mo na lang na wala na siya sa buhay mo, nandito naman ako." si Mark.
"Ha! hindi, kita maintindihan" napasigaw ko nang sabi sa kanya.
"Dave, mahal kita nang higit pa sa isang bestfriend." pag-amin niya.
Napatayo naman ako sa narinig ko sa kanya. Inalis ang kamay niya mula sa pagyakap sa akin.
"Mark, hin...hin...hindi pa ako ready na magmahal ulit sana maintindihan mo" ang nasabi ko na lang sa kanya.
"Alam ko, alam ko, at hihintayin ko ang panahonh iyon. Sana tanggapin mo ang pagmamahal ko sa iyo." si Mark sabay hawak sa mga kamay ko.
"Sige Mark, sa susunod na lang natin ituloy ang tutorial, uuwi na muna ako, sumakit bigla ang pakiramdam ko."
Kita ko sa mga mata ni Mark ang sobrang kalungkutan. Muli naalala ko na ganito rin ang naramdaman ni Jake. Pagkauwi ng bahay, nakita ko silang lahat na nag-uusap sa sala, kasama ang taong biglang nagbalik. Si Jake. Medyo nagbago ang itsura niya, mayroon na siyang bigote, medyo humaba ang buhok pero nandun pa rin ang kakisigan at kagwapuhan.Tumingin siya sa akin, isang titig na hindi ko mawari kung galit ba ito o kasiyahan.
"Ah Tita, Tito, pasok po muna ako ng kwarto, medyo di po maganda ang pakiramdam ko." nasabi ko na rin para makaiwas na kay Jake.
"Ganun ba, sige." si Tito.
Nang sipatin ko si Jake bago ako pumasok ng silid, nakita ko, tinakpan niya ng dalawang kamay ang mukha niya na animoy naiiyak. Hindi ko na muna ito binigyang pansin. Sa kwarto, nakahiga pa rin akong nag-iisip. Hindi pa nga ako ok sa pag-iwan sa akin ni Jake tapos bigla namang umamin si Mark sa akin ng nararamdaman niya , at ngayon lang pagbabalik ni Jake. "Arrrhhhhh! mababaliw na ako" sabi ng utak kong tuliro.
Nasa kasagsagan ako ng pag-iisip habang nakatalukbong ng kumot nang biglang may pumasok sa kwarto ko.
Naramdaman kong umupo rin siya sa kama at tumabi sa akin. Nagulat ako nang mabosesan ko ito.
"Dave"
Itutuloy..........................
Tuesday, October 26, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 15
Nahabag ako sa nakikita ko. Kita-kita ang pamumuo ng mga luha sa mata ni Jake. Akmang hahawakan ko siya nang bigla siyang bumulyaw.
"Layuan mo ako, lumayas ka, ginulo mo ang pagkatao ko" si Jake na humahagulgol pa rin.
"Jake, lasing ka lang, alam kong may problema kaya. Maaari mo namang sabihin ito sa akin baka matulungan kita.Tara na, nag-aalala na si Tita." sabi ko sabay hawak sa braso niya para alalayang tumayo.
"Huwag mo akong hawakan, umalis ka. Tutulungan mo ako, e lalo mo lang sinasaktan ang damdamin ko e. Dahil din sa iyo confuse na ako sa sarili ko! napapasigaw na niyang sabi. Napapatingin na ang mga tao sa amin.
"Please tara na, saglit na lang at darating na si Tita." panunuyo ko pa rin sa kanya.
"Hindi muna ako uuwi hanggat nandun ka pa sa bahay, kaya inuulit ko, layuan mo na ako! si Jake.
Biglang bumigat ang dibdib ko sa mga narinig ko sa kanya. Kahit lasing siya, alam niya ang mga sinasabi niya. Naisip ko tuloy na ako ang may kasalanan kung bakit nagkakaganito siya.
"Ano, tutunganga ka pa ba diyan, alis na" si Jake sabay tulak sa akin.
Hindi ko na rin napigilang maluha sa nangyayari. Ang taong mahal ko pinagtatabuyan na ako ngayon. Nasasaktan din ako tulad niya. Napayuko na lang ako habang humahagulgol. Maya-maya isang kotse ang huminto sa harapan namin. Napatingin naman ako sa taong bumaba sa pag-aakalang sina Tita Edna ito. Ngunit lalong bumigat ang dibdib ko parang tinutusok ng napakaraming karayom sa nakita ko. Si Cathy.
"Jake, anong problema, bakit nagkakaganyan ka, halika na ihahatid na kita sa inyo, simula nang magtext ka nag-aalala na ako sa iyo" si Cathy sabay alalay kay Jake na tumayo.
"Salamat Cathy, please wag mo muna akong iuwi sa amin hanggat nandun pa ang taong sanhi ng problema ko, doon mo muna ako sa inyo dalhin." pakiusap ni Jake.
Tuluyan nang umagos ang luha ko. Kumpirmado, ako ang pinakadahilan niya sa kanyang paghihinagpis. Naisakay na ni Cathy si Jake sa kotse. Tuluyan na silang umalis. Ako, dahil sa sobrang hinanakit halos manlambot na ang tuhod ko at di makatayo. Napaupo na ako sa sento sapo ang mukha ng dalawang kamay at humihikbi. Maya-maya isang tao ang humaplos sa likod ko.Unti-unti kong inangat ang mukha ko. Si Itay pala kasama ang mga magulang ni Jake.
"Tay, ang sakit-sakit naman, bakit ganito ang nangyayari sa akin?" sinabi ko kay Itay na humihikbi at napayakap sa kanya.
"Anak, tara na muna sa bahay pag-usapan natin ang problema mo." si Itay.
"Dave, anak ano nangyari, nasaan na si Jake." si Tita Edna na bakas din sa mukha ang pag-aalala sa anak.
"Umalis na po siya,ayaw na niya sa akin, pinagtatabuyan na niya ako" naiiyak ko pa ring sabi.
"Mabuti pa pare, iuwi na natin siya." si Tito Eddie.
Sumunod na lang ako sa kanila. Hanggang sa loob ng kotse naiiyak pa rin ako. Si Itay namanm patuloy na hinahaplos ang ulo ko at pinapatahan ako. Nang makarating sa bahay...
"Anak, kumain ka muna" si Itay.
"Ano ba nangyari, sabihin mo sa amin? si Tita Edna.
Naiiyak ko pa ring kinuwento sa kanila ang lahat ng nangyayari sa amin ni Jake. Kita ko sa mukha ng mga magulang niya ang pagkabigla na animo'y may nalalaman sa problema ng anak nila. Pero di ko na inusisa muna ito dahil sa emosyon ko ngayon.
"Tita, Tito, tay pahinga muna ako sa kwarto" paalam ko sa kanila para makapagpahinga naman ako.
"Sige anak, pahinga ka na muna, pag-usapan na lang ulit natin ito bukas" si Itay.
"Salamat po sige."
Hindi ko pa rin magawang makatulog. Patuloy pa rin akong umiiyak. Naisip kong tuluyan na akong kinasusuklaman ng taong minahal ko nang maraming taon. Binigyan ko pa ng problema ang pamilya nila. Nahihiya na ako sa kanila. Habang nasa kasagsagan ako ng pag-hihimutok, may kumatok sa pinto.Tumayo ako at binuksan. Si Tita pala may dalang gatas.
"Dave inom ka muna ng gatas" si Tita.
"Salamat po Tita pasok po kayo."paanyaya ko siya sa loob. Umupo kami sa kama, kinuha ang gatas at nilapag sa tabi.
"Ano na pakiramdam mo?si Tita.
"Ganun pa rin Tita e" sabi ko sabay tulo muli ng luha.
"Dave, nagpapasalamat kami ng Tito mo sa iyo. Alam mo mula nang tumira kayo sa amin, doon ko lang nakita sa unang pagkakataon ang pagiging masaya ni Jake. Nakakatuwang isipin ano, na ikaw ang nagpabago sa kanya." si Tita.
"Tita, parang kabaliktaran naman po yata yung sinasabi niyo eh" sabi ko pa rin habang nagpapahid ng luha.
"Yun bang nangyayari ngayon sa kanya ang tinutukoy mo, bilang magulang ni Jake, alam ko ang nararamdaman niya" si Tita na humawak sa mga kamay ko.
"Alam mo ba ang dahilan kung bakit ko siya pinilit na maging tutor mo?" sunod na tanong ni Tita.
"Kasi po mahina ang ulo ko at matalino si Jake." sagot ko.
"Tama ka rin pero hindi iyon ang tunay na dahilan namin ng Tito mo."
"Kung ganoon ano po ang totoo?" tanong ko agad.
"Para maging malapit kayo sa isa't-isa at mabago ang mga baluktot niyang pananaw. Teka para mas lalong maliwanangan ka may ipapakita ako sa iyo kukunin ko lang sa kwarto ko" si Tita ulit.
Bumalik si Tita, may dala-dalang isang photo album.
"Dave, tingnan mo ang mga pictures" sabi niya sabay bigay sa akin.
"Tita, sino po itong batang babae, ang ganda naman niya, may anak po pala kayong babae" tanong ko sabay turo sa mga pictures. Puro kasi batang babae ang mga nakikita ko na naka blouse, gown, bathing suit na may make-up.
"Wala akong anak na babae, si Jake yan" sagot niyang pabulong sa akin.
"Ha! si Jake ito, bakit naka pangbabaeng damit" nagtatakang tanong ko. Natawa naman si Tita.
"Wala lang, dahil di kami nabiyayaan ng anak na babae naisip kong bihisan siya nang ganyan. Akala ko rin babae yung susunod kong anak na namatay hindi rin pala. Tignan mo oh ang ganda niya di ba. Masayahing bata pa siya at palakaibigan noong mga panahong iyan?" si Tita na natatawa pa rin pero bigla na lang nag-iba ang mood nito sa mga sunod niyang sinabi.
"Isa siguro ito sa mga dahilan ng paghihimutok ni Jake ngayon. Dahil sa ginawa kong ito sa kanya tinutukso siyang bakla at minamaliit ng mga kaklase at iba pang bata sa kanya. Naging malungkutin na siya simula noon, nagbago na siya, nag-aral nang mabuti at naging masungit. Kaya salamat sa iyo at binalik mo ang dating Jake." si Tita.
Naisip ko bigla na ito pala siguro kung bakit ang init ang dugo ni Jake sa mga bakla. Kaya pala nilalayo niya ang sarili sa akin at ang talino ay ginagamit niya upang maiangat ang sarili sa iba nang sa gayon hindi na siya maliitin ng mga ito.
"Dave ang iniisip ko pa ngayon, na naguguluhan na siya sa totoo niyang sekswalidad. Marahil ang totoong dahilan ng galit niya sa iyo ay selos." si Tita.
"Ano! si Jake, nagseselos kanino naman?" napasigaw kong tanong dahil sa pagkabigla.
"E di sa iyo. Noon pa namin nakukutuban ng Tito mo na may namumuong pagtingin si Jake sa iyo. Pilit lang niya ito pinipigilan kaya napapansin mo na iba ang pakikitungo niya sa iyo. Ikaw, alam din naming gusto mo siya. Huwang kang mag-alala tanggap namin kayo." si Tita.
"Salamat po sa pagtanggap sa akin. Pero teka, baka nagkakamali po kayo, di pwede magkagusto sa akin si Jake. May girlfriend na po siya e." sabi ko.
"Girlfriend, sino? si Tita.
"Yung isa pong kaklase niya, si Cathy, siya rin yung nagsundo sa kanya kanina" sagot ko.
Kita ko sa mukha ni Tita na hindi siya naniniwala sa mga sinabi ko.
"Dave, ito ang masasabi ko sa iyo na dapat pakatandaan mo. Una, huwag mong sisihin ang sarili mo sa mga nangyayari kay Jake. Pangalawa, yung galit niya sa iyo, mawawala rin yan. Pangatlo, mahal ka niya, hindi lang niya matanggap sa sarili niya na nagkagusto siya sa kapwa. Hayaan mo isang araw babalik rin siya dito. Sige labas na ko pahinga ka na"
"Goodnight po Tita" sabi ko sabay patay ng lampshade.
Gumaan naman ang loob ko kahit papaano sa mga nalaman kong rebelasyon kay Tita Edna. Ang set-up na plano nila sa amin ang nagpabago kay Jake. Pero nandoon pa rin ang pag-aalinlangan ko tungkol sa sinasabi niyang pagkagusto raw ng nanak nila sa akin, parang impossible kasi. Ang pagkamalungkutin ko kanina ay nadagdagan tuloy ng pagkalito. Hindi ko magawang makatulog ng gabing iyon.
Itutuloy.............
"Layuan mo ako, lumayas ka, ginulo mo ang pagkatao ko" si Jake na humahagulgol pa rin.
"Jake, lasing ka lang, alam kong may problema kaya. Maaari mo namang sabihin ito sa akin baka matulungan kita.Tara na, nag-aalala na si Tita." sabi ko sabay hawak sa braso niya para alalayang tumayo.
"Huwag mo akong hawakan, umalis ka. Tutulungan mo ako, e lalo mo lang sinasaktan ang damdamin ko e. Dahil din sa iyo confuse na ako sa sarili ko! napapasigaw na niyang sabi. Napapatingin na ang mga tao sa amin.
"Please tara na, saglit na lang at darating na si Tita." panunuyo ko pa rin sa kanya.
"Hindi muna ako uuwi hanggat nandun ka pa sa bahay, kaya inuulit ko, layuan mo na ako! si Jake.
Biglang bumigat ang dibdib ko sa mga narinig ko sa kanya. Kahit lasing siya, alam niya ang mga sinasabi niya. Naisip ko tuloy na ako ang may kasalanan kung bakit nagkakaganito siya.
"Ano, tutunganga ka pa ba diyan, alis na" si Jake sabay tulak sa akin.
Hindi ko na rin napigilang maluha sa nangyayari. Ang taong mahal ko pinagtatabuyan na ako ngayon. Nasasaktan din ako tulad niya. Napayuko na lang ako habang humahagulgol. Maya-maya isang kotse ang huminto sa harapan namin. Napatingin naman ako sa taong bumaba sa pag-aakalang sina Tita Edna ito. Ngunit lalong bumigat ang dibdib ko parang tinutusok ng napakaraming karayom sa nakita ko. Si Cathy.
"Jake, anong problema, bakit nagkakaganyan ka, halika na ihahatid na kita sa inyo, simula nang magtext ka nag-aalala na ako sa iyo" si Cathy sabay alalay kay Jake na tumayo.
"Salamat Cathy, please wag mo muna akong iuwi sa amin hanggat nandun pa ang taong sanhi ng problema ko, doon mo muna ako sa inyo dalhin." pakiusap ni Jake.
Tuluyan nang umagos ang luha ko. Kumpirmado, ako ang pinakadahilan niya sa kanyang paghihinagpis. Naisakay na ni Cathy si Jake sa kotse. Tuluyan na silang umalis. Ako, dahil sa sobrang hinanakit halos manlambot na ang tuhod ko at di makatayo. Napaupo na ako sa sento sapo ang mukha ng dalawang kamay at humihikbi. Maya-maya isang tao ang humaplos sa likod ko.Unti-unti kong inangat ang mukha ko. Si Itay pala kasama ang mga magulang ni Jake.
"Tay, ang sakit-sakit naman, bakit ganito ang nangyayari sa akin?" sinabi ko kay Itay na humihikbi at napayakap sa kanya.
"Anak, tara na muna sa bahay pag-usapan natin ang problema mo." si Itay.
"Dave, anak ano nangyari, nasaan na si Jake." si Tita Edna na bakas din sa mukha ang pag-aalala sa anak.
"Umalis na po siya,ayaw na niya sa akin, pinagtatabuyan na niya ako" naiiyak ko pa ring sabi.
"Mabuti pa pare, iuwi na natin siya." si Tito Eddie.
Sumunod na lang ako sa kanila. Hanggang sa loob ng kotse naiiyak pa rin ako. Si Itay namanm patuloy na hinahaplos ang ulo ko at pinapatahan ako. Nang makarating sa bahay...
"Anak, kumain ka muna" si Itay.
"Ano ba nangyari, sabihin mo sa amin? si Tita Edna.
Naiiyak ko pa ring kinuwento sa kanila ang lahat ng nangyayari sa amin ni Jake. Kita ko sa mukha ng mga magulang niya ang pagkabigla na animo'y may nalalaman sa problema ng anak nila. Pero di ko na inusisa muna ito dahil sa emosyon ko ngayon.
"Tita, Tito, tay pahinga muna ako sa kwarto" paalam ko sa kanila para makapagpahinga naman ako.
"Sige anak, pahinga ka na muna, pag-usapan na lang ulit natin ito bukas" si Itay.
"Salamat po sige."
Hindi ko pa rin magawang makatulog. Patuloy pa rin akong umiiyak. Naisip kong tuluyan na akong kinasusuklaman ng taong minahal ko nang maraming taon. Binigyan ko pa ng problema ang pamilya nila. Nahihiya na ako sa kanila. Habang nasa kasagsagan ako ng pag-hihimutok, may kumatok sa pinto.Tumayo ako at binuksan. Si Tita pala may dalang gatas.
"Dave inom ka muna ng gatas" si Tita.
"Salamat po Tita pasok po kayo."paanyaya ko siya sa loob. Umupo kami sa kama, kinuha ang gatas at nilapag sa tabi.
"Ano na pakiramdam mo?si Tita.
"Ganun pa rin Tita e" sabi ko sabay tulo muli ng luha.
"Dave, nagpapasalamat kami ng Tito mo sa iyo. Alam mo mula nang tumira kayo sa amin, doon ko lang nakita sa unang pagkakataon ang pagiging masaya ni Jake. Nakakatuwang isipin ano, na ikaw ang nagpabago sa kanya." si Tita.
"Tita, parang kabaliktaran naman po yata yung sinasabi niyo eh" sabi ko pa rin habang nagpapahid ng luha.
"Yun bang nangyayari ngayon sa kanya ang tinutukoy mo, bilang magulang ni Jake, alam ko ang nararamdaman niya" si Tita na humawak sa mga kamay ko.
"Alam mo ba ang dahilan kung bakit ko siya pinilit na maging tutor mo?" sunod na tanong ni Tita.
"Kasi po mahina ang ulo ko at matalino si Jake." sagot ko.
"Tama ka rin pero hindi iyon ang tunay na dahilan namin ng Tito mo."
"Kung ganoon ano po ang totoo?" tanong ko agad.
"Para maging malapit kayo sa isa't-isa at mabago ang mga baluktot niyang pananaw. Teka para mas lalong maliwanangan ka may ipapakita ako sa iyo kukunin ko lang sa kwarto ko" si Tita ulit.
Bumalik si Tita, may dala-dalang isang photo album.
"Dave, tingnan mo ang mga pictures" sabi niya sabay bigay sa akin.
"Tita, sino po itong batang babae, ang ganda naman niya, may anak po pala kayong babae" tanong ko sabay turo sa mga pictures. Puro kasi batang babae ang mga nakikita ko na naka blouse, gown, bathing suit na may make-up.
"Wala akong anak na babae, si Jake yan" sagot niyang pabulong sa akin.
"Ha! si Jake ito, bakit naka pangbabaeng damit" nagtatakang tanong ko. Natawa naman si Tita.
"Wala lang, dahil di kami nabiyayaan ng anak na babae naisip kong bihisan siya nang ganyan. Akala ko rin babae yung susunod kong anak na namatay hindi rin pala. Tignan mo oh ang ganda niya di ba. Masayahing bata pa siya at palakaibigan noong mga panahong iyan?" si Tita na natatawa pa rin pero bigla na lang nag-iba ang mood nito sa mga sunod niyang sinabi.
"Isa siguro ito sa mga dahilan ng paghihimutok ni Jake ngayon. Dahil sa ginawa kong ito sa kanya tinutukso siyang bakla at minamaliit ng mga kaklase at iba pang bata sa kanya. Naging malungkutin na siya simula noon, nagbago na siya, nag-aral nang mabuti at naging masungit. Kaya salamat sa iyo at binalik mo ang dating Jake." si Tita.
Naisip ko bigla na ito pala siguro kung bakit ang init ang dugo ni Jake sa mga bakla. Kaya pala nilalayo niya ang sarili sa akin at ang talino ay ginagamit niya upang maiangat ang sarili sa iba nang sa gayon hindi na siya maliitin ng mga ito.
"Dave ang iniisip ko pa ngayon, na naguguluhan na siya sa totoo niyang sekswalidad. Marahil ang totoong dahilan ng galit niya sa iyo ay selos." si Tita.
"Ano! si Jake, nagseselos kanino naman?" napasigaw kong tanong dahil sa pagkabigla.
"E di sa iyo. Noon pa namin nakukutuban ng Tito mo na may namumuong pagtingin si Jake sa iyo. Pilit lang niya ito pinipigilan kaya napapansin mo na iba ang pakikitungo niya sa iyo. Ikaw, alam din naming gusto mo siya. Huwang kang mag-alala tanggap namin kayo." si Tita.
"Salamat po sa pagtanggap sa akin. Pero teka, baka nagkakamali po kayo, di pwede magkagusto sa akin si Jake. May girlfriend na po siya e." sabi ko.
"Girlfriend, sino? si Tita.
"Yung isa pong kaklase niya, si Cathy, siya rin yung nagsundo sa kanya kanina" sagot ko.
Kita ko sa mukha ni Tita na hindi siya naniniwala sa mga sinabi ko.
"Dave, ito ang masasabi ko sa iyo na dapat pakatandaan mo. Una, huwag mong sisihin ang sarili mo sa mga nangyayari kay Jake. Pangalawa, yung galit niya sa iyo, mawawala rin yan. Pangatlo, mahal ka niya, hindi lang niya matanggap sa sarili niya na nagkagusto siya sa kapwa. Hayaan mo isang araw babalik rin siya dito. Sige labas na ko pahinga ka na"
"Goodnight po Tita" sabi ko sabay patay ng lampshade.
Gumaan naman ang loob ko kahit papaano sa mga nalaman kong rebelasyon kay Tita Edna. Ang set-up na plano nila sa amin ang nagpabago kay Jake. Pero nandoon pa rin ang pag-aalinlangan ko tungkol sa sinasabi niyang pagkagusto raw ng nanak nila sa akin, parang impossible kasi. Ang pagkamalungkutin ko kanina ay nadagdagan tuloy ng pagkalito. Hindi ko magawang makatulog ng gabing iyon.
Itutuloy.............
Monday, October 25, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 14
"Jake, tinutulungan ko lang si Cathy. Napapansin na kasi naming may kakaiba sa mga kinikilos mo eh. May problema ka ba? Kahit mahina ang ulo ko, sisikapin kitang intindihin at tulungan." sabi ko.
"Ano problema ko, tsk,tsk,tsk. Nagtatanga-tangahan ka ba o sadyang manhid ka lang" pabulyaw niyang sagot.
"Ano ibig mong sabihin? di kita maintindihan" agarang tanong ko sa kanya.
"Ewan ko sa iyo" si Jake sabay kuha ng bag at nag walk-out.
Bumalik ako sa room namin na nag-iisip. Pilit kong inaalam sa sarili ko ang kakaibang kinikilos ni Jake. Sa unang pagkakataon simula nang makilala ko siya, ngayon ko lang siya nakitang nagalit ng husto at umiyak. Naglalakad ako nang wala sa sarili, hindi na tinitingnan ang mga taong nakakasalubong ko kung mababangga ko na sila. Pagdating sa room ,agad akong tinawag ni Mark.
"Ano na nangyari Dave? Sinabi ba ni Jake ang problema niya" tanong agad ni Mark pagkaupo ko.
"Hindi ko alam Mark, pati sa akin ayaw niyang sabihin e" sagot ko.
"Ganun ba, siguro obserbahan mo muna siya tutal madalas mo naman siyang nakakasama e." si Mark.
"Tama ka Mark, kapag nakita mo pala si Cathy mamaya, sabihin mo na lang sa kanya ang mga sinabi ko"
"Sige Dave."
Bumalik na sa upuan niya si Mark. Ako naman iniisip ko pa rin si Jake. Inamin ko sa sarili na may concern pa rin ako sa kanya kahit malamig ang naging pakikitungo niya sa akin. Pero ano magagawa ng pagkaconcern ko, nililihim niya sa akin ang mga problema niya.
Natapos ang klase namin ng araw na iyon, pinagpaliban ko muna ang pag-iisip kay Jake para mafocus ko ang sarili sa tutorial namin ni Mark para sa midterms. Tulad ng napag-usapan namin, sabay kami umalis ng school.
"Wala ka bang sariling kotse" agad kong tanong kay Mark habang naglalakad kami.
"Siyempre meron, napagdesisyuan ko munang hindi gamitin iyon para makasama kita nang matagal." si Mark.
"Ganon, paglalakarin mo ako" sabi ko.
"Hindi, magcocommute lang muna tayo." si Mark.
"Ok, sanay naman na ako sa ganun hehehehehe" sabi ko sabay ngiti.
Nabigla naman ako nang hinalikan ako ni Mark sa pisngi.
"Ano ba ginagawa ko Mark, nakakahiya nasa labas tayo oh baka may makakita sa atin" sabi ko.
"Wala naman nakakita oh, pasensya ka na, nanggigigil lang kasi ako sa iyo e ang cute mo kaya" si Mark.
Binalewala ko na lang yung ginawa niya. Ewan ko parang di ganun katindi ang impact sa akin ng ginawa niya. Sana kung si Jake pa ang gumawa baka nahimatay na ako sa kilig. "Ano ba yan siya na naman ang naisip ko?" sa isip-isip ko.
Nang makarating sa kanto, sumakay kami ng jeep, tapos MRT tapos jeep ulit papunta sa kanila. Kahit papaano ay nag-enjoy ako sa biyahe. Pagkarating sa bahay niya, doonj ko nalaman na medyo malapit lang pala ito sa tinitirhan ko. Mayaman din sila katulad ni Jake.
Pumasok kami ng gate nila, at dumeretso sa pinto. Kumatok si Mark at pinagbuksan naman siya ng isang babae na ang edad ay nasa 40 pataas, pero nandun pa rin ang angking kagandahan niya. Alam ko siya ang nanay ni Mark. Kaya pala may itsura tong si Mark dahil sa mama niya.
"Mark, siya ba ung kinukuwento mong bagong kaibigan?" salubong na tanong nung Mama niya kay Mark.
"Yes Ma, si Dave nga pala. Dave ito naman ang mama ko si Evelyn." pakilala ni Mark.
"Aba, gwapo rin pala ito, at mukhang mabait, Ah Dave puwde mo na kong tawaging Tita" sabi ng mama niya sabay nakipagkamay sa akin.
"Hindi naman po hehehehe" nahihiya kong sabi.
"Totoo yan Ma, kaya nga gustong-gusto ko siya e" si Mark.
Napatingin naman ako sa kanya dahil sa sinabi nya. Agad niyang dinuktungan ito.
"I mean, I like him to be my bestfriend." dagdag niya. Napatungo na lang ako.
"Tama yan anak, ang galing mong pumili bamuti pang magmeryenda muna kayo" si Tita Evelyn.
Bigla ko namang naalala yung sinabi ni Mark na kakain kami sa Jollibee. Babanggitin ko sana sa kanya ito nang unahan niya ako.
"Yes Ma, nakalimutan din naming kakain pala kami sa Jollibee."
"Sige, Dave upo ka muna, Mark, asikasuhin mo naman yang kasama mo" si Tita ulit.
Nang pumunta na sa kusina si Tita Evelyn, agad nagpaliwanang si Mark sa akin.
"Pasensya ka na Dave, nakalimutan ko talaga, pero di bale, bukas doon tayo maglulunch" si Mark.
Tumungo na lang ako sa kanya. Makaraan ng halos 10 minuto, kumain na kami ng meryenda. Naalala ko tuloy si Tita Edna sa nanay ni Mark. Parehas kasing mabait at palakuwento. Pero si Mark, hindi ko maikumpara kay Jake, dahil opposite sila. Pagkatapos kumain, umakyat na kami sa kwarto niya, umupo sa kama niya. si Mark sabay labas lahat ng mga nakuha naming impormasyon kanina sa library.
Nag-umpisa na siya sa pagtuturo sa akin. Nabilib naman ako sa pagtuturo niya, ang resulta natutunan ko lahat. Masaya naman ako kahit papaano dahil mahinahon siya sa pagpapaliwanag sa akin kahit na nagkakamali ako. Pero pakiramdam ko sa sarili ko may kulang, parang may hinahanap pa ako. Bakit hindi kumpleto ang kasiyahan ko kay Mark. Bigla kong naalala ulit si Jake. Doon ko nabatid na mas totoo ang nararamdaman ko kapag si Jake ang kasama ko. Hindi ko naman ito pinahalata kay Mark na tuloy-tuloy lang sa pagtuturo sa akin. Alas dyes na ng gabi nang matapos kami sa unang araw ng tutorial.
"Ayos ka naman pala, mukhang papasa ka na niyan sa midterms" si Mark.
Muli, naaalala ko, ganyan din ang mga sinasabi ni Jake sa akin nung high school kami. Lalo na nang makapasa ako, kita ko sa kanya na masaya rin siya sa akin. Napapangiti na lang ako sa pag-iisip.
"Mukhang masaya ka na Dave, alam mo ang cute mo talaga kapag nakangiti sana palagi ka nang ganyan" si Mark sabay pisil ng pisngi ko.
Niyaya na ako ni Tita Evelyn na maghapunan muna bago umuwi. Pumayag naman ako na sabayan ang mag-ina. Pero bago ako magsimula, biglang nagring ang cellphone ko. Si Erika pala ito.
"Hello Erika, bakit bigla kang napatawag?" nagtatakang tanong ko sa kanya.
"Dave, tapos na ba kayo ni Mark?" si Erika.
"Oo, kakatapos lang namin pauwi na sana ako pero niyaya pa nila akong maghapunan dito" sabi ko.
"Dave mabuti pang bilisan mo diyan, sabi kasi ng isa kong kaklase na nakita raw nila si Jake na naglalakad sa kalsada nang mag-isa. Parang lasing nga e kasi iba ang ayos niya."
"Ha, sige pupuntahan ko siya, saan ba nila nakita?" napasigaw ako dahil sa pagkagulat. Napatingin naman sa akin ang mag-ina.
"Doon sa KTV bar malapit sa school natin." si Erika.
"Ok, pupuntahan ko na siya" sabay end call.
"Mark, Tita, alis muna ako may importante kasing nangyari e pasensiya na po salamat na lang po sa hapunan" paalam ko sa mag-ina.
"Dave, ano nangyari, gusto mo ihatid na lang kita, gagamitin ko kotse ko" si Mark.
"Wag na, maabala ka pa, magtataxi na lang ako, kita nalang tayo bukas tandaan mo ang Jollibee ko ha" pagtanggi ko sabay ngiti sa kanya.
"Sige ,ingat ka ha, bukas tutuparin ko na ang promise ko sa iyo " si Mark na nakangiti rin.
Nagmadali akong naglakad papunta sa labas nila. Buti na lang nakasakay agad ako ng taxi. Bumaba ako sa KTV bar na sinasabi ni Erika. Pinagtanong ko sa mga tao dun kung may estudyanteng lalaki silang nakita. Maya-maya isang babae ang lumapit sa akin at inabot ang mga bag ni Jake. Naiwan daw niya ito. Sabi nila umiiyak daw siya habang umiinom. Dahil sa pag-aalala, napagdesisyunan ko na siyang hanapin. Nagsimula na akong maglakad-lakad at ipagtanong sa mga taong nakakasalubong ko sabay pakita ng ID niyang naiwan sa bag. Sa panganim na taong napagtanungan ko, tinuro niya sa akin na nakita daw niya ito na nakatayo malapit sa gate ng aming school na lasing. Nagtatakbo ako papunta doon. Lalong lumala ang pag-aalala ko sa kanya.
Nang makarating na ako sa school, nakita ko siyang nakaupo sa semento, nakasandal sa gate ng school at may hawak pang isang bote ng beer. Nilapitan ko siya. Doon nahabag ako sa ayos niya. Magulo ang buhok, at nakabukas ang polo shirt. Marahil naramdaman niyang may tao sa harap niya dahil sa anino kaya tumingin siya sa akin. Dahil sa ilaw ng poste, naaninag ko ang mukha niya. Muli, nakita ko na maga ang mata niya sa luha.
Itutuloy.......
"Ano problema ko, tsk,tsk,tsk. Nagtatanga-tangahan ka ba o sadyang manhid ka lang" pabulyaw niyang sagot.
"Ano ibig mong sabihin? di kita maintindihan" agarang tanong ko sa kanya.
"Ewan ko sa iyo" si Jake sabay kuha ng bag at nag walk-out.
Bumalik ako sa room namin na nag-iisip. Pilit kong inaalam sa sarili ko ang kakaibang kinikilos ni Jake. Sa unang pagkakataon simula nang makilala ko siya, ngayon ko lang siya nakitang nagalit ng husto at umiyak. Naglalakad ako nang wala sa sarili, hindi na tinitingnan ang mga taong nakakasalubong ko kung mababangga ko na sila. Pagdating sa room ,agad akong tinawag ni Mark.
"Ano na nangyari Dave? Sinabi ba ni Jake ang problema niya" tanong agad ni Mark pagkaupo ko.
"Hindi ko alam Mark, pati sa akin ayaw niyang sabihin e" sagot ko.
"Ganun ba, siguro obserbahan mo muna siya tutal madalas mo naman siyang nakakasama e." si Mark.
"Tama ka Mark, kapag nakita mo pala si Cathy mamaya, sabihin mo na lang sa kanya ang mga sinabi ko"
"Sige Dave."
Bumalik na sa upuan niya si Mark. Ako naman iniisip ko pa rin si Jake. Inamin ko sa sarili na may concern pa rin ako sa kanya kahit malamig ang naging pakikitungo niya sa akin. Pero ano magagawa ng pagkaconcern ko, nililihim niya sa akin ang mga problema niya.
Natapos ang klase namin ng araw na iyon, pinagpaliban ko muna ang pag-iisip kay Jake para mafocus ko ang sarili sa tutorial namin ni Mark para sa midterms. Tulad ng napag-usapan namin, sabay kami umalis ng school.
"Wala ka bang sariling kotse" agad kong tanong kay Mark habang naglalakad kami.
"Siyempre meron, napagdesisyuan ko munang hindi gamitin iyon para makasama kita nang matagal." si Mark.
"Ganon, paglalakarin mo ako" sabi ko.
"Hindi, magcocommute lang muna tayo." si Mark.
"Ok, sanay naman na ako sa ganun hehehehehe" sabi ko sabay ngiti.
Nabigla naman ako nang hinalikan ako ni Mark sa pisngi.
"Ano ba ginagawa ko Mark, nakakahiya nasa labas tayo oh baka may makakita sa atin" sabi ko.
"Wala naman nakakita oh, pasensya ka na, nanggigigil lang kasi ako sa iyo e ang cute mo kaya" si Mark.
Binalewala ko na lang yung ginawa niya. Ewan ko parang di ganun katindi ang impact sa akin ng ginawa niya. Sana kung si Jake pa ang gumawa baka nahimatay na ako sa kilig. "Ano ba yan siya na naman ang naisip ko?" sa isip-isip ko.
Nang makarating sa kanto, sumakay kami ng jeep, tapos MRT tapos jeep ulit papunta sa kanila. Kahit papaano ay nag-enjoy ako sa biyahe. Pagkarating sa bahay niya, doonj ko nalaman na medyo malapit lang pala ito sa tinitirhan ko. Mayaman din sila katulad ni Jake.
Pumasok kami ng gate nila, at dumeretso sa pinto. Kumatok si Mark at pinagbuksan naman siya ng isang babae na ang edad ay nasa 40 pataas, pero nandun pa rin ang angking kagandahan niya. Alam ko siya ang nanay ni Mark. Kaya pala may itsura tong si Mark dahil sa mama niya.
"Mark, siya ba ung kinukuwento mong bagong kaibigan?" salubong na tanong nung Mama niya kay Mark.
"Yes Ma, si Dave nga pala. Dave ito naman ang mama ko si Evelyn." pakilala ni Mark.
"Aba, gwapo rin pala ito, at mukhang mabait, Ah Dave puwde mo na kong tawaging Tita" sabi ng mama niya sabay nakipagkamay sa akin.
"Hindi naman po hehehehe" nahihiya kong sabi.
"Totoo yan Ma, kaya nga gustong-gusto ko siya e" si Mark.
Napatingin naman ako sa kanya dahil sa sinabi nya. Agad niyang dinuktungan ito.
"I mean, I like him to be my bestfriend." dagdag niya. Napatungo na lang ako.
"Tama yan anak, ang galing mong pumili bamuti pang magmeryenda muna kayo" si Tita Evelyn.
Bigla ko namang naalala yung sinabi ni Mark na kakain kami sa Jollibee. Babanggitin ko sana sa kanya ito nang unahan niya ako.
"Yes Ma, nakalimutan din naming kakain pala kami sa Jollibee."
"Sige, Dave upo ka muna, Mark, asikasuhin mo naman yang kasama mo" si Tita ulit.
Nang pumunta na sa kusina si Tita Evelyn, agad nagpaliwanang si Mark sa akin.
"Pasensya ka na Dave, nakalimutan ko talaga, pero di bale, bukas doon tayo maglulunch" si Mark.
Tumungo na lang ako sa kanya. Makaraan ng halos 10 minuto, kumain na kami ng meryenda. Naalala ko tuloy si Tita Edna sa nanay ni Mark. Parehas kasing mabait at palakuwento. Pero si Mark, hindi ko maikumpara kay Jake, dahil opposite sila. Pagkatapos kumain, umakyat na kami sa kwarto niya, umupo sa kama niya. si Mark sabay labas lahat ng mga nakuha naming impormasyon kanina sa library.
Nag-umpisa na siya sa pagtuturo sa akin. Nabilib naman ako sa pagtuturo niya, ang resulta natutunan ko lahat. Masaya naman ako kahit papaano dahil mahinahon siya sa pagpapaliwanag sa akin kahit na nagkakamali ako. Pero pakiramdam ko sa sarili ko may kulang, parang may hinahanap pa ako. Bakit hindi kumpleto ang kasiyahan ko kay Mark. Bigla kong naalala ulit si Jake. Doon ko nabatid na mas totoo ang nararamdaman ko kapag si Jake ang kasama ko. Hindi ko naman ito pinahalata kay Mark na tuloy-tuloy lang sa pagtuturo sa akin. Alas dyes na ng gabi nang matapos kami sa unang araw ng tutorial.
"Ayos ka naman pala, mukhang papasa ka na niyan sa midterms" si Mark.
Muli, naaalala ko, ganyan din ang mga sinasabi ni Jake sa akin nung high school kami. Lalo na nang makapasa ako, kita ko sa kanya na masaya rin siya sa akin. Napapangiti na lang ako sa pag-iisip.
"Mukhang masaya ka na Dave, alam mo ang cute mo talaga kapag nakangiti sana palagi ka nang ganyan" si Mark sabay pisil ng pisngi ko.
Niyaya na ako ni Tita Evelyn na maghapunan muna bago umuwi. Pumayag naman ako na sabayan ang mag-ina. Pero bago ako magsimula, biglang nagring ang cellphone ko. Si Erika pala ito.
"Hello Erika, bakit bigla kang napatawag?" nagtatakang tanong ko sa kanya.
"Dave, tapos na ba kayo ni Mark?" si Erika.
"Oo, kakatapos lang namin pauwi na sana ako pero niyaya pa nila akong maghapunan dito" sabi ko.
"Dave mabuti pang bilisan mo diyan, sabi kasi ng isa kong kaklase na nakita raw nila si Jake na naglalakad sa kalsada nang mag-isa. Parang lasing nga e kasi iba ang ayos niya."
"Ha, sige pupuntahan ko siya, saan ba nila nakita?" napasigaw ako dahil sa pagkagulat. Napatingin naman sa akin ang mag-ina.
"Doon sa KTV bar malapit sa school natin." si Erika.
"Ok, pupuntahan ko na siya" sabay end call.
"Mark, Tita, alis muna ako may importante kasing nangyari e pasensiya na po salamat na lang po sa hapunan" paalam ko sa mag-ina.
"Dave, ano nangyari, gusto mo ihatid na lang kita, gagamitin ko kotse ko" si Mark.
"Wag na, maabala ka pa, magtataxi na lang ako, kita nalang tayo bukas tandaan mo ang Jollibee ko ha" pagtanggi ko sabay ngiti sa kanya.
"Sige ,ingat ka ha, bukas tutuparin ko na ang promise ko sa iyo " si Mark na nakangiti rin.
Nagmadali akong naglakad papunta sa labas nila. Buti na lang nakasakay agad ako ng taxi. Bumaba ako sa KTV bar na sinasabi ni Erika. Pinagtanong ko sa mga tao dun kung may estudyanteng lalaki silang nakita. Maya-maya isang babae ang lumapit sa akin at inabot ang mga bag ni Jake. Naiwan daw niya ito. Sabi nila umiiyak daw siya habang umiinom. Dahil sa pag-aalala, napagdesisyunan ko na siyang hanapin. Nagsimula na akong maglakad-lakad at ipagtanong sa mga taong nakakasalubong ko sabay pakita ng ID niyang naiwan sa bag. Sa panganim na taong napagtanungan ko, tinuro niya sa akin na nakita daw niya ito na nakatayo malapit sa gate ng aming school na lasing. Nagtatakbo ako papunta doon. Lalong lumala ang pag-aalala ko sa kanya.
Nang makarating na ako sa school, nakita ko siyang nakaupo sa semento, nakasandal sa gate ng school at may hawak pang isang bote ng beer. Nilapitan ko siya. Doon nahabag ako sa ayos niya. Magulo ang buhok, at nakabukas ang polo shirt. Marahil naramdaman niyang may tao sa harap niya dahil sa anino kaya tumingin siya sa akin. Dahil sa ilaw ng poste, naaninag ko ang mukha niya. Muli, nakita ko na maga ang mata niya sa luha.
Itutuloy.......
Sunday, October 24, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 13
Katapat ko si Jake samantalang ang kasama niyang babae ay kay Mark. May dala rin silang libro. Wala kaming imikan, lahat busy sa pagbabasa. Si Jake na rin ang bumasag ng katahimikan.
"Cathy, papakilala ko lang sa iyo si Dave, ang kasama ko sa bahay" biglang pagpapakilala sa akin ni Jake.
"Dave, nice to meet you," si Cathy sabay nakipagkamay sa akin.
Doon ko napuna na may kagandahan pala ang babaeng ito. Mahaba ang buhok, may katangkaran, maputi at pang model ang dating. Hindi kataka-takang magkagusto si Jake sa kanya. Nakaramdam na naman ako ng lungkot. Hindi ito nakaligtas kay Mark.
"Dave, ok ka lang, gusto mo, lumipat tayo ng pwesto?" si Mark na napuna ang pagkabalisa ko.
"Ok lang ako, dito na lang tayo, bilisan na lang natin" pagtanggi ko sa kanya.
"Dave, hindi mo ba ipapakilala ang kasama mo sa amin" si Jake.
"Mark Joseph nga pala" ang pagsingit ni Mark sabay abot din ng kamay sa kanilang dalawa."
Nakakapagtakang si Cathy lang ang nakipagkamay sa kanya. Si Jake, nakatingin lang sa binabasang libro. Alam ko mayroong siyang iniisip sa mga kilos pa lang niya. Hindi ko na lang pinansin iyon. Pinagpatuloy na lang namin ang paghahanap ng mga impormasyong gagamitin namin ni Mark. Maya-maya biglang nagsalita ang kasama ni Jake na babae.
"Jake, mamaya sabay tayo maglunch, isama natin sila" si Cathy.
"Kung papayag sila bakit hindi" si Jake na nakatngin pa rin sa libro.
"Dave, Mark sama kayo sa amin mag-lunch" yaya ni Cathy sa amin.
"O....o...oo sige hehehehehe" pagpayag ko.
Pagkaraan ng halos 30 minuto, nakatapos na kami sa paghahanap. Sabay-sabay kaming lumabas ng library pauntang canteen para mag-lunch. Nakitang kong inakbayan ni Jake si Cathy na nakapagpalungkot ulit sa akin. Nang makarating, pumila sina Jake at Mark samantalang kami ni Cathy ay naghanap ng aming pupuwestuhan. Doon kami sa may bintana sa dulo umupo.
"Dave, ang gwapo talaga ni Jake ano, maginoo at matalino pa, alam mo una ko pa lang kita sa kanya, nagustuhan ko agad siya. Palagay ko bagay kami." si Cathy.
Nagulat naman ako sa mga sinabi ng babaeng ito. Lalong bumigat ang damdamin ko at halos maiiyak na ako. Tama nga naman siya, bagay sila. Gwapo si Jake at maganda si Cathy. Lalaki si Jake, babae si Cathy. Siyempre ang lalaki ay para sa babae hindi sa kapwa lalaki. Naisip kong kahit saang anggulo mo tignan, talo talaga ang mga katulad ko sa babae pagdating sa pag-ibig.
"Dave, ok ka lang, umiiyak ka ba?" si Cathy na nahalata siguro ang pag-iyak ko.
"Ok lang ako, napuwing lang" ang pagdeny ko sa kanya.
"Ah, akala ko kung ano na" si Cathy. Maya-maya sabay na bumalik ang dalawa dala ang order namin. Tumabi ulit si Jake kay Cathy at si Mark sa akin. Habang kumakain...
"Dave, gusto mo kuha ka lang?" pag-alok ni Mark ng ulam niya sa akin.
"Sige salamat ok na sa akin to" pagtanggi ko.
"Dave, tutal, sabay naman tayong uuwi mamaya, mag meryenda muna tayo sa Jollibee." si Mark.
"Oo, ba matagal na rin akong di nakakakain doon ng may kasama " pagpayag ko sabay ngiti. Mula kasi ng mawala si Pat, hindi ko na magawang kumain doon.
"Talaga, hayaan mo simula ngayon, ako na ang magiging kasama mo kumain sa labas, ang cute talaga kapag nakangiti ang bestfriend ko" si Mark sabay hawak sa ulo ko at haplos ng buhok.
Biglang naubo si Jake. Napatingin kaming lahat sa kanya.
"Jake, anong nangyari, o eto tubig" agad na saklolo ni Cathy sa kanya.
"Ok lang ako, nasamid lang" sabi niya sabay inom ng tubig.
Kataka-taka talaga ang mga kinikilos ni Jake ngayon, sa mga kakaibang pagtingin pa lang niya sa akin alam ko meron siyang iniisip. Binalewala ko na lang ulit iyon at tinuloy ang pagkain. Nang makatapos, bumalik na kami sa aming mga rooms. Habang naglalakad sa lobby paakyat ng hagdan bigla akong inakbayan ni Mark at nagsalita.
"Dave, alam mo excited na ako mamaya, siyanga pala, agahan natin mamaya, gusto kang makita ng mga parents ko, ipapakilala kita sa kanila" si Mark at ngumiti.
"Hindi ba kakain pa tayo sa Jollibee?" tanong ko.
"Oo naman, bilisan lang natin" si Mark ulit. Nginitian ko lang siya.
"Ca...ca...cathy mauna ka na sa room, p...p...punta lang ako ng CR saglit." si Jake na halatang may dinaramdam sa pananalita.
"Oo, bilisan mo ha." si Cathy.
Agad namang umalis si Jake na nakatungo ang mukha. Lalo tuloy ako nahiwagaan sa kanya. Marahil napuna na rin ni Cathy ang kakaibang pagkilos niya kaya pinakiusapan niya ako.
"Dave, parang may problema si Jake, mayroon bang nangyayaring hindi maganda sa bahay nila?" si Cathy.
"Wala naman, ako rin, kanina ko pang napapansin sa kanya yun eh" sagot ko.
"Siguro mabuting sundan mo muna siya para alamin kung ano yon may 30 minuto pa naman tayo para sa next subject." si Mark na tumingin sa relo niya.
"Tama, tutal, nakatira naman kayo sa isang bahay, baka sabihin niya sa iyo ang problema niya kung meron man" si Cathy.
Tututol dapat ako sa kanila at sasabihing sa bahay ko na lang siya kakausapin pero naisip ko na pagkakataon ko na ito para malaman ang bumabagabag sa kanya kung meron man.
"Ok, susubukan ko siyang kausapin, sige sundan ko muna siya." paalam ko sa kanila.
"Salamat Dave, sana maging maayos na siya mamaya. Mauna na ako" si Cathy.
"Ako rin, hihintayin na lang kita sa room natin" si Mark.
Agad naman akong naglakad papunta ng CR. Pagdating ko doon, nakita ko siyang nakaharap sa salamin at nakapatong ang dalawang kamay sa lababo. Naaninag niya siguro ako sa salamin kaya tumingin siya sa akin.
Pagharap niya, nagulat ako sa itsura ng mukha niya. Medyo namamasa ang mata niya ng luha na hinilamusan lang ng tubig. Halata ring nagpipigil siya ng galit sa nakikita ko sa kamao niya.
"Bakit mo ako sinundan dito?" pabulyaw niyang tanong sa akin.
Itutuloy.........................
"Cathy, papakilala ko lang sa iyo si Dave, ang kasama ko sa bahay" biglang pagpapakilala sa akin ni Jake.
"Dave, nice to meet you," si Cathy sabay nakipagkamay sa akin.
Doon ko napuna na may kagandahan pala ang babaeng ito. Mahaba ang buhok, may katangkaran, maputi at pang model ang dating. Hindi kataka-takang magkagusto si Jake sa kanya. Nakaramdam na naman ako ng lungkot. Hindi ito nakaligtas kay Mark.
"Dave, ok ka lang, gusto mo, lumipat tayo ng pwesto?" si Mark na napuna ang pagkabalisa ko.
"Ok lang ako, dito na lang tayo, bilisan na lang natin" pagtanggi ko sa kanya.
"Dave, hindi mo ba ipapakilala ang kasama mo sa amin" si Jake.
"Mark Joseph nga pala" ang pagsingit ni Mark sabay abot din ng kamay sa kanilang dalawa."
Nakakapagtakang si Cathy lang ang nakipagkamay sa kanya. Si Jake, nakatingin lang sa binabasang libro. Alam ko mayroong siyang iniisip sa mga kilos pa lang niya. Hindi ko na lang pinansin iyon. Pinagpatuloy na lang namin ang paghahanap ng mga impormasyong gagamitin namin ni Mark. Maya-maya biglang nagsalita ang kasama ni Jake na babae.
"Jake, mamaya sabay tayo maglunch, isama natin sila" si Cathy.
"Kung papayag sila bakit hindi" si Jake na nakatngin pa rin sa libro.
"Dave, Mark sama kayo sa amin mag-lunch" yaya ni Cathy sa amin.
"O....o...oo sige hehehehehe" pagpayag ko.
Pagkaraan ng halos 30 minuto, nakatapos na kami sa paghahanap. Sabay-sabay kaming lumabas ng library pauntang canteen para mag-lunch. Nakitang kong inakbayan ni Jake si Cathy na nakapagpalungkot ulit sa akin. Nang makarating, pumila sina Jake at Mark samantalang kami ni Cathy ay naghanap ng aming pupuwestuhan. Doon kami sa may bintana sa dulo umupo.
"Dave, ang gwapo talaga ni Jake ano, maginoo at matalino pa, alam mo una ko pa lang kita sa kanya, nagustuhan ko agad siya. Palagay ko bagay kami." si Cathy.
Nagulat naman ako sa mga sinabi ng babaeng ito. Lalong bumigat ang damdamin ko at halos maiiyak na ako. Tama nga naman siya, bagay sila. Gwapo si Jake at maganda si Cathy. Lalaki si Jake, babae si Cathy. Siyempre ang lalaki ay para sa babae hindi sa kapwa lalaki. Naisip kong kahit saang anggulo mo tignan, talo talaga ang mga katulad ko sa babae pagdating sa pag-ibig.
"Dave, ok ka lang, umiiyak ka ba?" si Cathy na nahalata siguro ang pag-iyak ko.
"Ok lang ako, napuwing lang" ang pagdeny ko sa kanya.
"Ah, akala ko kung ano na" si Cathy. Maya-maya sabay na bumalik ang dalawa dala ang order namin. Tumabi ulit si Jake kay Cathy at si Mark sa akin. Habang kumakain...
"Dave, gusto mo kuha ka lang?" pag-alok ni Mark ng ulam niya sa akin.
"Sige salamat ok na sa akin to" pagtanggi ko.
"Dave, tutal, sabay naman tayong uuwi mamaya, mag meryenda muna tayo sa Jollibee." si Mark.
"Oo, ba matagal na rin akong di nakakakain doon ng may kasama " pagpayag ko sabay ngiti. Mula kasi ng mawala si Pat, hindi ko na magawang kumain doon.
"Talaga, hayaan mo simula ngayon, ako na ang magiging kasama mo kumain sa labas, ang cute talaga kapag nakangiti ang bestfriend ko" si Mark sabay hawak sa ulo ko at haplos ng buhok.
Biglang naubo si Jake. Napatingin kaming lahat sa kanya.
"Jake, anong nangyari, o eto tubig" agad na saklolo ni Cathy sa kanya.
"Ok lang ako, nasamid lang" sabi niya sabay inom ng tubig.
Kataka-taka talaga ang mga kinikilos ni Jake ngayon, sa mga kakaibang pagtingin pa lang niya sa akin alam ko meron siyang iniisip. Binalewala ko na lang ulit iyon at tinuloy ang pagkain. Nang makatapos, bumalik na kami sa aming mga rooms. Habang naglalakad sa lobby paakyat ng hagdan bigla akong inakbayan ni Mark at nagsalita.
"Dave, alam mo excited na ako mamaya, siyanga pala, agahan natin mamaya, gusto kang makita ng mga parents ko, ipapakilala kita sa kanila" si Mark at ngumiti.
"Hindi ba kakain pa tayo sa Jollibee?" tanong ko.
"Oo naman, bilisan lang natin" si Mark ulit. Nginitian ko lang siya.
"Ca...ca...cathy mauna ka na sa room, p...p...punta lang ako ng CR saglit." si Jake na halatang may dinaramdam sa pananalita.
"Oo, bilisan mo ha." si Cathy.
Agad namang umalis si Jake na nakatungo ang mukha. Lalo tuloy ako nahiwagaan sa kanya. Marahil napuna na rin ni Cathy ang kakaibang pagkilos niya kaya pinakiusapan niya ako.
"Dave, parang may problema si Jake, mayroon bang nangyayaring hindi maganda sa bahay nila?" si Cathy.
"Wala naman, ako rin, kanina ko pang napapansin sa kanya yun eh" sagot ko.
"Siguro mabuting sundan mo muna siya para alamin kung ano yon may 30 minuto pa naman tayo para sa next subject." si Mark na tumingin sa relo niya.
"Tama, tutal, nakatira naman kayo sa isang bahay, baka sabihin niya sa iyo ang problema niya kung meron man" si Cathy.
Tututol dapat ako sa kanila at sasabihing sa bahay ko na lang siya kakausapin pero naisip ko na pagkakataon ko na ito para malaman ang bumabagabag sa kanya kung meron man.
"Ok, susubukan ko siyang kausapin, sige sundan ko muna siya." paalam ko sa kanila.
"Salamat Dave, sana maging maayos na siya mamaya. Mauna na ako" si Cathy.
"Ako rin, hihintayin na lang kita sa room natin" si Mark.
Agad naman akong naglakad papunta ng CR. Pagdating ko doon, nakita ko siyang nakaharap sa salamin at nakapatong ang dalawang kamay sa lababo. Naaninag niya siguro ako sa salamin kaya tumingin siya sa akin.
Pagharap niya, nagulat ako sa itsura ng mukha niya. Medyo namamasa ang mata niya ng luha na hinilamusan lang ng tubig. Halata ring nagpipigil siya ng galit sa nakikita ko sa kamao niya.
"Bakit mo ako sinundan dito?" pabulyaw niyang tanong sa akin.
Itutuloy.........................
Thursday, October 21, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 12
Inangat ko ang mukha ko para malaman kung sino ang nag-abot ng panyo. Si Mark pala ito.
"Akala ko ba may kasabay ka sa pag-uwi, bakit nandito ka pa at saka bakit ka umiiyak?" sunud-sunod niyang tanong saka tumabi sa aking pagkakaupo sa lilim ng puno.
"Wala to, hindi ako umiiyak oh" pagtanggi ko sabay punas ng kamay sa mata pero hindi ito pinaniwalaan ni Mark.
"Alam ko may problema ka, huwag mong kimkimin yan, nandito lang ako, pwede mong sabihin sa akin ang saloobin mo." si Mark.
"Mark, salamat ha, kahit ngayon lang tayo nagkakilala, naging mabait ka sa akin" pagpapasalamat ko sa kanya.
"Siyempre naman, nakikita ko naman sa iyo na mabait ka ring tao, wala akong rason para hindi ako maging mabait din sa iyo." si Mark.
"Alam mo Mark, nahihirapan ako sa sitwasyon ko ngayon. Nasasaktan ako sa mga nangyayari sa paligid ko e. Pero di ko pa masasabi ang problema ko, hindi pa ako handa" humahagulgol ko pa ring sabi sa kanya.
"Naiintindihan kita Dave, basta kung kailangan mo ng karamay nandito lang ako ha. Ito lang masasabi ko sa iyo ngayon, alam ko na pag-ibig ang dahilan kung bakit ka nasasaktan ngayon. Tandaan mo na kapag nagmamahal ka, hindi pwedeng hindi ka masaktan, pagsubok kasi iyan upang malaman ang kapasidad ng isang tao, darating at darating iyan." mahabang paliwanang niya sa akin.
"Oo naiintindihan ko, alam mo dahil sa iyo, nagkaroon ulit ako ng lakas ng loob para mabuhay. Simula kasi ng magkalayo kami ng bestfriend kom medyo bumigat na ang mga problema ko.
"Kayanin mo iyan, lumaban ka, wag mong ipakita sa taong iniibig mo na nasasaktan ka" sabi ni Mark.
Tama siya, dapat hindi magpakita ng lungkot, sa halip ay mag move-on. Dahil sa pag-uusap naming iyon, medyo gumaan na ang pakiramdam ko. Agad naman akong nagpaalam sa kanya baka hinihintay na ako ni Jake sa kotse.
Pagdating ko sa lugar kung saan nakaparking ang kotse niya, nakita ko na si Jake, nahihintay sa loob.Binuksan ko na rin ang kabilang pinto at pumasok.
"Napatagal ka yata, kanina pa kong naghihintay dito" si Jake habang nagstart ng makina na kotse.
"Pasensiya ka na may ginawa lang kasi kami kanina"
"Ganun ba, teka nga pala Dave, simula bukas dito ka na sa kotse dederetso, wag mo na akong pupuntahan sa room" utos niya sa akin.
Sa sinabing iyon ni Jake, mas lalo akong nakaramdam ng lungkot. Pakiramdam ko bumalik na siya sa dati nitong pag-uugali. May punto naman siya, di nga naman tama na ang lalaki pimupuntahan o sinusundo ang kapwa lalaki sa room. Baka ikinakahiya niya ako sa bagong babae niya.
"Sige, simula bukas dito na lang ako maghihintay" maluha-luha kong pag-ayon sa kanya.
Wala kaming naging imikan ni Jake habang nagmamaneho siya hanggang sa makarating ng bahay. Kahit nalulungkot ako, pinilit ko pa rin maging masaya sa mga kasama ko sa bahay. Hindi na ako naghapunan dahil sa walang gana, deretso sa kuwarto at doon nagsimula muli akong lumuha.Naalala ko ang sinabi ni Mark na sa akin kanina. Tama hindi dapat ako magselos dahil wala naman kaming relasyon.
Lumipas ang isang buwan, ganoon pa rin ang set-up namin ni Jake. Hindi ko na rin pinupuntahan ang room nila kaya tinutuon ko ang oras ko sa pag-aaral ko at sa bago kong kaibigan. Si Mark, napakabait niya talaga halos sa akin lang siya nakikipag-usap sa araw-araw na nagkikita kami. Textmates din kami kapag gabi at sabay kung maglunch sa canteen. Minsan kasama rin namin si Erika. Dahil sa kanya, nagiging masaya ang bawat araw ko at hindi ko na naiisip ang mga masasakit kong karanasan kay Jake.
Isang gabi, nag-usap ulit kami ni Pat sa pamamagitan ng internet at nakikita ang isat-isa through webcam.
Pat: "Bestfriend mukhang masaya ka na ngayon ah di tulad ng mga nakaraan nating pag-uusap"
Ako: "Oo, masayang-masaya ako dahil kahit papaano mayroon akong bagong friend sa school"
Pat" "Iyon bang sinasabi mong Mark"
Ako: "Oo, alam mo ang bait talaga niya at napakamasayahing tao kaya di ko maiwasang mangiti at tumawa kapag magkasama kami. Hindi lang iyan, siya na ang tutor ko ngayon sa school."
Pat: "Mabuti naman, kahit papaano nakakadistansya ka na sa kanya, hindi ka na gaano masasaktan."
Ako: "Tama ka best, ikaw naman musta na dyan sa Amerika?"
Pat: "Ok naman, medyo sanay na saka marami na rin akong mga bagong friends dito."
Ako: "Good, at least di ka na nag-iisa dyan."
Pat: "Oo, sige best, next time ulit marami akong ginagawa ngayon e."
Ako: "Sige goodnyt ingat ka"
Pat: "Ikaw rin basta wag mong kalilimutan mag-updates sa akin ha"
Ako:"Oo naman bye."
Pinatay ko na ang laptop at palabas na ng kwarto ng biglang nagsalita si Jake.
"Mukhang masaya ka na ngayon ah, ang laki ng epekto sa iyo ng bago mong FRIEND" si Jake na nakaupo sa kama na pinagdiinan ang salitang friend.
"Oo, naman kaya wala ka nang dapat ipag-alala dahil madidistansya ko na ang sarili ko sa iyo, hindi mo na rin kailangang turuan pa ako." sabi ko sa kanya.
"E di mabuti" tugon niyang walang kaemo-emosyon sa mukha.
"Saka nga pala, baka sa susunod hindi na rin ako makakasabay sa iyo sa pag-uwi dahil magkakaroon na kami ng tutorial malapit na kasi ang exam e." paalam ko sa kanya.
Nagtaka ako sa reaksyon niya, nagulat kasi siyasa narinig niya sa akin. Pero di ko na lang pinansin ito.
"Sige, balik na ako sa kwarto ko, magpapahinga na ako." sabi ko. Nang akmang bubuksan ko na ang pinto bigla siyang nagsalita ulit.
"Hindi pwede" pagtanggi niya.
"Anong hindi pwede, wala naman akong gagawin masama saka hindi naman ako nakakasagasa sa damdamin ng iba sa gagawin ko" matigas ko nang sagot sa pagtanggi niya.
"Sigurado kang wala" sagot niya ngayon ay nakatingin na sa akin.
"Oo wala, kung ang sinasabi mo ay ang pagsuway ko sa utos ng magulang mo, wag kang mag-alala, nagpaalam na ako sa kanila at naiintindihan nila ako" sabi ko sa kanya.
Nanlaki bigla ang mata ni Jake sa narinig niya. Biglang nagbago ang mukha niya. Medyo nakasimangot ito na malungkot. Nagsalita ulit siya.
"Sige magpahinga ka na" sabi niya sa akin sabay higa sa kama at tumagilid.
Lumabas na ako at pumasok sa kabilang kwarto ko. Humiga na rin ako sa aking kama. Naisip ko si Jake. Parang weird ang pinakita niya sa akin kanina. Pero hindi ko na lang din pinansin iyon. Bakit ko pa ba siya iisipin e kuntento na ako sa buhay ko ngayon.
Kinabukasan, sabay pa rin kami sa pagpasok ni Jake, sa uwian lang hindi. Wala kaming imikan sa loob ng kanyang sasakyan hanggang sa makarating na kami sa school. Naghiwalay rin ulit kami para pumasok sa kaniya-kanyang classroom.
"Dave ano, nagpaalam ka na ba sa inyo na sa amin ka muna dederetso mamaya para sa tutorial natin pag uwian?" tanong ni Mark na sumalubong sa pagdating ko sa pintuan.
"Oo, ayos na sa kanila" sagot ko.
"Yan mabuti naman, siya nga pala mamayang break dun tayo sa library, kukuha tayo ng mga references na gagamitin natin sa pag-aaral." sabi niya.
"Sige" pagsang-ayon ko sa kaniya sabay upo.
Sumapit na ang oras ng breaktime, tulad ng napag-usapan, dumeretso kami sa library ni Mark. Umupo kaming magkatabi sa upuan, tapos nagpaalam siya saglit upang maghanap ng libro sa shelves, hinintay ko na lang siya sa upuan. Maya-maya sa hindi inaasahan pumasok ang dalawang tao na naging sanhi ng pagkawasak ng damdamin ko, walang iba kundi si Jake kasama ang babae niyang classmate.
Masaya silang nag-uusap at magkatabing umupo sa may bandang dulo ng library. Naramdaman kong biglang bumalik na naman ang aking kalungkutan sa nakita at di ko maiwasang maluha na naman. Bigla naman akong tinapik sa balikat ni Mark na nasa likod ko na pala.
"Yan, malungkot ka na naman, sabi ko sa iyo dapat masaya lang, tatanda ka agad niyan sige ka" si Mark sabay tabi sa akin at lapag ng mga libro sa mesa.
"Ok lang ako, wag kang mag-alala." sabi ko abay punas ng luha.
"Sila bang dalawa ang tinitignan mo" si Mark sabay turo sa direksyon nina Jake at ng baba gamit ang bibig niya.
"Oo sila nga" sabi ko.
"Yung lalaki pala na iyon ang dahilan ng iyong kalungkutan" si Mark.
"Siya nga" sagot ko.
Mukhang natutunugan na nio Mark ang tinatago kong nararamdaman para kay Jake.
"Alam mo Dave, sana matauhan ka na, lalaki si Jake, natural lang na sa babae niya ilaan ang kanyang atensyon." Paalala ni Mark.
"Tama ka, tara na, magsimula na tayo sa paghahanap." sabi ko.
Sinimulan na namin ang paghahanap ng mga datos na gagamitin namin sa pag-aaral. Habang busy kami sa pagbubuklat ng mga aklat. Napatingin naman ako sa mga taong umupo sa tapat mismo namin ni Mark. Si Jake at ang babae niya.
Itutuloy.............
"Akala ko ba may kasabay ka sa pag-uwi, bakit nandito ka pa at saka bakit ka umiiyak?" sunud-sunod niyang tanong saka tumabi sa aking pagkakaupo sa lilim ng puno.
"Wala to, hindi ako umiiyak oh" pagtanggi ko sabay punas ng kamay sa mata pero hindi ito pinaniwalaan ni Mark.
"Alam ko may problema ka, huwag mong kimkimin yan, nandito lang ako, pwede mong sabihin sa akin ang saloobin mo." si Mark.
"Mark, salamat ha, kahit ngayon lang tayo nagkakilala, naging mabait ka sa akin" pagpapasalamat ko sa kanya.
"Siyempre naman, nakikita ko naman sa iyo na mabait ka ring tao, wala akong rason para hindi ako maging mabait din sa iyo." si Mark.
"Alam mo Mark, nahihirapan ako sa sitwasyon ko ngayon. Nasasaktan ako sa mga nangyayari sa paligid ko e. Pero di ko pa masasabi ang problema ko, hindi pa ako handa" humahagulgol ko pa ring sabi sa kanya.
"Naiintindihan kita Dave, basta kung kailangan mo ng karamay nandito lang ako ha. Ito lang masasabi ko sa iyo ngayon, alam ko na pag-ibig ang dahilan kung bakit ka nasasaktan ngayon. Tandaan mo na kapag nagmamahal ka, hindi pwedeng hindi ka masaktan, pagsubok kasi iyan upang malaman ang kapasidad ng isang tao, darating at darating iyan." mahabang paliwanang niya sa akin.
"Oo naiintindihan ko, alam mo dahil sa iyo, nagkaroon ulit ako ng lakas ng loob para mabuhay. Simula kasi ng magkalayo kami ng bestfriend kom medyo bumigat na ang mga problema ko.
"Kayanin mo iyan, lumaban ka, wag mong ipakita sa taong iniibig mo na nasasaktan ka" sabi ni Mark.
Tama siya, dapat hindi magpakita ng lungkot, sa halip ay mag move-on. Dahil sa pag-uusap naming iyon, medyo gumaan na ang pakiramdam ko. Agad naman akong nagpaalam sa kanya baka hinihintay na ako ni Jake sa kotse.
Pagdating ko sa lugar kung saan nakaparking ang kotse niya, nakita ko na si Jake, nahihintay sa loob.Binuksan ko na rin ang kabilang pinto at pumasok.
"Napatagal ka yata, kanina pa kong naghihintay dito" si Jake habang nagstart ng makina na kotse.
"Pasensiya ka na may ginawa lang kasi kami kanina"
"Ganun ba, teka nga pala Dave, simula bukas dito ka na sa kotse dederetso, wag mo na akong pupuntahan sa room" utos niya sa akin.
Sa sinabing iyon ni Jake, mas lalo akong nakaramdam ng lungkot. Pakiramdam ko bumalik na siya sa dati nitong pag-uugali. May punto naman siya, di nga naman tama na ang lalaki pimupuntahan o sinusundo ang kapwa lalaki sa room. Baka ikinakahiya niya ako sa bagong babae niya.
"Sige, simula bukas dito na lang ako maghihintay" maluha-luha kong pag-ayon sa kanya.
Wala kaming naging imikan ni Jake habang nagmamaneho siya hanggang sa makarating ng bahay. Kahit nalulungkot ako, pinilit ko pa rin maging masaya sa mga kasama ko sa bahay. Hindi na ako naghapunan dahil sa walang gana, deretso sa kuwarto at doon nagsimula muli akong lumuha.Naalala ko ang sinabi ni Mark na sa akin kanina. Tama hindi dapat ako magselos dahil wala naman kaming relasyon.
Lumipas ang isang buwan, ganoon pa rin ang set-up namin ni Jake. Hindi ko na rin pinupuntahan ang room nila kaya tinutuon ko ang oras ko sa pag-aaral ko at sa bago kong kaibigan. Si Mark, napakabait niya talaga halos sa akin lang siya nakikipag-usap sa araw-araw na nagkikita kami. Textmates din kami kapag gabi at sabay kung maglunch sa canteen. Minsan kasama rin namin si Erika. Dahil sa kanya, nagiging masaya ang bawat araw ko at hindi ko na naiisip ang mga masasakit kong karanasan kay Jake.
Isang gabi, nag-usap ulit kami ni Pat sa pamamagitan ng internet at nakikita ang isat-isa through webcam.
Pat: "Bestfriend mukhang masaya ka na ngayon ah di tulad ng mga nakaraan nating pag-uusap"
Ako: "Oo, masayang-masaya ako dahil kahit papaano mayroon akong bagong friend sa school"
Pat" "Iyon bang sinasabi mong Mark"
Ako: "Oo, alam mo ang bait talaga niya at napakamasayahing tao kaya di ko maiwasang mangiti at tumawa kapag magkasama kami. Hindi lang iyan, siya na ang tutor ko ngayon sa school."
Pat: "Mabuti naman, kahit papaano nakakadistansya ka na sa kanya, hindi ka na gaano masasaktan."
Ako: "Tama ka best, ikaw naman musta na dyan sa Amerika?"
Pat: "Ok naman, medyo sanay na saka marami na rin akong mga bagong friends dito."
Ako: "Good, at least di ka na nag-iisa dyan."
Pat: "Oo, sige best, next time ulit marami akong ginagawa ngayon e."
Ako: "Sige goodnyt ingat ka"
Pat: "Ikaw rin basta wag mong kalilimutan mag-updates sa akin ha"
Ako:"Oo naman bye."
Pinatay ko na ang laptop at palabas na ng kwarto ng biglang nagsalita si Jake.
"Mukhang masaya ka na ngayon ah, ang laki ng epekto sa iyo ng bago mong FRIEND" si Jake na nakaupo sa kama na pinagdiinan ang salitang friend.
"Oo, naman kaya wala ka nang dapat ipag-alala dahil madidistansya ko na ang sarili ko sa iyo, hindi mo na rin kailangang turuan pa ako." sabi ko sa kanya.
"E di mabuti" tugon niyang walang kaemo-emosyon sa mukha.
"Saka nga pala, baka sa susunod hindi na rin ako makakasabay sa iyo sa pag-uwi dahil magkakaroon na kami ng tutorial malapit na kasi ang exam e." paalam ko sa kanya.
Nagtaka ako sa reaksyon niya, nagulat kasi siyasa narinig niya sa akin. Pero di ko na lang pinansin ito.
"Sige, balik na ako sa kwarto ko, magpapahinga na ako." sabi ko. Nang akmang bubuksan ko na ang pinto bigla siyang nagsalita ulit.
"Hindi pwede" pagtanggi niya.
"Anong hindi pwede, wala naman akong gagawin masama saka hindi naman ako nakakasagasa sa damdamin ng iba sa gagawin ko" matigas ko nang sagot sa pagtanggi niya.
"Sigurado kang wala" sagot niya ngayon ay nakatingin na sa akin.
"Oo wala, kung ang sinasabi mo ay ang pagsuway ko sa utos ng magulang mo, wag kang mag-alala, nagpaalam na ako sa kanila at naiintindihan nila ako" sabi ko sa kanya.
Nanlaki bigla ang mata ni Jake sa narinig niya. Biglang nagbago ang mukha niya. Medyo nakasimangot ito na malungkot. Nagsalita ulit siya.
"Sige magpahinga ka na" sabi niya sa akin sabay higa sa kama at tumagilid.
Lumabas na ako at pumasok sa kabilang kwarto ko. Humiga na rin ako sa aking kama. Naisip ko si Jake. Parang weird ang pinakita niya sa akin kanina. Pero hindi ko na lang din pinansin iyon. Bakit ko pa ba siya iisipin e kuntento na ako sa buhay ko ngayon.
Kinabukasan, sabay pa rin kami sa pagpasok ni Jake, sa uwian lang hindi. Wala kaming imikan sa loob ng kanyang sasakyan hanggang sa makarating na kami sa school. Naghiwalay rin ulit kami para pumasok sa kaniya-kanyang classroom.
"Dave ano, nagpaalam ka na ba sa inyo na sa amin ka muna dederetso mamaya para sa tutorial natin pag uwian?" tanong ni Mark na sumalubong sa pagdating ko sa pintuan.
"Oo, ayos na sa kanila" sagot ko.
"Yan mabuti naman, siya nga pala mamayang break dun tayo sa library, kukuha tayo ng mga references na gagamitin natin sa pag-aaral." sabi niya.
"Sige" pagsang-ayon ko sa kaniya sabay upo.
Sumapit na ang oras ng breaktime, tulad ng napag-usapan, dumeretso kami sa library ni Mark. Umupo kaming magkatabi sa upuan, tapos nagpaalam siya saglit upang maghanap ng libro sa shelves, hinintay ko na lang siya sa upuan. Maya-maya sa hindi inaasahan pumasok ang dalawang tao na naging sanhi ng pagkawasak ng damdamin ko, walang iba kundi si Jake kasama ang babae niyang classmate.
Masaya silang nag-uusap at magkatabing umupo sa may bandang dulo ng library. Naramdaman kong biglang bumalik na naman ang aking kalungkutan sa nakita at di ko maiwasang maluha na naman. Bigla naman akong tinapik sa balikat ni Mark na nasa likod ko na pala.
"Yan, malungkot ka na naman, sabi ko sa iyo dapat masaya lang, tatanda ka agad niyan sige ka" si Mark sabay tabi sa akin at lapag ng mga libro sa mesa.
"Ok lang ako, wag kang mag-alala." sabi ko abay punas ng luha.
"Sila bang dalawa ang tinitignan mo" si Mark sabay turo sa direksyon nina Jake at ng baba gamit ang bibig niya.
"Oo sila nga" sabi ko.
"Yung lalaki pala na iyon ang dahilan ng iyong kalungkutan" si Mark.
"Siya nga" sagot ko.
Mukhang natutunugan na nio Mark ang tinatago kong nararamdaman para kay Jake.
"Alam mo Dave, sana matauhan ka na, lalaki si Jake, natural lang na sa babae niya ilaan ang kanyang atensyon." Paalala ni Mark.
"Tama ka, tara na, magsimula na tayo sa paghahanap." sabi ko.
Sinimulan na namin ang paghahanap ng mga datos na gagamitin namin sa pag-aaral. Habang busy kami sa pagbubuklat ng mga aklat. Napatingin naman ako sa mga taong umupo sa tapat mismo namin ni Mark. Si Jake at ang babae niya.
Itutuloy.............
HALIK NG PAG-IBIG Part 11
Dumating na ang araw ng pasukan para sa kolehiyo. Dalawang buwan na ang nakalilipas nang iwanan ako ng aking pinakamamahal na bestfriend para ituloy ang pag-aaral sa Amerika. Pero hindi ko naman nararamdaman gaano ang pagkamiss ko sa kanya dahil halos twice a week kami kung mag-usap sa pamamagitan ng internet. Ginagamit ko ang laptop ni Jake sa kanyang kwarto.
Naipasa ko naman ang entrance exam para sa kolehiyo. Sa tulong na rin ng araw-araw na tutorial namin ni Jake. Sa nakikita ko sa kanya, medyo bumabait na siya sa akin pero bumabalik pa rin ang pagkamainitin niya ng ulo kapag hindi ko nakukuha ang mga itinuturo niya. Tinuloy ko talaga ang naisip kong kurso, ang nursing ganoon din si Jake na medicine. Natural, hindi kami magkaklase pero sabay pa rin kami pumasok at umuwi alinsunod na rin sa utos ng mga magulang niya.
First day of classes, naghiwalay kami ni Jake sa lobby ng school para hanapin ang aming mga classrooms. Ayon sa aking registration card sa Rm. 211, nalaman ko na iyon pala ay sa second floor. Pagkatapos ng halos 5 minutong hanapan, nakita ko na ito. Bago ako pumasok, tinignan ko muna ang magiging kaklase ko. Marami-rami rin pala sila at halos puro lalaki. Pagkatapos, deretso na kong pumasok at umupo sa bandang likuran. Dahil sa wala pa akong kilala, siyempre tahimik lang ako, maya-maya nag ring ang cellphone ko.
"O Dave, kamusta na ang first day" si Erika na tumawag.
"Ito ok lang medyo naiilang ako kasi mukhang matatalino itong mga kaklase ko, ikaw ok ka lang ba?" sabi ko sa kanya.
"Oo naman, at saka alam mo friend, ang dami mga gwapo sa mga kaklase ko." si Erika.
"Ahh ganun ba, dito rin puro lalaki rin pero wala akong interes sa kanila" sabiko ulit.
"Kasi si Jake na naman ang nasa puso mo eh, tanggapin mo na friend na malabo maging kayo" si Erika ulit.
"Alam ko naman iyon, ok na sa akin ang set-up namin saka kung lalayuan ko siya ay malabo ring mangyari dahil nakatira ako sa kanila" ang mahabang sagot ko sa kanya.
"Basta tatandaan mo friend na mag-ingat ka at pag-isipan mo muna ang isang bagay bago mong gawin ha. Nandito lang ako kung kailangan mo ng tulong" si Erika.
"Oo alam ko naman iyon binilin naman sa akin ni Pat na ikaw ang magbabantay sa akin."
"O siya sige nandito na ang prof namin kita-kits na lang" si Erika.
"Ok bye." sabay baba ko ng phone.
Habang naghihintay pa rin sa pagdating ng aming prof para sa first subject, naisipan ko munang dukutin ang earphone ko sa bag at mag soundtrip gamit ang cellphone ko, siyempre para di ko rin marinig ang daldalan ng aking mga kaklase. Maya-maya, isang estudyante ang nakaagaw pansin sa akin na pumasok at saglit kong tinanggal ang earphone sa tenga. Sa nakikita ko, mukhang nagmamadali ito dahil pawis na pawis siya, gayunpaman humahalimuyak ang ginamit niyang pabango. Umupo siya sa katabi kong upuan sa kanan.
"Buti naman at hindi pa dumadating ang prof natin" sabi niya.
Hindi naman ako nagsasalita sa pag-aakalang di ako ang kausap niya kundi ang babae sa harapan niya nang kalabitin niya ako sa balikat.
"Hi!!! bati niyang nakatingin sa akin.
Napatingin naman ako sa mukha niya. Doon ko napansin na may itsura din pala ang taong ito. Maputi ang mukha niya, ang mata na medyo singkit, ang matangos na ilog at mapupulang labi, ang buhok na pang koreano ang style, maganda ang pangangatawan at matangkad.
"Sabi ko hi." sinabi ulit niya.
"Ah eh kwan, hello" sabi ko sa kanya.
"Mukhang natutulala ka yata sa akin, may dumi ba ako sa mukha?" tanong niya sabay punas ng panyo sa mukha.
"Ah wala naman, nabigla lang ako sa iyo akala ko kasi na hindi ako kausap mo e." sabi ko naman.
"Ganun ba, by the way ako nga pala si Mark Joseph." pagpapakilala niya sabay abot ng kamay para makipagshake hands.
"John David pala" sabi ko sabay abot din ng kamay.
Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko nang magkamay kaming dalawa. Grabe ang lambot ng kamay niya at ang kinis. Agad naman akong bumitaw sa kanya.
"Alam mo sa tingin ko mukhang mabait ka, kasi una palang pagkakita ko sa iyo e parang ang gaan-gaan ng loob ko, natutuwa ako dahil magiging magkaklase tayo ng apat na taon." sabi niya na ikinabigla ko.
"Hi..hindi naman masyado, ikaw naman ngayon mo pa lang ako nakilala e hehehehe" sabi kong medyo nahihiya.
"Basta iyon ang nararamdaman ko sa iyo, kaya sana maging friends tayo simula ngayon kung papayag ka" sabi niya.
"O..oo naman walang problema hehehe" sabi ko sa kanya.
Napaisip naman ako sa kanya. Parang ang bilis niya yata. Tapos sa lahat ng mga kaklase ko dito e sa akin pa siya unang makipag-usap. Magkaganun pa man natutuwa na rin ako kahit papaano dahil meron na akong naging friend agad.
Marami pa kaming napag-usapan ni Mark. Nalaman ko na mayaman din pala ang pamilya niya at nag-iisa rin siyang anak tulad ko. Valedictorian din noong high school. Sa pag-uusap namin, medyo nakagaanan ko na siya ng loob dahil masayahin siyang tao at palabiro. Hindi mo aakalaing isang henyo rin ito. Binanggit ko na rin sa kanya ang tungkol sa akin, na may pagkabobo ako, walang sariling tirahan at ang pagkaulila ko sa ina at bestfriend.
Labis kong ikinatuwa ang mga sinabi niya. Siyempre di ko sinabi ang totoo kong pagkatao baka layuan niya ako agad.
"Tandaan mo Dave na walang taong bobo. Huwag mong ibaba ang sarili mo. Sa tingin mo ba na makakapag college ka ba kung mahina ang utak mo. Isa pa, kahit ganyan ka, huwag mong hayaan na maliitin o insultuhin ka ng ibang tao. Ipakita mo kung ano ang mga kakayahan mo na maaari mong ipagmalaki.Tungkol naman diyan sa pangungulila huwag kang mag-alala tutal e pumayag ka nang maging friend ko kaya sisikapin kong mapunan iyon." mahabang pangaral niya habang nakatingin lang siya sa akin.
Nabilib ako sa mga sinabi niya dahil first time kong makarinig ng mga ganoong pananalita sa ibang tao. Kasi nakasanayan ko na ang mga sinasabi sa akin ni Jake pati ng iba kong ka schoolmates noong high school. Sobrang tuwa ko sa kanya. Dahil doon lalong gumaan ang loob ko sa kanya.
Maya-maya dumating na rin ang mga prof namin. Dahil first day, puro orientation lang sa subject, pakilala sa sarili ang ginawa. Makalipas ng halos 6 na oras, natapos na rin ang klase.
"Dave, saan ka pala nakatira?" tanong ni Mike sa akin.
"Ah diyan lang sa may Mandaluyong sa Greenhills East." sabi ko habang nagliligpit ng mga gamit.
"Talaga, taga San Juan lang ako, pwede tayong magsabay sa pag-uwi." sabi niya.
"Hindi pwede dahil may kasabay na ko pauwi, yung isang kasama ko sa tinitirhan ko" pagtanggi ko sa alok niya.
"Ganun ba sayang naman, sige mauna na ako sa iyo kita kits na lang bukas" paalam niya sa akin.
"Ok bye."
Lumabas na rin ako ng classroom nang maisipan kong hanapin ang classroom ni Jake para makita siya doon. Hindi naman ako nahirapan sa paghahanap dahil nasa fourth floor lang ito ng parehong building. Sinilip ko siya sa loob. Nabigla ako sa aking nakita. Sumikip ang dibdib ko at nakaramdam ng kung anong lungkot. Si Jake may kausap na babae at mukhang masaya silang nag-uusap. Maganda ang babae, kaya naisip ko agad na bagay sila. Nakatingin lang ako sa kanila nang makita ko siyang lumingon sa akin. Agad kong nilisan ang lugar na iyon para hindi niya makita ang kung anumang emosyong nararamdaman ko.
Pumunta ako sa isang puno na malayu-layo sa building ng school. Doon ko nilabas ang lahat ng luha ko sa nakita ko kanina. Maya-maya habang nagiiyak ako, may isang taong lumapit sa akin at nag-abot ng panyo.
Itutuloy.....................
Naipasa ko naman ang entrance exam para sa kolehiyo. Sa tulong na rin ng araw-araw na tutorial namin ni Jake. Sa nakikita ko sa kanya, medyo bumabait na siya sa akin pero bumabalik pa rin ang pagkamainitin niya ng ulo kapag hindi ko nakukuha ang mga itinuturo niya. Tinuloy ko talaga ang naisip kong kurso, ang nursing ganoon din si Jake na medicine. Natural, hindi kami magkaklase pero sabay pa rin kami pumasok at umuwi alinsunod na rin sa utos ng mga magulang niya.
First day of classes, naghiwalay kami ni Jake sa lobby ng school para hanapin ang aming mga classrooms. Ayon sa aking registration card sa Rm. 211, nalaman ko na iyon pala ay sa second floor. Pagkatapos ng halos 5 minutong hanapan, nakita ko na ito. Bago ako pumasok, tinignan ko muna ang magiging kaklase ko. Marami-rami rin pala sila at halos puro lalaki. Pagkatapos, deretso na kong pumasok at umupo sa bandang likuran. Dahil sa wala pa akong kilala, siyempre tahimik lang ako, maya-maya nag ring ang cellphone ko.
"O Dave, kamusta na ang first day" si Erika na tumawag.
"Ito ok lang medyo naiilang ako kasi mukhang matatalino itong mga kaklase ko, ikaw ok ka lang ba?" sabi ko sa kanya.
"Oo naman, at saka alam mo friend, ang dami mga gwapo sa mga kaklase ko." si Erika.
"Ahh ganun ba, dito rin puro lalaki rin pero wala akong interes sa kanila" sabiko ulit.
"Kasi si Jake na naman ang nasa puso mo eh, tanggapin mo na friend na malabo maging kayo" si Erika ulit.
"Alam ko naman iyon, ok na sa akin ang set-up namin saka kung lalayuan ko siya ay malabo ring mangyari dahil nakatira ako sa kanila" ang mahabang sagot ko sa kanya.
"Basta tatandaan mo friend na mag-ingat ka at pag-isipan mo muna ang isang bagay bago mong gawin ha. Nandito lang ako kung kailangan mo ng tulong" si Erika.
"Oo alam ko naman iyon binilin naman sa akin ni Pat na ikaw ang magbabantay sa akin."
"O siya sige nandito na ang prof namin kita-kits na lang" si Erika.
"Ok bye." sabay baba ko ng phone.
Habang naghihintay pa rin sa pagdating ng aming prof para sa first subject, naisipan ko munang dukutin ang earphone ko sa bag at mag soundtrip gamit ang cellphone ko, siyempre para di ko rin marinig ang daldalan ng aking mga kaklase. Maya-maya, isang estudyante ang nakaagaw pansin sa akin na pumasok at saglit kong tinanggal ang earphone sa tenga. Sa nakikita ko, mukhang nagmamadali ito dahil pawis na pawis siya, gayunpaman humahalimuyak ang ginamit niyang pabango. Umupo siya sa katabi kong upuan sa kanan.
"Buti naman at hindi pa dumadating ang prof natin" sabi niya.
Hindi naman ako nagsasalita sa pag-aakalang di ako ang kausap niya kundi ang babae sa harapan niya nang kalabitin niya ako sa balikat.
"Hi!!! bati niyang nakatingin sa akin.
Napatingin naman ako sa mukha niya. Doon ko napansin na may itsura din pala ang taong ito. Maputi ang mukha niya, ang mata na medyo singkit, ang matangos na ilog at mapupulang labi, ang buhok na pang koreano ang style, maganda ang pangangatawan at matangkad.
"Sabi ko hi." sinabi ulit niya.
"Ah eh kwan, hello" sabi ko sa kanya.
"Mukhang natutulala ka yata sa akin, may dumi ba ako sa mukha?" tanong niya sabay punas ng panyo sa mukha.
"Ah wala naman, nabigla lang ako sa iyo akala ko kasi na hindi ako kausap mo e." sabi ko naman.
"Ganun ba, by the way ako nga pala si Mark Joseph." pagpapakilala niya sabay abot ng kamay para makipagshake hands.
"John David pala" sabi ko sabay abot din ng kamay.
Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko nang magkamay kaming dalawa. Grabe ang lambot ng kamay niya at ang kinis. Agad naman akong bumitaw sa kanya.
"Alam mo sa tingin ko mukhang mabait ka, kasi una palang pagkakita ko sa iyo e parang ang gaan-gaan ng loob ko, natutuwa ako dahil magiging magkaklase tayo ng apat na taon." sabi niya na ikinabigla ko.
"Hi..hindi naman masyado, ikaw naman ngayon mo pa lang ako nakilala e hehehehe" sabi kong medyo nahihiya.
"Basta iyon ang nararamdaman ko sa iyo, kaya sana maging friends tayo simula ngayon kung papayag ka" sabi niya.
"O..oo naman walang problema hehehe" sabi ko sa kanya.
Napaisip naman ako sa kanya. Parang ang bilis niya yata. Tapos sa lahat ng mga kaklase ko dito e sa akin pa siya unang makipag-usap. Magkaganun pa man natutuwa na rin ako kahit papaano dahil meron na akong naging friend agad.
Marami pa kaming napag-usapan ni Mark. Nalaman ko na mayaman din pala ang pamilya niya at nag-iisa rin siyang anak tulad ko. Valedictorian din noong high school. Sa pag-uusap namin, medyo nakagaanan ko na siya ng loob dahil masayahin siyang tao at palabiro. Hindi mo aakalaing isang henyo rin ito. Binanggit ko na rin sa kanya ang tungkol sa akin, na may pagkabobo ako, walang sariling tirahan at ang pagkaulila ko sa ina at bestfriend.
Labis kong ikinatuwa ang mga sinabi niya. Siyempre di ko sinabi ang totoo kong pagkatao baka layuan niya ako agad.
"Tandaan mo Dave na walang taong bobo. Huwag mong ibaba ang sarili mo. Sa tingin mo ba na makakapag college ka ba kung mahina ang utak mo. Isa pa, kahit ganyan ka, huwag mong hayaan na maliitin o insultuhin ka ng ibang tao. Ipakita mo kung ano ang mga kakayahan mo na maaari mong ipagmalaki.Tungkol naman diyan sa pangungulila huwag kang mag-alala tutal e pumayag ka nang maging friend ko kaya sisikapin kong mapunan iyon." mahabang pangaral niya habang nakatingin lang siya sa akin.
Nabilib ako sa mga sinabi niya dahil first time kong makarinig ng mga ganoong pananalita sa ibang tao. Kasi nakasanayan ko na ang mga sinasabi sa akin ni Jake pati ng iba kong ka schoolmates noong high school. Sobrang tuwa ko sa kanya. Dahil doon lalong gumaan ang loob ko sa kanya.
Maya-maya dumating na rin ang mga prof namin. Dahil first day, puro orientation lang sa subject, pakilala sa sarili ang ginawa. Makalipas ng halos 6 na oras, natapos na rin ang klase.
"Dave, saan ka pala nakatira?" tanong ni Mike sa akin.
"Ah diyan lang sa may Mandaluyong sa Greenhills East." sabi ko habang nagliligpit ng mga gamit.
"Talaga, taga San Juan lang ako, pwede tayong magsabay sa pag-uwi." sabi niya.
"Hindi pwede dahil may kasabay na ko pauwi, yung isang kasama ko sa tinitirhan ko" pagtanggi ko sa alok niya.
"Ganun ba sayang naman, sige mauna na ako sa iyo kita kits na lang bukas" paalam niya sa akin.
"Ok bye."
Lumabas na rin ako ng classroom nang maisipan kong hanapin ang classroom ni Jake para makita siya doon. Hindi naman ako nahirapan sa paghahanap dahil nasa fourth floor lang ito ng parehong building. Sinilip ko siya sa loob. Nabigla ako sa aking nakita. Sumikip ang dibdib ko at nakaramdam ng kung anong lungkot. Si Jake may kausap na babae at mukhang masaya silang nag-uusap. Maganda ang babae, kaya naisip ko agad na bagay sila. Nakatingin lang ako sa kanila nang makita ko siyang lumingon sa akin. Agad kong nilisan ang lugar na iyon para hindi niya makita ang kung anumang emosyong nararamdaman ko.
Pumunta ako sa isang puno na malayu-layo sa building ng school. Doon ko nilabas ang lahat ng luha ko sa nakita ko kanina. Maya-maya habang nagiiyak ako, may isang taong lumapit sa akin at nag-abot ng panyo.
Itutuloy.....................
Wednesday, October 13, 2010
HALIK NG PAG-IBIG Part 10
" Bago ang lahat, congratulations sa ating lahat. Natapos na ang ating apat na taon paghihirap sa high school, tulad ng mga mahihirap na exams, quizzes, projects, assignments, at recitation. Maswerte dahil binigyan tayo ng pagkakataon para makagraduate samantalang mayroon naman tayong mga kaibigan na hindi pinalad ngayong taon. Alam naman natin na hindi tayo pare-pareho sa ilang mga bagay. Tulad ko, hindi sa pagyayabang pero masasabi ko at ayon na rin sa iba na pinagkaloob sa akin ang lahat. Ang aking itsura, talino at yaman na naging dahilan para maging popular ako sa paaralang ito. Aaminin ko na ang mga ito ang naging dahilan upang makasakit ng damdamin ng ibang tao. Alam ko na maraming gustong makipagkaibigan sa akin at walang naglalakas loob na lumapit man lang marahil ay natatakot, nahihiya o ayaw mapahiya sa mga maari kong sabihin sa kanila. Inisip ko kasi na dapat mga kaparehong level ko lang ang dapat kong samahan. Ang babaw ko di ba? (sabay ngiti). Sa loob ng tatlong taon lagi akong ganito. Narealize ko lang ang lahat ngayong 4th year na ako dahil sa isang tao. Nabago ang aking mga maling pananaw dahil sa kanya. Nung una ko siyang nakita naalala ko sa canteen, habang kumakain sila ng isa niyang kaklase, aaminin kong sa isip ko nahusgahan ko agad ang kanyang pagkatao at nang marinig ko ang pagkagusto niya sa akin, nakaramdam ako ng pagkailang, pandidiri at pagyayabang sa kanya kaya sa isa na namang pagkakataon, naging mapanghusga na naman ako. Alam ko, nasaktan ang damdamin niya di lang dahil sa akin kundi sa kahihiyan. Pagkaraan ng ilang linggo, naging mapagbiro ang tadhana sa akin kasi ang taong ito ay kasama ko sa iisang bahay hanggang sa kasalukuyan dahil sa isang di inaasahang pangyayari. Oo, nakatira kami sa iisang bubong. Dito, nag-iba ang ikot ng mundo ko. Sa una harap-harapang iniinsulto ko siya at kinakahiya. Masyado ko nang minaliit ang pagkatao niya. Alam kong masyado na siyang nasasaktan sa akin pero natitiis niya ito siguro dahil sa may nararamdaman siya sa akin. At dito ako naging bilib sa kanya. Minahal na rin siya ng aking mga magulang at tinuring na sariling anak. Hindi na lingid sa inyong kaalaman na nag-iisa akong anak dahil sa namatay ang aking kapatid. Siguro dahil sa nakikita nilang pagkailang ko sa kanya ay naisip nila na pagtabihin kami ng kwarto, magsabay sa pagpasok at pag-uwi at tulungan sa kanyang pag-aaral. Napilitan lang ako sa totoo lang dahil sa mga parusang ipapataw sa akin. Tiniis ko itong lahat ang araw-araw na puyatan at kunsumisyon maturuan lang siya. Nagbunga naman ito ng maganda dahil nag-improve kahit papaano ang mga grades niya. Ewan ko, nakaramdam ako ng saya lalo na nang magpasalamat siya sa akin. Kita ko sa kanya yung kakaibang ngiti. Korni ano? heheheh, pero alam niyo dahil dito natutunan ko na sa halip na laitin, husgahan at maliitin ang ating kapwa, tulungan na lang natin sila sa ikauunlad ng kanilang mga kakayahan." si Jake na nagbibigay ng mensahe.
Nabigla ako sa kanyang binigay na mensahe kasi alam ko na ako ang tinutukoy niya. At mas lalo kong kinagulat nang......
"Bago ko tapusin ang aking talumpati, nais kong ipakilala ang taong tinutukoy ko na nagpabago sa aking pagkatao. Sa kahuli-hulihang araw bilang high school student nais kong malaman niyong lahat na ang taong ito ay si John David Rodriguez.(sabay turo sa direksyon kung saan ako nakaupo, ngumiti at kinindatan ako)Maraming salamat po at magandang umaga sa ating lahat." si Jake sabay baba ng stage.
Sa sinabing ito ni Jake, nakaramdam ako ng hiya dahil sa hiyawan at tinginan sa akin ng mga tao. Maraming nagsasabi na "Dave congrats", "Dave ang swerte mo naman", "Dave kakainggit ka" at kung anu-ano pa. Nang sipatin ko sina Tito,tita ,tatay at Erika nakatingin lang sila sa akin at kita ko sa kanila ang saya maliban lang kay Pat na nagtatanong ang mga titig.
Sa kabilang banda, di ko ineexpect na sasabihin niya ang lahat ng ito. Lalo na ang pagpapakilala niya sa akin. Minabuti kong mamaya ko na lang siya kausapin kung bakit niya ginawa ito.
Natapos ng maayos ang program. Sa labas ng auditorium ng school, halos dumugin ako ng mga tao para lang magpapicture. Kahit papaano pinagbigyan ko lang sila. Ganun din kay Jake. Maya-maya bigla na lang ako nakarinig ng mga request na magpapicture kami ni Jake, sabay hila sa akin ni Tita para lumapit sa kanya. Nagkatinginan kaming dalawa, akala ko di siya papayag pero kabaliktaran ang nangyari. Inakbayan niya ako palapit sa kanya at sinabing....
" Tara na papicture na tayo, nahihiya ka pa." si Jake habang nakangiti lang.
Nang matapos ang pagkuha ng picture agad kong hinanap si Pat, alam ko na marami akong dapat ipaliwanang sa kanya sa mga kakaibang nangyari ngayong araw. Pero di ko na siya nakita, sinabi na lang ni Erika na umalis agad ito dahil may aasikasuhing mahalaga.
Kinagabihan sa bahay, nagkaroon ng salu-salo ang pamilya. Tinutulungan ko si Tita sa pag entertain sa mga bisita nang di sinasadyang narinig ko ang pinag-uusapan nina Jake at kanyang barkada.
"Nice pare, ano bang ginayuma sa iyo ng baklang iyon para sabihin kanina ang mga bagay na iyon" sabi nung isa.
"Oo nga, hindi bagay sayo masyadong madrama, wag mong sabihing miyembro ka na ng pederasyon" sabi nung isa pa sabay tawanan.
"Asa tol hindi maaari iyon, sinabi ko lang naman kung ano ang totoo pero hanggang dun lang iyon. Wala akong nararamdaman sa kanya." si Jake habang umiinom.
May kirot ulit sa puso ko sa mga narinig kong sagot niya. Pero wala na akong magagawa kundi tanggapin ito. Narinig ko pa sa usapan nila na iba-iba pala sila ng pag-aaralang university kaya madalang na lang sila magbobonding. Naisipan ko nang bumalik sa loob nang biglang magring ang phone ko.
"O Best ikaw pala, bakit wala ka pa dito?" tanong ko sa tumawag.
"Hindi na ako makakadalo dyan. Ikaw na lang ang pumunta sa amin, may sasabihin akong mahalaga sayo." si Pat na halatang may problema sa tono ng boses.
"Ah sige ngayon na ba yan pupunta na ako." sagot ko.
"Oo ngayon na" si Pat sabay putol ng linya.
Nang makarating ako sa bahay nila, nakita ko agad si Pat sa labas pa lang ng gate nila na halatang hinihintay ako.
"Mayroon din pala kayong salo-salo sa inyo, teka bakit nandito ka." tanong ko.
"Halika dun tayo MOA sa may by the bay." yaya niya sa akin.
Hindi na ako nakatanggi dahil hinila niya agad ako sa loob ng sasakyan niyang nakaparada lang sa labas. Nang makarating na kami, umupo kami sa mga upuan doon at nagsimula na siyang magsalita.
"Best siguro panahon na para isuko ko na ang pagmamahal ko sa iyo. Alam mo sobra na akong nasasaktan sa mga nangyayari, di ko pa rin maiwasang magselos sa inyo ni Jake kahit pang sabihin niya na walang siyang nararamdaman sa iyo. Kaya napagdesisyunan ko nang lumayo muna. Doon ko na ipagpapatuloy sa America ang pag-aaral ko. Makakatulong iyon sa akin para makapag move-on." naiiyak na sabi ni Pat.
"Hindi mo to kailangang gawin, di ba magbestfriend tayo, bakit mo ako iiwan?" sabi kong naluluha na rin.
"Huwag kang mag-aalala regular pa naman tayong makakapag-usap sa pamamagitan ng internet." medyo nakangiti na niyang tugon ngunit halata pa rin ang lungkot niya.
"Hindi ko alam pero sobrang malulungkot ako, kailangan mo ba talagang gawin ito?" tanong ko ulit.
"Oo, kasi mas lalo pa akong masasaktan kung itutuloy ko pa ang ginagawa ko sa iyo e.Pero hindi naman ako totally na lalayo sa iyo, bestfriends pa rin naman tayo. Bibisita ako dito tuwing bakasyon at promise ko sa iyo na ikaw ang una kong dadalawin." si Pat.
"Kahit masakit sa loob ko, tatanggapin ko na lang ang desisyon mo ingat ka doon ha. Kailan nga pala ang alis mo?
"Sa makalawa na, nakahanda na kasi ang passport namin." sagot niya.
"Tutal aalis naman na ako pwede bang pagbigyan mo na ang request ko na mayakap kita?" dagdag niya.
"Sige gawin mo na ang gusto mo." pagpayag ko sa kauna-unahang pagkakataon nang bukal sa loob.
Niyakap niya ako ng mahigpit sabay naramdaman ko ang mainit na luha niya sa aking balikat. Buti na lang at di gaanong matao sa lugar na iyon. Sinabihan niya ako na mag-ingat, goodluck sa college at pati na rin sa mga updates sa mangyayari sa amin ni Jake at pababantayan niya ako kay Erika. Kakalungkot talaga na humantong pa sa ganitong sitwasyon ang pagkakaibigan namin pero pipilitin kong maging masaya.
Itutuloy.....................
Nabigla ako sa kanyang binigay na mensahe kasi alam ko na ako ang tinutukoy niya. At mas lalo kong kinagulat nang......
"Bago ko tapusin ang aking talumpati, nais kong ipakilala ang taong tinutukoy ko na nagpabago sa aking pagkatao. Sa kahuli-hulihang araw bilang high school student nais kong malaman niyong lahat na ang taong ito ay si John David Rodriguez.(sabay turo sa direksyon kung saan ako nakaupo, ngumiti at kinindatan ako)Maraming salamat po at magandang umaga sa ating lahat." si Jake sabay baba ng stage.
Sa sinabing ito ni Jake, nakaramdam ako ng hiya dahil sa hiyawan at tinginan sa akin ng mga tao. Maraming nagsasabi na "Dave congrats", "Dave ang swerte mo naman", "Dave kakainggit ka" at kung anu-ano pa. Nang sipatin ko sina Tito,tita ,tatay at Erika nakatingin lang sila sa akin at kita ko sa kanila ang saya maliban lang kay Pat na nagtatanong ang mga titig.
Sa kabilang banda, di ko ineexpect na sasabihin niya ang lahat ng ito. Lalo na ang pagpapakilala niya sa akin. Minabuti kong mamaya ko na lang siya kausapin kung bakit niya ginawa ito.
Natapos ng maayos ang program. Sa labas ng auditorium ng school, halos dumugin ako ng mga tao para lang magpapicture. Kahit papaano pinagbigyan ko lang sila. Ganun din kay Jake. Maya-maya bigla na lang ako nakarinig ng mga request na magpapicture kami ni Jake, sabay hila sa akin ni Tita para lumapit sa kanya. Nagkatinginan kaming dalawa, akala ko di siya papayag pero kabaliktaran ang nangyari. Inakbayan niya ako palapit sa kanya at sinabing....
" Tara na papicture na tayo, nahihiya ka pa." si Jake habang nakangiti lang.
Nang matapos ang pagkuha ng picture agad kong hinanap si Pat, alam ko na marami akong dapat ipaliwanang sa kanya sa mga kakaibang nangyari ngayong araw. Pero di ko na siya nakita, sinabi na lang ni Erika na umalis agad ito dahil may aasikasuhing mahalaga.
Kinagabihan sa bahay, nagkaroon ng salu-salo ang pamilya. Tinutulungan ko si Tita sa pag entertain sa mga bisita nang di sinasadyang narinig ko ang pinag-uusapan nina Jake at kanyang barkada.
"Nice pare, ano bang ginayuma sa iyo ng baklang iyon para sabihin kanina ang mga bagay na iyon" sabi nung isa.
"Oo nga, hindi bagay sayo masyadong madrama, wag mong sabihing miyembro ka na ng pederasyon" sabi nung isa pa sabay tawanan.
"Asa tol hindi maaari iyon, sinabi ko lang naman kung ano ang totoo pero hanggang dun lang iyon. Wala akong nararamdaman sa kanya." si Jake habang umiinom.
May kirot ulit sa puso ko sa mga narinig kong sagot niya. Pero wala na akong magagawa kundi tanggapin ito. Narinig ko pa sa usapan nila na iba-iba pala sila ng pag-aaralang university kaya madalang na lang sila magbobonding. Naisipan ko nang bumalik sa loob nang biglang magring ang phone ko.
"O Best ikaw pala, bakit wala ka pa dito?" tanong ko sa tumawag.
"Hindi na ako makakadalo dyan. Ikaw na lang ang pumunta sa amin, may sasabihin akong mahalaga sayo." si Pat na halatang may problema sa tono ng boses.
"Ah sige ngayon na ba yan pupunta na ako." sagot ko.
"Oo ngayon na" si Pat sabay putol ng linya.
Nang makarating ako sa bahay nila, nakita ko agad si Pat sa labas pa lang ng gate nila na halatang hinihintay ako.
"Mayroon din pala kayong salo-salo sa inyo, teka bakit nandito ka." tanong ko.
"Halika dun tayo MOA sa may by the bay." yaya niya sa akin.
Hindi na ako nakatanggi dahil hinila niya agad ako sa loob ng sasakyan niyang nakaparada lang sa labas. Nang makarating na kami, umupo kami sa mga upuan doon at nagsimula na siyang magsalita.
"Best siguro panahon na para isuko ko na ang pagmamahal ko sa iyo. Alam mo sobra na akong nasasaktan sa mga nangyayari, di ko pa rin maiwasang magselos sa inyo ni Jake kahit pang sabihin niya na walang siyang nararamdaman sa iyo. Kaya napagdesisyunan ko nang lumayo muna. Doon ko na ipagpapatuloy sa America ang pag-aaral ko. Makakatulong iyon sa akin para makapag move-on." naiiyak na sabi ni Pat.
"Hindi mo to kailangang gawin, di ba magbestfriend tayo, bakit mo ako iiwan?" sabi kong naluluha na rin.
"Huwag kang mag-aalala regular pa naman tayong makakapag-usap sa pamamagitan ng internet." medyo nakangiti na niyang tugon ngunit halata pa rin ang lungkot niya.
"Hindi ko alam pero sobrang malulungkot ako, kailangan mo ba talagang gawin ito?" tanong ko ulit.
"Oo, kasi mas lalo pa akong masasaktan kung itutuloy ko pa ang ginagawa ko sa iyo e.Pero hindi naman ako totally na lalayo sa iyo, bestfriends pa rin naman tayo. Bibisita ako dito tuwing bakasyon at promise ko sa iyo na ikaw ang una kong dadalawin." si Pat.
"Kahit masakit sa loob ko, tatanggapin ko na lang ang desisyon mo ingat ka doon ha. Kailan nga pala ang alis mo?
"Sa makalawa na, nakahanda na kasi ang passport namin." sagot niya.
"Tutal aalis naman na ako pwede bang pagbigyan mo na ang request ko na mayakap kita?" dagdag niya.
"Sige gawin mo na ang gusto mo." pagpayag ko sa kauna-unahang pagkakataon nang bukal sa loob.
Niyakap niya ako ng mahigpit sabay naramdaman ko ang mainit na luha niya sa aking balikat. Buti na lang at di gaanong matao sa lugar na iyon. Sinabihan niya ako na mag-ingat, goodluck sa college at pati na rin sa mga updates sa mangyayari sa amin ni Jake at pababantayan niya ako kay Erika. Kakalungkot talaga na humantong pa sa ganitong sitwasyon ang pagkakaibigan namin pero pipilitin kong maging masaya.
Itutuloy.....................
Subscribe to:
Posts (Atom)