MAHAL KITA Last Part

Abala ako sa pagbabasa sa aking kwarto nang may marinig akong pagkatok sa pinto.
"Tonton, gabi na bakit nandito ka pa?" ang tanong ko sa kanya pagkabukas ko ng pinto. Nakasando lang siya na puti at boxer short.
"Hmmm.... pwede papasukin mo muna ako bago ko sagutin yan" ang sabi niya sa akin.
"Ok pasok ka na"

"Nag-aaral ka pa pala" ang sabi niya nang mapansing nakalatag sa study table ang mga ginagamit kong libro sa school.
"Ah oo, alam mo naman na malapit na ang final exams. Ikaw bakit ka naman nagpunta dito?"
"Kung makapagtanong ka naman, parang hindi mo alam ang pakay ko." ang sagot niya sabay higa sa aking kama.
"Ah matutulog ka na naman dito. Sige mauna ka na, tatapusin ko muna itong binabasa ko"

Ilang minuto pa ang lumipas habang nagbabasa pa rin ako, hindi ko naiwasang mapasulyap kay Tonton. Nakatulog na pala ang mokong. At sa pagkakataong iyon tuluyan nang nawala ang aking konsentrasyon sa pagbabasa nang mapukaw ang aking atensyon sa kanya. Nakatihaya siyang natutulog.

Nilapitan ko siya at umupo sa kanyang tabi. Nagsimula na akong makaramdam nang kung anong init sa aking katawan nang mapansin ang kanyang kabuuuan. Tinignan ko siya mula sa mukha. Para siyang isang napakagwapong anghel na natutulog. Pagkatapos ay ang kanyang matipunong kanang brasong nakataas kung saan nakaunan ang kanyang ulo. Kita ko ang kanyang malalagong balahibo sa kanyang kilikili.

At ang lalong nagpainit sa akin ay ang halatang-halata na bukol sa kanyang suot na boxer short. Palibhasa manipis kaya hindi nito naitago ang kalakihan ng kanyang ari.

"Hanggang pagtitig lang ba gagawin mo?"
Parang binuhusan ako ng malamig na tubig na nagpabalik ng aking ulirat nang marinig ko iyon. Sa aking pagkabigla at pagkataranta ay hindi ko alam ang aking sasabihin sa kanya.

"Ikaw talaga mahilig kang manantsing. Ok lang kung gagawin mo ulit ang ginawa mo sa akin noon." ang sabi niya.
Pakiramdam ko ay napahiya ako sa sinabi niya. "Ah eh, baka naistorbo kita, sige matulog ka na ulit."

Akmang patayo na ako ng bigla niyang hinawakan ang aking kaliwang braso. Maya-maya pa'y hinila niya ako pahiga. Sa bilis ng mga pangyayari namalayan ko na lang na ako na ang nakahiga ngayon habang siya ay nasa aking ibabaw.

Halos matulala na naman ako sa kanyang mukha. Habang siya naman ay pinagmamasdan lang ang aking pagtitig sa kanya. Pagkatapos ay unti-unti niyang nilalapit ang kanyang mukha sa akin. At muli naghinang ang aming mga labi.

Sa pagkakataong iyon naipadama namin ang pagmamahalan sa isat-isa sa pamamagitan ng aming paghahalikan. Hanggang sa may mangyari sa amin.

Hindi pa ako sanay dahil sa unang beses ko pa lang  ito kaya naman si Tonton ang siyang nagdadala ng aming ginagawa. Kita ko sa kanya na sanay na siya. Hindi ko akalain na isang probinsyanong tulad niya ay mulat na sa ganitong bagay.

Niromansa namin ang isat-isa hanggang sa umabot kami sa sukdulan. Hanggang sa kami ay mahimasmasan.

Magkatabi pa rin kaming dalawa na nakahiga sa kama. Ang ulo ko ay nakapatong sa kanyang matipunong dibdib samantalang ang isang kamay niya ay humahaplos sa aking buhok na tila nilalaro ito.
"Tonton may gusto sana akong itanong sa iyo?" ang tanong ko sa kanya.
"Sige ano iyon?" ang malumanay niyang sagot.
"Alam mo hanggang ngayon kasi hindi pa rin ako makapaniwala na mamahalin mo rin ako tulad ng nararamdaman ko sa iyo. Gusto ko sanang malaman kung bakit mo ako nagustuhan at minahal?"
"Tulad ng sinulat ko sa journal, nagkaroon agad ako ng atraksyon sa iyo nung unang araw na dumating kami ni nanay dito. Sobrang cute ka kasi eh basta hindi ko maipaliwanag. Noon pa man bata pa lang ako, tulad mo naguguluhan ako sa aking pagkatao. At ngayon ko napatunayan ang pagiging silahis ko."
"Masaya ako na marinig ko yan sa iyo. Pero hindi ko maiwasang mag-alala."
"Ha, ano ba yung iniisip mo?"
"Ang mangyayari sa hinaharap. Sa pagkakaalam ko kasi, na walang patutunguhan ang ganitong klaseng relasyon."
"Tama ka, walang nagtatagal sa ganitong relasyon. Sana huwag mong isipin na mangyayari iyon sa atin. Hindi ako nangangako pero sisikapin kong maging maayos at matibay ang ating pagsasama. Siyempre kailangan kasama ka doon. Dapat magtulungan tayo. Anumang problema o pagsubok ang darating sa atin ay sabay nating aayusin. Kung mayroon man tayong hindi pagkakaunawaan, daanin natin sa maayos na usapan."
"Ok, pero nag-aalinlangan pa rin ako eh."
"Hay naku Josh, ano pa ba iniisip mo?"
"Ikaw, baka magsawa ka sa akin, na maghanap ka ng ibang makarelasyon, isang babae tapos mababalitaan ko na lang na nabuntis mo na ito. Siyempre lalaki ka pa rin, na maghahangad na magkaroon ng isang pamilya."

Bahagyang natawa si Tonton sa aking sinabi.
"Hindi pa ba tayo isang pamilya, si nanay pati na rin ang mga magulang mo na hindi na tutol sa ating relasyon? Wala ka dapat ipag-alala. Sa iyo lang ang aking puso. Mahirap paniwalaan ang aking salita kaya ipapakita ko na lang ito sa gawa. Ikaw naman parang hindi mo nabasa ang journal ko."

Hindi ko naiwasang maiyak ulit pero sa pagkakataong ito ay dahil na ito sa kaligayahan.  At sa gabing iyon naulit muli ang aming pagniniig.
______
Sa mga sumunod na araw ay binigyang atensyon na namin ang nalalapit na final exams. Tinulungan na ako ni Tonton sa pagrereview, tinuruan sa mga asignatura na nahihirapan ako. Hanggang sa sumapit ang itinakdang araw. Laking tuwa ko nang maipasa ko ang lahat ng exams lalo na sa mga parts na kung saan nahihirapan ako.

Sa araw mismo ng aming graduation ay dumating ang aking mga magulang. Si Trisha ang aming naging valedictorian.

Pagkatapos ng seremonya ay nagkaroon kami ng kaunting salu-salo sa bahay. Imbitado ang ilan sa aming mga kaklase, pati na rin ang mga kaibigan ng aking mga magulang. Naging masaya naman ito.
______
"Ano na ang plano niyong dalawa?" ang tanong ni Papa sa amin ni Tonton isang araw.
"Oo nga mga iho, aba isang buwan na at magpapasukan na" ang sabi naman ni Mama.
"Ako po Tita desidido na po akong kumuha ng kursong abogasya."
"Maganda yan anak." ang sagot naman ng kanyang ina.
"Hindi madali ang kurso na yan Antonio" si Papa.
"Alam ko po iyon. Sisikapin ko pong makatapos dahil may gusto akong patunayan." si Tonton saka umakbay at tumingin sa akin. Wala na sa kanya ang pagkailang sa ginagawa niya kahit pa sa harap ng aking mga magulang. Proud pa siya para sa nararamdaman sa akin.
"Ano iyon anak?" ang tanong naman ng kanyang ina.
"Tulad po ng nasabi ko kina Tita, Gusto ko pong ipakita sa kanya na kaya ko. Kukuhanin ko ang kursong ito dahil nais kong ichallenge ang sarili ko. Kapag natapos ko ito at naging isang ganap na abogado na ako, mnakakaya ko nang buhayin si Josh."
"Ngayon pa lang pinabibilib mo na ako Antonio, may paninindigan ka at talagang mahal na mahal mo ang aking anak." si Papa.
"Opo Tito, sobra" si Tonton na nakangiti.

Isang buwan pa ang lumipas at sumapit na ang pasukan. Hindi kami parehas ni Tonton ng unibersidad, siya sa isang law school samantalang ako ay sa isang sikat na unibersidad sa Maynila. Kursong computer science pala ang kinuka ko dahil sa likas kong pagkahilig sa computer.  Kahit ganito ang nangyari, hindi naman ako nag-aalala dahil sa may tiwala ako sa kanya at mahal niya ako.

Ang anumang pagsubok o problemang darating sa aming buhay o sa relasyon namin ay magkasama naming haharapin at pagtutulungan na lutasin.

Simula ngayon hanggang sa hinaharap, isang kataga lang ang nakatatak sa aking isip na kailanman ay hindi mabubura ang...
"MAHAL KITA Tonton"

End of Series 4.

MAHAL KITA Part 24

"Tonton, alam kong ikaw yan" ang pagkumpirma kong pahayag sa kanya.

Ngunit wala akong nakuhang sagot sa kanya. Hindi siya nagsasalita. Napaisip tuloy ako kung ano ang naging reaksyon niya, marahil nagulat din siya na magkasama kaming dalawa sa isang napakadilim na silid. Dahil doon, bigla akong nakaramdam ng pagkapahiya. Agad naman akong dumistansya sa kanya.

"Pasensya ka na." ang nasabi ko na lang sa kanya. Alam ko naman na galit siya sa akin kaya hindi siya sumasagot.

Napagdesisyunan kong subukang muli na manghingi ng tulong. Tinungo ko ang pintuan saka kinalampag ito ng malakas habang sumisigaw pero nabigo lang ulit ako. Wala na akong nagawa kundi ang umupo at maghintay sa sinumang magliligtas sa amin.

Sa ilang minuto naming paghihintay ay namayani sa amin ang katahimikan. Hindi ko lang alam kung ano ang mga iniisip at ginagawa niya dahil sa dilim ng silid. Ewan ko ngunit bigla ko nalang naisip na nagkataon lang ba ang pagkakakulong naming dalawa. Wala naman akong natatandaan na may kagalit kami na gagawa sa amin ng ganitong bagay.

Pero sa kabilang banda, napansin kong ito na ang tamang pagkakataon para magkasarilinan kaming dalawa, na makapag-usap ng masinsinan at linawin ang lahat ng bagay sa aming dalawa. Sa ilang beses kasi na pagsubok kong pakikipag-usap sa kanya ay lagi nalang niya ako tinatanggihan. Kaya hindi ko na sasayangin pa ang pagkakataon. Sasabihin ko na rin sa kanya ang aking mga saloobin. Bahala na kung ano ang kahihinatnan ng aming magiging pag-uusap.

"Kamusta ka na Tonton?" ang unang tanong ko sa kanya na para bang matagal kaming hindi nagkita. Wala lang ako maisip na panimula kaya iyon ang una kong naitanong.

Isang minuto akong naghintay ng kanyang tugon ngunit wala akong narinig sa kanya. Napabuntung-hininga muna ako bago magpatuloy.
"Hindi ka pa rin sumasagot. Siguro nga napakalaki ng iyong galit sa akin dahil sa ginawa ko sa iyo. Alam mo ba nitong mga nakalipas na araw ay nakakaramdam ako ng lungkot. Ewan ko pero naninibago ako eh, nasanay na kasi ako na nandyan ka."nag-umpisa na ulit akong maiyak.
"Nung araw na dumating kayo ni nanay sa amin, inaamin kong nagkaroon agad ako ng atraksyon sa iyo. Ang lakas kasi ng dating mo sa akin eh. Lahat ng katangian ng isang magandang lalaki ay nakita ko sa iyo. Pero pinilit kong labanan ang nararamdaman kong iyon kaya ganoon na lang ako kung magsungit sa iyo. Ang totoo niyan talagang tutol ako sa desisyon ng aking mga magulang na ibilin niya ako sa iyo. Una dahil hindi ko na magagawa ang mga gusto ko at pangalawa malalaman mo ang mga pangungutya sa akin ng mga kaklase ko. At sa hindi inaasahan, naging magkaklase pa tayo kaya ayun nalaman mo rin. Ngunit sa paglipas ng mga araw, nagawa mong baguhin ang aking pag-uugali, pinalambot mo ang puso ko sa iyo. Nagpursige ka talagang suyuin ako, at nakita ko sa iyo ang pagiging mabait mo. Ni minsan ay wala akong narinig na pangungutya sa iyo tulad ng ginagawa sa akin ng iba." ang dagdag ko pa. Pinapahid ko ang luha sa aking mga mata sa pamamagitan ng aking mga daliri.
"Sobrang saya ko dahil sa mga pinapakita mong pagpapahalaga sa akin. Gaya ng pagtupad mo sa iyong pangako. Naalala mo ba nung araw na mamasyal tayo sa Luneta. Akala ko hindi mo na itutuloy iyon dahil sa pagyaya sa iyo ni Trisha. Kaya bilang ganti ay ako na ang sumagot ng ating pagkain."
"Sa paglipas pa ng mga araw, mas naging close pa tayong dalawa. Aaminin ko na lalong nahulog ang loob ko sa iyo. Hanggang sa nalaman ko na may gusto sa iyo si Trisha. Siya mismo ang umamin ng kanyang nararamdaman sa akin at nagpatulong upang mapaglapit kayong dalawa. Siyempre pumayag naman ako kahit masakit sa akin. Naisip ko kasi na wala namang pag-asa na mahalin mo rin ako eh gaya ng nararamdaman ko sa iyo at isa pa ay bagay kayong dalawa. Kuntento na ako sa pagkakaibigan natin."

Habang nagsasalita ako, naramdaman ko na may humaplos sa aking ulo. Hindi ko namalayan ang paglapit ni Tonton sa kinaroroonan ko dahil sa dilim ng silid. Hindi ko na napigilan pang yakapin siya. Binuhos ko na ang lahat ng aking emosyon sa kanya.
"Kasalanan ko ang lanat ng ito kung bakit nangyari sa atin ang ganito. Kahit mahal kita ay pilit kong tinanggi iyon. Akala ko kasi na magbabago ang turing mo sa akin o magkaroon ng malisya ang ating pagkakaibigan kapag nalaman mo iyon ngunit nagkamali ako. Kaya pala tinaggihan mo si Trisha dahil sa akin. Ako pala ang iyong special someone."

Gumanti siya ng pagyakap sa akin. Hindi ko lang alam kung umiiyak na rin siya tulad ko at nagpatuloy ako.
Nakokonsensya talaga ako dahil ikaw, pinakita mo ang iyong tunay na pagmamahal sa akin. Tinanggihan mo si Trisha at yung lakas ng loob mong isiwalat sa aking mga magulang ng iyong totooong nararamdaman. Nang malaman ko nga iyon ay sobrang natouch ako. Kaya sana patawarin mo ako kung nasaktan ko ang damdamin mo. Mahal na mahal din kita Tonton, iyon ang totoo. Sana bumalik na tayo sa dati, kahit yung pagkakaibigan man lang sana natin.

"Hindi na"  sa wakas sa haba ng sinabi ko ay sumagot na siya. Ngunit bigla akong kinabahan ng marinig ko iyon. Parang natutumbok ko na ang ibig niyang sabihin.
"Ganoon ba." ang nasabi ko na lang. Pero sa isip-isip ko ay sobrang nalungkot ako dahil sa kawalan na ng pag-asa. At least nasabi ko man lang sa kanya ang aking mga saloobin. Parusa na rin siguro sa akin ito ng tadhana.
Napabuntung-hininga ako bago magsalita. "Wala na akong magagawa. Siguro ito na yung sinasabi nilang karma."
"Anong karma yang sinasabi mo?" ang agaran niyang tanong sa akin.
"Iyong mga nangyayari sa akin ngayon. Ang pagtanggi mo, at ang tuluyang paglayo mo sa akin."
"Grabe ka naman kung makapag-isip Josh. Wala naman sa isip ko ang mga bagay na iyan ano."

Nagulat naman ako sa mga huli niyang sinabi.
"Ano ang ibig mong sabihin?" ang nagtataka kong tanong sa kanya.
Naramdaman ko na lang ang pagpisil niya sa aking mga pisngi.
"Ikaw talaga Josh. Basta-basta ka na lang na nagbibigay ng conclusion, hindi mo muna ako patapusin.
"Ano ba dapat ang sasabihin mo?"
"Ang sabi ko hindi na.... hindi na ako papayag na maging friends lang tayo ulit. Hmmpppttttt!!!! nakakagigil ka talaga. Cute!"
"Eh ano ba dapat?"
"More than friends ang gusto ko, ay mali pala more than bestfriends tutal alam naman natin pareho ang ating nararamdaman para sa isat-isa."

Nagalak naman ang aking puso sa mga nanrinig kong iyon. Muli ay naiyak na naman ako.
"Oh wag ka nang umiyak. Hindi naman talaga ako nagalit sa iyo eh, nagtatampo lang ako. Alam ko naman na nahuhumaling ka na sa akin noon pa sa mga pagtitig mo pa lang."
"Bati na tayo?" ang tanong ko sa kanya.
"Para ka na namang bata. Sige bati na tayo pero sa isang kundisyon."
"Ano naman iyon?"
"Kiss mo muna ako"

Sa kondisyon niyang iyon ay nagulat ako. Kung saka-sakali siya ang magiging first kiss ko. Ayos lang naman dahil sa kanya pa mismo manggagaling iyon, sa taong mahal ko at mahal rin ako. Hindi pa ako nakakasagot ng bigla niyang hawakan ang aking mga pisngi ng kanyang mga palad at inilapit iyon sa kanyang mukha. Tuluyan nang naghinang ang aming mga labi. Hindi naging sagabal ang dilim ng silid para hindi namin maramdaman ang sarap ng aming paghahalikan.

Ilang segundo lang ito tumagal. Agad kaming tumigil sa biglaang pagbukas ng pinto ng silid. Isang babae ang pumasok.
"Aha at gagawa pa sila ng kahalayan dito ah. Itigil niyo muna yan. Makakalabas na kayo." ang sabi niya sa amin.  Bahagya kaming natawa sa aming narinig. Nakilala ko naman kaagad ang boses na iyon.
"Lalaine!"
_______
Sumabay si Lalaine sa amin umuwi ng bahay. Nang makarating ay pinag-usapan namin ang lahat.
"Effective ba Josh?" ang tanong niya.
"Oo, pero tinakot mo talaga ako ah"
"Ganoon talaga. Pero alam mo ba na mas madali ka palang dukutin kaysa kay Tonton. Tinakpan pa namin ang bibig niya ng panyong may pampatulog eh at take note pito pang kaklase natin ang sama-samang gumawa noon. Samantalang ikaw, nakayanan lang agad nina Tom at Richard. Tapos nahirapan pa akong kumbinsihin ang janitor na gamitin ang bodega ng school. Buti na lang napapayag ko siya dahil sa aking kagandahan." Natawa lang ako sa sinabi niya.
"Kaya nga sobrang maalaga ako sa taong ito eh. Kailangan talaga na nasa tabi niya ako lagi para maprotektahan siya. Ang biglang pagsingit ni Tonton. Umupo siya sa aking tabi at inakbayan niya ako. Pero nagpapasalamat ako sa iyo Lalaine."
"Ok lang. Para sa aking kaibigan na si Josh, handa ko siyang tulungan upang maging masaya siya. Sa totoo lang hindi ko naman ginusto gawin iyon eh kung noon pa lang..."
"Na nag-aminan na kami ng nararamdaman sa isat-isa" ang pagsingit ulit ni Tonton.
"Tama!"

Sandaling nahinto ang aming pag-uusap nang tawagin kami ni nanay para maghapunan. Habang kumakain ay masaya naming kinuwento sa kanya ang lahat ng nangyari sa amin.

Itutuloy....

MAHAL KITA Part 23

Hindi sinabi ni Lalaine sa akin ang kung anumang binabalak niya sa amin ni Tonton kahit nagpumilit na ako. Sana lang ay magtagumpay ito.

Dalawang araw pa ang lumipas na wala pa ring nagbabago sa amin ni Tonton. At dahil nalalapit na ang aming exam kaya isinantabi ko muna ang mga bagay tungkol sa kanya sa halip ay itinuon ko ang aking atensyon sa pagrereview sa aming mga subjects.  Sa school kapag bakanteng oras o di kayay naghihintay sa pagdating ng aming guro ay binabasa ko ang mga past lectures namin. Ganoon din ang ginagawa ko pag-uwi ng bahay.

Pero hindi ito naging madali sa akin. May mga lessons kasi na nahihirapan ako tulad ng math. Alam ko na matutulungan ako ni Tonton ngunit dahil sa sitwasyon naming dalawa ay napakaimposible ito. Nakakahiya naman kung lalapitan ko si Trisha dahil tulad ko ay nagpupursige siya sa pagreview lalo na't running for honors siya. Hindi ko tuloy maiwasan  maalala ang masayang tutorial sessions naming dalawa ni Tonton sa kwarto ko.

Sa mga araw ring iyon ay ganoon din si Tonton base sa nakikita ko at sinasabi ng kanyang nanay. Parang mas subsob pa siya sa pag-aaral kaysa sa akin. Marahil itinutuon na lang niya ang atensyon doon kaysa naman na isipin niya ang kanyang problema sa akin. Maaring isa pang dahilan ay ang pagbawi niya sa mga araw na nagpabaya siya dahil pa rin sa akin.
______
"Grabe habang papalapit ang araw ng ating exams eh mas lalo natotorture ang aking utak." si Lalaine habang na tila hinihilot niya ng dalawang kamay ang kanyang magkabilang sentido. Nasa library kaming dalawa samantalang si Trisha ay nauna namng umuwi.
"Tama ka. Ako nga eh, hirap na hirap na dito sa math. Kaunti pa lang ang alam ko dito" ang pag-sang-ayon ko sa kanya.
"Siyangapala friend ano nanangyari sa plano mo?" ang tanong ko sa kanya. Napapansin ko kasi na parang wala siyang ginagawa.
"Nakuha mo pang itanong yan sa kabila ng pagkaabala natin para sa exam. Talagang ako na lang ang inaasahan mo. Pero huwag kang mag-alala matutuloy iyon, magbabati na kayo ni Tonton baho matapos ang linggong ito." ang sagot ni Lalaine.

Nang obserbahan ko siya habang nagsasalita ay nakikita kong kampante lang siya. Malaki siguro ang tiwala niya sa kanyang sarili na magtatagumpay ang kung anumang balak niya.

Maya-maya lang, bigla siyang nagpaalam sa akin. "Friend I have to go na. Favor naman ikaw na ang bahala sa mga kinuha nating libro siya shelf ha" sabi niya sabay tayo at nag-ayos ng kanyang mga libro.
"Sige." ang naisagot ko na lang pero nagtataka ako sa mga ikinikilos niya.

Marahil ay napansin niya ito kaya nagsalita siya ulit. "Mayroon lang kasin akong importanteng gagawin sa bahay.  Darating kasi ang mga relatives namin mamaya sa bahay."
"Ganoon ba. Huwagh kang mag-alala Ok lang ako. Sige ingat ka" ang sabi ko sa kanya.

Dumeretso na siya palabas ng library. Ako naman ay pinagpatuloy ko ang aking pagbabasa.

Lumipas pa ang ilang oras, napapansin ko na ang unti-unting pagkawala ng tao sa loob ng library. Natural lang iyon dahil hapon na. Tutal alas-siyete ng gabi pa naman nagsasara ito kaya nanatili pa ako roon ng ilang oras. Hanggang sa ako na lang ang natira doon.
"Hindi ka pa ba uuwi, gabi na ah" ang sabi sa akin ng isang boses. Nang tingalain ko ito ay ang babaeng librarian pala ang kumakausap sa akin.
"Tatapusin ko na lang po ang binabasa ko." ang sagot ko sa kanya.
"Sige iho. Sabihan mo na lang ako kung tapos ka na. Ako na ang magbabalik ng mga libro." ang sabi niya ulit sa akin. Nginitian ko lang siya at tumango.

Sumapit na ang oras ng pagsasara ng library kaya kahit hindi pa ako nakakatapos ay tumigil na ako. Tulad ng sinabi ng librarian ay nagpaalam ako sa kanya.
"Mam alis na po ako." ang aking pahayag sabay lapag sa kanyang mesa ang mga libro.
"Sige iho makakaalis ka na. Ako na ang bahala diyan." ang tugon niya sa akin habang abala siya sa pagmake-up ng kanyang mukha.

Lumabas na ako ng library. Wala nang akong nakikita pang mga estudyante dahil gabi na kaya mag-isa na lang akong tinungo ang parking lot kung saan nakaparada ang motor.

Ngunit habang naglalakad, hindi ko namalayan na may mga taong biglang sumulpot sa aking likod. Sadyang napakabilis ng mga pangyayari. Huli na para humingi ako ng tulong. Isa sa kanila ang agad nagtakip sa aking bibig gamit ang isang panyo. At doon unti-unti akong nakaramdam ng pagkahilo hanggang sa tuluyan na akong nawalan ng malay.

Sa pagdilat ng aking mga mata, ewan ko na lang kung gaano katagal akong nakatulog nang bigla akong nakaramdam ng pagtataka at takot. Wala na ang aking dalang mga gamit, pati ang mga nasa bulsa ko kabilang ang aking cellphone. Nasa isang di pamilyar at napakadilim na lugar ako. Medyo nanghihina pa akong tumayo habang nakatukod ako sa dingding.

Dahil sa wala talaga akong makita, nagtiyaga akosa pagkapa, nagbabaka sakaling matumbok ko kung nasaan ang pintuan. Maya-maya lang ay nakapa ko ang isang dooknob. Obvious na iyon na ang pintuan kaya agad kong pinihit ito para buksan. Ngunit nadismaya ako nang hindi ko ito mabuksan kahit pa napihit ko ito. Doon ko nmapagtanto na nakalock pala ito mula sa labas. Ikinulong pala ako ng mga lalaking nagtakip sa aking bibig kanina.

"Tulong! Tulong!" ang ubod lakas na sigaw ko sa paghingi ng tulong habang niyuyugyog at pinapalo ang pinto.
"Tulungan ninyo ako, nandito ako sa loob!"
"Parang awa niyo na tulungan ninyo ako!"
 Ilang minuto na ang lumipas pero nabigo ako sa paghingi ng saklolo. Siguro nga ay walang nakakarinig sa akin o di kaya'y wala nang mga tao sa paligid. Wala na lang akong nagawa kundi ang umupo at maiyak.

Sa mga oras na iyon bigla kong naalaala si Tonton. Kung kasama ko lang sana siya ay hindi mangyayari ang ganito sa akin. Alam ko safe na safe ako sa kanya. Hindi niya hahayaan ang ganitong mga bagay sa akin.

Nasa kasagsagan ako ng aking paghagulgol nang bigla akong mapahinto.
"May ibang tao ba dito?" ang tanong ko sa aking sarili nang makarinig ako ng tila isang boses ng tao na umuungol.
"Sino ka?" ang medyo malakas kong tanong. Tumayo ako sa aking kinauupuan. At narinig ko uli ang boses ng taong iyon. At nakumpirma kong may ibang tao pala akong kasama sa misteryosong lugar na ito.

Lumuhod ako at naglakad habang kinakapa ko ang taong iyon. Maya-maya lang may naramdaman na ang aking mga kamay. Alam ko na buhok iyon ng isang tao. Marahan ko pang hinaplos ang kanyang ulo pababa sa kanyang mukha. Nalaman kong nakapiring pala ang kanyang mga mata. May panyo ring nakatakip sa kanyang bibig kaya siya umuungol. Nararamdaman ng aking binti ang mahinang pagpalo ng kanyang mga kamay doon na nagpapahiwatig na unahin kong tanggalin ang pagkakatali nito. At iyon ang inuna ko. Nang makalas ko na iyon ay siya na ang nagtanggal ng kanyang piring sa kanyang mata at panyo sa bibig.

"Salamat" ang kanyang matapos matanggal ang lahat. Pero sa narinig kong iyon ay nabigla ako. Napakapamilyar kasi sa akin ng boses na iyon.
"Dapat makaisip tayo ng paraan para makaalis agad dito" ang dugtong niya.
 At doon ko nakumpirma ang katauhan na nagmamay-ari ng boses na iyon. Hindi ako maaaring magkamali.

"Ikaw nga yan Tonton! Ako to si Josh"

Itutuloy...

MAHAL KITA Part 22

"Paano ba ako magsisimula?" ang pabulong kong tanong sa aking sarili. Hanggang ngayon kasi ay hindi pa rin ako makapaniwala sa mga sumambulat sa akin na rebelasyon.

"O ano sagot na dali" si Lalaine na halatang naiinip na sa paghihintay.
"Oh eto na sasabihin ko na excited" ang aking tugon.

At inumpisahan ko na ang pagkukuwento. Habang nagsasalita ay nakayuko lang ako, ayaw ko kasing makita ang magiging reaksyon ng dalawa.
"Ganito iyon, Si Tonton kasi, parang.... may..... gusto.... siya... sa.....sa.....sa...kin" ang paputol-putol kong pahayag.
"Ano!" napatayong reaksyon ni Lalaine. "Oh my gosh!"
"Kaya pala siguro ganoon na lang ang pag-aalaga niya sa iyo. Walang hiya ka friend ikaw pala ang dahilan kung bakit hindi kami nagkatuluyan" ang sabi naman ni Trisha.
"Kung makapagreact ka naman Lalaine, kakahiya sa mga tao." ang sagot ko habang nananatiling nakayuko.
"Ako rin naman eh nabigla. Wala kasi sa personalidad ni Tonton ang magkagusto sa isang tulad ko." ang dagdag kong pahayag.
"Grabe ka Josh, hinawaan mo na si Tonton" si Lalaine ulit. Alam ko na ang kanyang tinutukoy.
"Hindi naman siguro"
"Pero infairness hindi halata kay Tonton ah. Napakabrusko kasing kumilos ng taong iyon tapos may itsura at matalino." si Lalaine ulit. "So bale ikaw talaga friend ang kanyang special someone."
"Tama na nga yan Im hurt na oh" si Trisha. Marahil totoo nga itong sinabi niya dahil sa may gusto siya kay Tonton.
"Oh sige maiba na tayo. Paaano na yan ngayong alam mo na ang lahat, ano na ang gagawin mo ngayon?" ang tanong ni Lalaine na nagpaisip sa akin.
"Hindi ko pa alam. Hindi na kasi kami nagkakausap di ba. Umiiwas na siya sa akin eh. Sana nga magkabati na kami, kahit yung pagkakaibigan lang namin ang maibalik ayos na iyon."
"Ok sige tutulungan ka namin ni Trish. So mag-iisip tayo ng mga paraan. Sa ngayon subukan mo muna siyang kausapin."
"Mukhang malabo pero sige I will try." ang nasabi ko na lang.
______
At tulad ng kanilang sinabi, sinubukan kong kausapin si Tonton.Pagsapit ng oras ng uwian ay dali-dali kong tinungo ang kanylang bahay. Sakto namang nakita ko siya na nakaupo lang sa isang upuang bato sa kanilang bakuran at napansin ko na nakatingin lang siya sa langit na tila may malalim na iniisip. Tinabihan ko siya ng upo.
"Tonton, bakit hindi ka pumasok?" ang malumanay kong tanong sa kanya. Pero wala akong nakuhang sagot. Nanatuli pa rin siyang nakatingin sa kalangitan.
"Ito pala yung mga notes natin. Saka may assignment tayo sa math. Pwede bang turuan mo ako" ang sabi ko pa sa kanya habang nilalabas ko sa dala kong bag ang aking mga notebooks.

Imbes na sagutin ang aking sunod na sinabi ay tumayo siya at dere-deretsong pumasok ng bahay. Sa pagkakataong iyon ay nanlambot ako. Pinahid ng aking mga kamay ay mga luhang dumadaloy mula sa aking mga mata. Masakit kasi ang hindi niya pagpansin sa akin. Nanatili pa ako roon ng ilang minuto hanggang sa sumapit ang dilim.

Habang naglalakad pauwi ng bahay ay patuloy pa rin ako sa pag-iyak.Wala na akong pakialam pa kung may makakakita sa akin dahil mas nangingibabaw sa akin ang kalungkutan kay Tonton. At pagkarating sa bahay ay agad kong kinausap ang kanyang ina.

"Hindi po ako pinansin ni Tonton nay, sinubukan ko po siyang kausapin kanina." ang unang sagot ko sa kanya matapos niya akong tanungin. Tulad ni Tonton nanay na rin ang tawag ko sa kanya base na rin sa mungkahi niya nung huling pag-uusap namin.
"Sana maintindihan mo iho ang nararamdaman ng anak ko. Siguro hindi pa siya. Kahit ako ay hindi rin niya kinakausap kapag ikaw ang paksa." ang malumanay na pahayag ng kanyang ina.
"Alam ko po. Pero sana bigyan niya ako ng pagkakataon na sabihin sa kanya na alam ko na ang lahat..."
"At kahit maibalik lang ang inyong pagkakaibigan" ang dugtong naman ng kanyang ina.
"Opo."
"Hayaan mo iho, kilala ko ang aking anak. Isang araw ay magkakaayos rin kayong dalawa." ang huli niyang sinabi. Muli ay nagyakapan kaming dalawa.
______
Nagdaan pa ang mga araw na hindi pa rin ako pinapansin ni Tonton. Halos lahat na yata ng paraan ay ginawa ko na tulad ng pagtabi at pagsabay ko sa kanya kapag kumakain siya sa canteen ng mag-isa. Kahit nagsasalita ako ay hindi siya umiimik man lang. Hindi ko nga alam kung inaabsorb ng utak niya ang mga sinasabi ko. Sumasama rin ako sa kanya sa paglabas ng school pero hindi ko siya mapilit na sumabay sa akin pauwi.

Kaya nagtitiyaga na lang akong alamin at kamustahin sa kanyang ina ang mga ginagawa niya. Hindi ko rin kasi maikakaila sa aking sarili ang pag-aalala sa kanya lalo na sa mga sinasagot niya sa akin. Minsan nabanggit niya ang hindi agad pag-uwi nito ng bahay. Madalas ay ginagabi siya ng uwi ng lasing. Alam ko na tulad ko ay nag-aalala rin ang kanyang ina sa kanya kaya paulit-ulit akong humihingi ng paumanhin. Siyempre ako ang dahilan kung bakit siya nagkakaganoon.
______
Sumapit na ang  huling buwan namin bilang mga high school, kahit papaano ay nababawasan ang aking pag-aalala kay Tonton dahil nakikita ko naman na sa kabila ng mga nangyari sa amin ay hindi siya nagpapabaya sa kanyang pag-aaral. Magkagayunpaman ay napupuna ko pa rin ang bahagyang pagbaba ng kanyang mga grado.

Isang araw nag-usap kaming tatlo ni Trisha at Lalaine habang si Tonton naman natatanaw namin mula sa pintuan sa labas na nasa terrace lang sa corridor at nakatingin lang sa malayo.
"Sa susunod na linggo na ang ating final exams. Sa wakas makakagraduate na rin tayo" ang masayang pahayag ni Trisha.
"Ang bilis ng panahon ano di ba Josh" si Lalaine na tinanong ako. Pero hindi ako makasagot sa kanya dahil sa kawalan ko ng mood.
"Sad ka na naman friend. Kung sa bagay, kakalungkot nga naman. Magtatapos na nga tayo pero hindi pa rin kayo nagkakaayos ni Tonton. ang dagdag niya.

At sa mga oras na iyon ay naputol ang aming usapan nang lapitan kami ng grupo nina Tom. Matagal-tagal na rin ako tinigilan ng mga taong ito.
"Lovers Quarrel" ang pag-entra ni tom sa amin.
"Oo nga, napapansin niyo ba mga tol, hindi na nagpapansinan ang magjowa." si Richard.Nagtawanan silang lahat.
"Hoy magtigil na nga kayo diyan." si Trisha."Pinagtripan niyo na naman si Josh."
"Pagbigyan mo na kami Trish, ilang araw na lang kaya tayo nagkakasama." si Tom.
"Kaya kukutyain niyo na naman si Josh. At teka nga ano ba yang pinagsasasabi niyong lovers quarrel. Kayo talaga"
"Bakit hindi ba totoo? Huwag na kayong magkaila, alam na namin. Sa simula pa lang ay nagdududa na kami sa jowa nitong si Josh" ang sagot ni Tom na nakapukaw ng aking atensyon.
"Ano ibig niyong sabihin?" ang tanong ko sa kanya.
"Kinausap dati ng jowa mo si Tom nung minsan na nagkasabay sila sa CR at sinabihan siya na tigilan ka na namin. Alam mo ba ang ginawa niya nung sinabi ni Tom na ayaw niya, kinuwelyuhan ba naman siya. Tapos sinabi niya na mahalaga ka sa kanya kaya walang sinuman ang pwedeng mag-alipusta sa iyo. At ito pa ang nakakabigla mga tol sabihin mo nga Tom" ang mahabang pahayag ni Richard.
Medyo tatawa-tawa pa si Tom bago magsalita habang kami ang lahat ay nag-aabang sa kanyang sagot. "Mga tol, nung tinanong ko siya kung bakit niya ginagawa ito na may kasama pang tukso na baka may gusto siya kay Josh o magjowa sila, at deretsahan siyang nag oo sa akin at wala na raw akong pakialam doon at balewala lang sa kanya kung ipagkalat ko iyon sa lahat. Nung una hindi ako naniwala e pero nang mapansin ako ang pagkasweet nilang dalawa doon ko napatunayan na totoo iyon."

Isa pang nakakagulat na rebelasyon ang hindi ko inaasahang nalaman ko sa kanila. Pilit akong nagpipigil sa muling pagluha habang nililingon ko si Tonton sa labas. Doon ko napatunayan ang totoo niyang pagmamahal sa akin, na handa niya akong ipaglabas at ipagtanggol.

"Bakit ngayon niyo lang sinabi yan?" ang tanong ni Lalaine sa kanila.
"Siyempre, ayaw naming masaktan ang nag-iisang dyosa ng section natin." ang sagot ni Tom na patungkol kay Trisha.
"Kayo talaga mga ungas magsialis na nga myna kayo dito" ang utos ni Trisha sa kanila. Marahil ay napuna na niya ang aking nararamdaman.
"Oh alis na daw muna tayo sabing diyosa. Tara na mga tol" ang sagot ni Richard. Sabay-sabay silang lumabas sa room.
"Ayos ka lang Josh, sige ilabas mo yan nandito lang kami" ang pakikisimpatya ni trisha sa aking nararamdaman.
"Kakatouch naman si Tonton, napakabait niyang tao." si Lalaine. Napatingin na lang kami ni Trisha sa bigla niyang pagtayo sa kinauupuan.

"By hook or by crook dapat magbati na silang dalawa bago matapos ang linggong ito. May naisip na akong plano." ang pahayag ni Lalaine sabay tingin sa akin ng nakakaloko.

MAHAL KITA Part 21

"Kita ko kay Josh ang pagkadismaya niya sa pagpayag ko dahil sa pagpaunlak ko sa paanyaya ni Trisha. Sana maintindihan niya na walang masama sa ginawa ko. Akala niya nakalimutan ko na yung plano naming pagpunta sa Luneta pero hindi."

"Excited ako dahil ngayon na ang araw na mamasyal kami ni Josh sa Luneta. Kaya gagawin ko ang lahat para matuloy iyon. Mas mahalaga kaya siya sa akin kaysa sa ibang bagay."

"Ginawa ko anglahat ng paraan para makabalik agad. Sa katunayan kung anu-anong alibay ang sinabi ko kay Trisha eh. Napilitan na rin akong pumayag na pagpapicture kasama niya. Handa akong paliwanagan si Josh kung makita niya ang bagay na ito"

"Sa edad kong ito ay kailanman ay hindi pa ako nakapunta ng Luneta. Kaya napakasaya ko ng marating ito. Siyempre nagind doble ito dahil kasama ko si Josh. Pakiramdam ko ay lalong gumaan ang loob ko sa kanya at alam ko ganoon din siya sa akin. Nahihiya ako dahil siya pa ang nanlibre sa akin. Pero lingid sa kanyang kaalaman na parang nakakaramdam na ako ng kakaiba sa kanya. Pinangako ko sa aking sarili na gagantihan ko ang mga ginawa niyang ito sa akin."

"Ang akala ko ay magtutuloy-tuloy na ang magandang pakikitungo niya sa akin. Pero nitong mga nagdaang araw, nagbalik na namn siya sa dati. Kita ko sa kanya na hindi niya nagugustuhan na magkasama kami ni Trisha. Kahit may problema siya sa akin ay hindi niya ito masabi-sabi. Napakamalihim niyang tao. Naiintindihan ko naman siya, kaya kung anu-anong pagpaparamdam na ang ginagawa ko sa kanya para lanmg mag-open siya sa akin."

"Nakumpirma ko sa aking sarili base sa mga ginagawa ni Josh, na pinaglalapit niya kami ni Trisha. Ewan ko pero nakakaramdam ako ng inis hindi sa kanya kundi sa mga actions niya. Ang hirap kasi sa kanya, kahit alam niyang masasaktan siya ay ginagawa pa rin niya ito. Hindi niya alam na ayaw ko rin ng mga ginagawa niya."

"Ang lungkot ko, dumidistansya na kasi sa akin si Josh para kay Trisha. Pinagtabi pa talaga niya kami ng upuan. Ayaw ko ng ginagawa niyang ito. Kaya isang araw nang magkaroon ng pagkakataon, kinausap ko si Trisha at sinabi kong wala akong nararamdaman sa kanya pero pwede naman kaming bilang matalik na magkaibigan. Hindi ko alam kung bakit nagawa ko iyon pero isa lang ang nasa isip ko, na mas pinahahalagahan ko si Josh."

"Nagalit si Josh sa ginawa ko kay Trisha, marahil naaawa lang siya sa tao pero sana isipin naman niya ang nararamdamamn ko. Hindi naman ako masaya sa ginagawa niya eh tulad ng kanyang dinadahilan. Mas piunapanigan niya si Trisha kaysa sa akin. Hindi ko talaga siya tinigilan para lang mahingi ang kanyang sorry. Talagang hinintay ko pa siya hanggang gabi para lang makipag-usap siya sa akin."

"Unang pagkakataon kong matulog kami ni Josh sa iisang kwarto. Grabe ang sarap sa pakiramdam na katabi mo ang taong special para sa iyo. Sobrang gaan sa pakiramdam. At sa hindi ko inaasahan na may ginawa siya sa akin. Hindi pa naman malalim ang tulog ko para hindi ko maramdaman iyon. Sa totoo lang gusto ko ang ginagawa niya. Usually maiilang ang isang lalaki kapag ginagawa sa kanya ang ganoon pero sa akin, hindi. Parang bukal sa loob ko na magpaubaya. Kaya nakumpirma ko na kung bakit ganoon na lang siya katitig sa akin. Kasalanan ko bang ipanganak na ganito kagwapo, hehehehehe!"

"Bigla na lang siya tumigil sa kalagitnaan ng akng kasarapan. Marahan kong dinilat ang aking mata at nakita kong pumasok siya sa banyo, alam ko na doon na lang niya pinagpatuloy. Kung hihilingin lang sa akin na gusto niyang may mangyari sa amin papayag ako bakit hindi."

"Sa wakas nagkaayos na muli kami ni Josh. Tanggap na rin ni Trisha ang lahat. Naging mabuti ang samahan naming lahat. Madalas na kaming matulog na magkatabi. Pero patuloy pa rin siyang naglilihim sa akin. Ano kaya ang gagawin ko para makumbinse siya?"

"Nagulat ako sa isang taong nag-add sa akin sa FB. Kadalasan kasi ako ang gumagawa noon. Pero sa tingin ko ay mabait naman siya kaya inaccept ko. Ayun nagchat kami. Magaan naman ang loob ko sa kanya kaya nakapag-open ako sa kanya. Nang tanungin niya ako kung may girlfriend ako o someone special, inamin ko sa kanya na meron at sinabi kong magkaiba iyon. Hindi ko lang masabi sa kanya nang deretsahan na ang totoo kong mahal ay ang aking special someone, katabi ko kasi si Josh. Siyempre siya ang tinutukoy ko nun."

"Mahal ko na si Josh, ito na ang aking nararamdaman sa paglipas na mga buwan. Unang pagkakataon kong umibig ng totoo, kakatuwa nga dahil sa isang lalaki pa sa kabila ng pagiging chickboy ko sa aming bayan. Ngayon alam ko na kung ano ang tunay kong pagkatao kaya ganoon na lang kaluwag sa akin ang tanggapin si Josh. Wish ko lang na sana ganoon din ang nararamdaman niya sa akin."

"Alam kong hindi tanggap sa lipunan ang ganitong klaseng relasyon, kaya sinikap kong gumawa ng paraan. Kinausap ko muna si nanay tungkol sa bagay na ito. Nung una nabigla siya dahil hindi halata sa akin ang pagiging silahis ko. Pero ano ba naman ang magagawa niya kundi ang magpaubaya para sa ikaliligaya ko."

"Sa huling pagcontact sa akin ng mga magulang ni Josh, matapos kamustahin ang kanyang pag-aaral, natuwa sila, kahit papaano kasi ay nag-iimprove na si Josh. Ang laki ng pasasalamat nila sa akin. Sobrang saya ko. Kaya I grab the opportunity upang ipagtapat sa kanila ang lahat. Tulad ni nanay ay nagulat silang dalawa. Pero sinabi ko naman sa kanila na hindi ko pa iyon sinasabi kay Josh dahil alam kong wala pa kami sa wastong edad at isa pa ay nag-aaral kami. Ayaw ko namang maapektuhan ang aming pag-aaral. Pinangako ko sa kanila na kapag nagtapos kami ay sisikapin kong maghanap-buhay para buhayin ko siya at makapagsarili kami. Sinabi ko iyon para patunayan sa aking sarili na maganda ang hangarin ko para sa kanilang anak dahil tunay ang pagmamahal ko sa kanya."

"Naging masaya pa ako nitong mga nakalipas na araw. Pero hindi ko inaasahan ang mga sumunod na nangyari. Halos gumuho ang mundo ko, ang aking mga pangarap sa sarili at sa kanya nang marinig ko mismo sa kanyang bibig na hindi niya ako gusto, na hanggang kaibigan lang ang turing niya sa akin. Pakiramdam ko ay pinababa niya ang pagkatao ko sa mga pinahayag niyang katangian sa isang taong magugustuhan niya. Kung sa itsura may laban ako doon pero sa sinabi niyang mayaman. Pinamukha niya sa akin ang estado ng buhay namin ni nanay. Akala ko mahal niya ako dahil sa mga pagtitig niya sa akin pero nagkamali ako. Ako lang pala ang nagmahal sa kabila ng effort kong pinakita sa kanya."

"Ang sakit grabe, ngayon lang ako nabusted ng ganito. Unang pagkakataon kong magmahal pero nasawi agad. Hindi ko siya kayang harapin, ayaw ko munang magpakita sa kanya hanggat hindi pa naghihilom ang sugat na idinulot niya sa aking puso. Wala akong lakas ng loob na sabihin kay Margarette ang lahat sa aming huling pagchat dahil hanggang ngayon ay umiiyak pa rin ako. Naging karamay ko lang nanay sa aking kalungkutan."

"MAHAL KITA, ito ang gusto kong ipaalam sa iyo noon pa ngunit malabo na masabi ko pa ito dahil sa mga nangyari. Siguro dapat sanayin ko na ang aking sarili na mag move-on."

Mistulang isang bomba na nagpasabog sa aking puso ang mga rebelasyon aking nalaman sa nabasa. Ngayon ko nalaman ang lahat ng kanyang saloobin sa pamamagitan ng pagsusulat. parang gripo ang pag-agos ng aking mga luha sa mga oras na iyon na walang tigil. Matagal na pala akong mahal ni Tonton. Ako pala ang tinutukoy niyang special someone. Ngayon ko lang napagtanto ang kanyang mga pahiwatig sa akin na manhid daw ako, na hindi ko inaalala ang kanyang nararamdaman ang pagpapakita niya ng kabaitan at pagkasweet sa akin.

Pinatong ko sa mesa ang kanyang journal, sinulyapan ko siyang muli at kinausap habang mahimbing pa rin na natutulog. "Tonton, hindi ko akalain na sa kabila ng lahat, sa hindi ko naman kgwapuhan ay magugustuhan mo ako at mamahalin. Kung alam mo lang na noon pa ay minahal na rin kita pero natatakot akong sabihin sa iyo na baka magbago ang turing mo sa akin o kaya mawala ang ating pagkakaibigan pero nagkamali ako. Dahil sa maling akala ko na may iba kang mahal ay doon pala magtatapos ang ating pagkakaibigan. Patawarin mo ako sa mga nasabi ko sa iyo. Totoo, nagdeny lang ako, itinanggi ang totoo kong nararamdaman. Kung maibabalik ko lang ang oras, pipilitin kong ituwid ang lahat."
______
"Alam mo na pala ang lahat" sabi ng nanay ni Tonton nang mag-usap kami pagkauwi ko sa bahay.
"Hindi ko po akalain eh. Ako rin po mahal na mahal ko po si Tonton." sagot ko naman na naiiyak pa rin."Kaya pala ganoon na lang ang pag-iwas niya sa akin nitong mga nakaraan"
"Iho, nang ikwento sa akin ng anak ko yan, umiiyak din siya tulad mo. Nabigla kasi siya sa mga sinabi mo eh.Kung alam mo lang ang mga plano niya sa iyo kung magkatuluyan kayo."
"Pakiramdam ko hindi ko kayang harapin siya, dahil masakit din sa akin ang ipakita niya ang kanyang galit."
"Sir Josh, gusto mo bang kausapin ko siya para sa iyo?"
"Ganoon po Tita, salamat po." hindi ko napigilang yakapin ang kanyang ina sa kauna-unahang pagkakataon.
"Noon pa man na dumating kami ni Tonton sa pamilya niyo, itinuring na kitang anak." medyo nauutal niyang pahayag marahil sa naiiyak na rin siya.
"Ngayon ko lang po nalaman na napakabuti niyong tao ni Tonton. Sana patawarin po ninyo ako sa mga inasal ko sa inyo"
______
"Josh, ano nangyayari sa iyo, parang wala ka sa sarili mo ah" si Lalaine. "At teka, wala pa rin si Tonton"
"Oo nga, nakakapagtaka, first time niyang mag-absent." si Trisha.
"Sa palagay ko hindi siya papasok. Pagkaalis ko kina Lalaine kagabi ay dumeretso ako sa bahay nila. Naglasing siya kagabi" ang walang kagana-gana kong sagot sa kanila.
"Lasing! Umiinom pala siya, hindi halata sa personality niya ah" si Trisha.
"Oo, alam ko dahil sa sama ng loob niya sa akin iyon. Kaawa-awa nga ang nakita kong itsura niya. Kung makikita niyo lang siya talagang maninibago kayo."
"Talaga, bakit kaya nagkaganoon siya?" si Trisha.
Napabuntong-hininga muna ako bago sumagot. "Alam ko na ang lahat" ang sabi ko sa kanila. "Habang natutulog siya kagabi nabasa ko ang kanyang journal"
"Hala, mali yan friend, privacy ng ibang tao yan pinakialaman mo" si Lalaine.
"Hindi ko na inisip pa iyon dahil sa mga bumabagabag sa akin. Halos masiraan nga ako ng ulo sa mga nabasa ko doon eh"
"Bakit ano ba ang mga nakasulat doon?"

Tumingin lang ako sa kanilang dalawa na naghihintay ng aking sagot. Pero hindi ko alam kung paano ko sisimulan.

Itutuloy...

MAHAL KITA Part 20

Dalawang buwan pa ang lumipas na naging ganoon ang set-up namin ni Tonton. At sa haba ng panahon ding iyon ay naghihintay kami sa muling pakikipagchat ni Tonton. Sumagi na sa isip ko ang kawalan ng pag-asa, na malaman ang totoo niyang saloobin kung bakit naging ganito siya kalamig sa akin.

Isang araw habang ako ay nagmumuni-muni sa aking kwarto, "Ang bilis naman ng araw, kailan lang ay pasukan ngayon last grading na at rarlong buwan na lang ay graduation na." ang nasabi ko sa aking sarili. "Pero hanggang ngayon ay hindi pa rin kami nagkakaayos ni Tonton."

Naalimpungatan na lang ako sa isang tawag sa aking phone.
"Friend punta ka dito sa amin dali! Magchat na kami ni Tonton. Bilisan mo habang hindi pa siya online. Nandito na rin si Trisha" ang tila excited na niyang pahayag.

Habang bumibiyahe ako papunta sa kanila ay pinagdarasal ko na sana maging maayos at maganda ang  magiging resulta ng kanilang pag-uusap.

Pagkarating ay agad na binuksan ni Lalaine ang account na Margarette. Naghintay pa kami ng ilang minuto bago mag online si Tonton.
"Hi Margarette long time no see" si Tonton ang unang nagbigay ng message.
"Hi Ton, mukhang busy ka ah, ang tagal mo ring hindi nakapagonline"
"Sorry, wala kasi akong computer, but everyday naman akong nag-oopen, nagtitiyaga lang ako sa phone ko. Matagal ko na rin nabasa ang post mo sa wall, pero ngayon lang ako sinipag na magrent."
"Ah. So ibig sabihin nakikigamit ka lang ng computer noon?"
"Oo, sa isa kong kaibigan. Nagkaroon kasi kami ng problema kaya hindi ako pumupunta sa kanila."

Mas lalong napukaw ang aking interes sa reply niyang iyon.
"Tanungin mo na siya kung ano iyon" ang utos ko kay Lalaine.
"Easy lang huwag kang hot. Masyadong excited" ang sagot niya sa akin.

At nagpatuloy na silang dalawa.
"I see. Mukhang mayroon kayong hindi pagkakaunawaan, right?"
"Tama ka. Mayroon kasi siyang sinabi sa akin na hindi ko nagustuhan eh"
"Sorry to hear that"
"Ok lang. Nagpapasalamat nga ako sa iyo eh kahit papaano ay may makakausap ako"
"Yeah. We are friends right. Kaya pwede mong sabihin sa akin ang mga problems mo kahit malayo tayong dalawa. I will try my best para matulungan kita"
"Thanks talaga. This will be a big help for me. Kung alam mo lang kung gaano na kabigat ang dibdib ko ngayon. Wala akong malabasan ng aking sama ng loob. Kaya siguro ang gaan ng loob ko sa iyo, hindi ako nagkamali na kaibiganin ka kahit hindi pa tayo nagkkikita ng personal."
"Ok. So ano ba yang mga problema mo?"
"Natatandaan mo ba yung una kong binanggit sa iyo na special someone ko."
"Yes I still remember. Bakit mo naman naitanong? May kinalaman ba siya dito"
"Oo."
"I guess, may nasabi siyang hindi maganda tungkol sa special someone mo. Right?"
"Hindi eh. Malayo yang iniisip mo. Alam mo ang sakit pala kapag nareject ka ng taong mahal mo"
"So ibig sabihin nireject ka na ng iyong special someone?"
"Oo, hanggang ngayon hindi ako makapagmove-on. Bago kasi sa akin ang ganitong pakiramdam. Unang beses akong nagmahal ng totoo sa isang tao pero na busted agad"
"So sad. Hayaan mo na iyon. Balang araw makakahanap ka rin ng taong nararapat sa pagmamahal mo"
"Parang matagal pa siguro yun"
"Alam mo, I cant believe na sa gandang lalaki mong iyan ay marereject ka lang"
"Oo, at saka ginawa ko naman ang lahat. Tulad na lang sa pagtanggi ko sa isang babaeng may gusto rin sa akin"

Napatingin kaming dalawa kay Trisha dahil alam naming siya ang tinutukoy niya.
"Bakit hindi ka magtry na sabihin sa kanya ang totoo, baka sakaling magbago siya"
"Wala na ring saysay, ayaw nga niya sa akin eh."

"Lalaine tanungin mo na siya" ang sabi ko ulit sa kanya.

"Sa bagay may punto ka diyan. Teka nasabi mo pala kanina na may problema kayong dalawa ng kaibigan mo. Ano naman ang kinalaman niya sa special someone mo?"

Hindi kaagad nakapagreply si Tonton sa tanong na iyon. Halos sampung minuto na kami naghihintay sa kanyang sagot pero wala pa rin.
"Wala na siyang sagot" ang sabi ko sa kanila. Ang laki talaga ng galit niya sa akin. Mukhang wala siyang balak sabihin sayang"
"Pero naka online pa siya" si Lalaine.
"Baka pinag-iisipan niya ang kanyang isasagot" si Trisha.
"Sige maghintay pa tayo ng ilang minuto.

Lahat kami ay nakatutok lang sa laptop na naghihitay sa reply ni Tonton. At hindi kami nabigo nang lumitaw na ang kanyang message sa screen matapos ang halos kalahating oras.

"Sorry kung pinaghintay kita."
"Ok lang."
"Nag-aalinlangan kasi ako. Baka magbago bigla ang tingin mo sa akin o kaya ay husgahan mo ako agad"
"Huwag kang mag-alala, hindi ako ganoong tao gaya ng iniisip mo. Pero kung talagang nagdadalawang-isip ka eh pwede mo namang hindi na lang sabihin. Baka masyado na yang personal. Hindi na kita pipilitin."
"Hindi pa kasi ako handa, next time na lang siguro."
"Ok I understand. Basta tatandaan mo na kapag kailangan mo ng kausap, anytime, pwede tayong magchat."

Medyo nadismaya ako sa naging pag-uusap nila dahil hindi pa rin  naging malinaw sa akin ang lahat.
"Walang nangyari. Akala ko pa naman..." ang naging komento ko matapos nilang magchat.
"Siguro Josh, its time na para kausapin mo na siya. Sa tingin ko ay mas madali siyang mag-open sa isang taong kilala niya nang personal" si Lalaine.
"Paano ko naman gagawin iyon?"
"Ikaw ang pumunta sa kaniya."
"Ayaw ko nga"
"Bahala ka diyan, para sa iyon rin naman yan."
______
Habang nasa taxi ako pauwi ng bahay ay iniisip ko ang mga huling sinabi sa akin ni Lalaine. Ewan ko parang nadedesperado na kasi ako, yun bang feeling na hindi ka mapakali hanggat may inaalala ka na gusto mong malaman pero hindi magawa. Kaya sa mga oras na iyon napagdesisyunan ko nang tuldukan iyon. Personal ko na siyang haharapin at kausapin tulad ng minungkahi sa akin ni Lalaine.

"Sa tabi na lang po" ang agad kong sinabi sa driver nang masilayan ko ang bahay namin na tinitirahan nina Tonton at ng kanyang nanay..

Pagkapasok ko sa bakuran ay natanaw ko ang bukas na pintuan kaya naisip kong naroon siya sa loob.
"Tonton" ang pagtawag ko sa kanya mula sa pintuan. Sinilip ko ang sala, wala siya roon. Dumako naman ako sa kusina. At tumambad sa aking harapan si Tonton na natutulog nang nakaupo. Nakita ko naman ang dalawang bote ng beer sa mesa. Nakumpirma kong naglasing siya.

Ako na ang nagligpit ng kanyang mga pinag-inuman sa mesa. Pagkatapos ay nag-isip ako ng paraan kung paano ko siya maihihiga, hindi ko naman kasi siya kayang buhatin, di hamak na mas malaki ang katawan niya sa akin. At ang ginawa ko na lang ay pinagtabi-tabi ko ang mga silya. Inayos ko na ang kanyang paghiga.

Sasabihin ko na sana sa kanyang nanay ang tungkol sa kanyang kalagayan pero hindi ko na nagawa pa. Inalipin na kasi ako ng awa para sa kanya. Unang pagkakataon kong nakita siyang naglasing ng ganito. Marahil ay talagang mabigat ang dinadala niyang saloobin.

Kumuha pa ako ng isang silya at umupo mapalit sa kanya. Pinagmamasdan ko ang kanyang itsura habang mahimbing na natutulog. Talgang hindi ako nagsasawang titigan siya dahil sa angkin niyang kagwapuhan. Naalala ko tuloy ang unang araw nang dumating siya sa aming pamilya, ang unti-unting paglalapit naming dalawa bilang magkaibigan at ang sobrang pag-aalaga at kabaitan na pinakita niya sa akin. Kaya sa mga oras na iyon ay hindi ko na naiwasang maluha dahil sa isiping dito na nagtapos ang aming pagkakaibigan.


Kinausap ko siya habang natutulog.
"Alam ko na galit ka sa akin dahil sa mga nalaman mo kay Lalaine. Sana mapatawad mo ako gusto ko sana na bumalik na tayo sa dati. Kakatuwa nga dahil ako na ang humihingi sa iyo ng ganoon. Ngayon alam ko na kung ano ang pakiramdam ng isang kaibigang may sama ng loob sa iyo. Kaya pala ganoon na lang ang pagpupursige mong suyuin ako. Kalimutan mo na lang yung mga sinabi sa iyo ni Lalaine. Hindi na mahalaga pa ang nararamdaman ko para sa iyo. Wala namang pag-asa na mamahalin mo rin ako ng higit pa sa isang kaibigan e.". Tuluyan na akong napahagulgol.

Napahinto na lang ako nang may maramdaman akong naapakang kung anumang bagay sa ilalim ng mesa. Pinulot ko roon ang isang mamahaling notebook na ginawang journal. Mali man na basahin ko ang pribadong gamit ng iba ngunit hindi ko na naisip pa iyon.

Pagbuklat ko sa unang pahina ay nakasulat ang ganito.
"Masaya ako dahil makakapunta na rin kami ng Maynila. Salamat sa kaibigan ng namatay kong ama, hindi kami pinabayaan ni nanay."

"Kinabahan ako sa una kong pagpasok sa  kanilang bahay. Sobrang yaman pala ng kanilang pamilya. Hiyang-hiya ako dahil pakiramdam ko ay para kaming pulubi. Pero masaya ako at naging maganda ang pakikitungo sa aming mag-ina. Sa araw ring iyon ay nakilala ko ang kanilang anak na si Josh. Unang kita ko pa lang sa kanya, alam ko na ang kanyang pagkatao. Pakiramdam ko na magaan ang loob ko sa kanya. Sa totoo lang ay may pagka-cute siya."

"May pagkachildish pala si Josh at pagkamasungit lalo na sa akin. Alam kong ayaw niya sa akin. Pero hindi ako susuko hanggat hindi ko nakukuha ang loob niya."


"Masayang-masaya ako sa mga sinabi nina Tito at Tita, bukod sa pag-aaralin nila ulit, ako rin ang inatasang mag-alaga kay Josh. Grabe, pakiramdam ko na nagkaroon ako ng isang nakababatang kapatid."

"Wew, natupad din ang wish ko, na maging magkaklase kami ni Josh. Ngayon mas madalas na kaming magsasama."

"Pasukan na naman, sabay kaming papasok ni Josh. Sa totoo lang, ako ang nakiusap sa mga magulang niya na isang motor na lang ang gagamitin namin. Para mas maging malapit siya sa akin. Mabuti at pinagbigyan nila ako, hihihi."

"Ngayon ko lang nalaman na mahiyain pala si Josh sa school. Dahil na rin sa pangungutya ng kanyang mga kaklase. Kaya rin siguro natuto siyang magbulakbol dahil na rin sa impluwensiya nila. Gagawin ko ang lahat para magbago siya. Sisikapin kong ipagtanggol siya sa sinumang aapi sa kanya."

"Magkatabi kami ng upuan, ang saya-saya ko! Tapos nararamdaman kong bumubuti na ang pakikitungo niya sa akin. Kaya yayayain ko siyang mamasyal kami sa Luneta."

Ganito pala ang mga saloobin niya noon mga unang buwan na magkasama kami. Ngayon ko nalaman ang halaga ko sa kanya. Unang pahina pa lang pero nakakaramdam na ako ng kilig. Hindi ko nga maiwasang mapangiti.

At sa aking pagpapatuloy, hindi ko inaasahan ang mga susunod kong mababasa. Doon sasambulat sa akin ang kanyang lihim.

Itutuloy...

MAHAL KITA Part 19

"May gusto sa iyo si Josh." ang sunod na sinabi ni Lalaine na hindi ko napigilan.

Parang sasabog na ang dibdib ko sa mga oras na iyon dala ng matinding kahihiyan. Nanatili na lang ako sa pagkakayuko dahil  hindi ako makatingin sa kanila lalo na kay Tonton.

"Josh, ok ka lang? Totoo naman yun di ba? Halata na sa mga kinikilos mo" ang pagpapatuloy ni Lalaine.

Kahit nakatitig ako sa sahig ay iniisip ko ang naging reaksyon ni Tonton. Marahil ay hindi niya nagustuhan ang kanyang narinig dahil sa hindi niya pag-imik. Kaya agad akong nag-isip ng mga sasabihin.

"Grabe ka naman kung makapagsalita. Kahit ganito ako, hindi naman  madaling mahulog ang loob ko sa isang tao. Wala akong gusto kay Tonton ano, never mangyari iyon dahil hanggang kaibigan lang ang turing ko sa kanya" ang aking pagdedeny.  Dinugtungan ko rin ito ng isang biro para mawala na ang namumuong tensyon sa amin. "At kung magmamahal ako, doon na sa isang taong perpekto, yung gwapo, matalino, mayaman, malambing, yung kayang pasayahin at ipaglaban ako at higit sa lahat ay tapat sa akin."

"Hmmm... talagang bumigay na si Josh, masaya ako dahil alam mo na ang gusto mo sa buhay. Pero hindi mo ba nakita ang mga sinabi mong qualities kay Tonton." si Lalaine ulit.
"Puro ka naman Tonton, sabi ko nga di ba na hindi ko siya gusto. So commonsense na lang yan friend" ang sagot ko sa kanya.

"Ah Lalaine mauna na ako bumalik sa room, ang biglang pagsasalita ni Tonton. Sa puntong iyon ay tumingin na ako sa kanya. Hindi ko naman nakita ang kanyang mukha dahil sa mabilis niyang pagtayo at pagtalikod. Dere-deretsong lumabas lang siya ng canteen nang hindi man lang pinakinggan ang saglot ni Lalaine at magpaalam sa amin,"
"Ano nangyari doon Trisha?" ang patanong na reaksyon ni Lalaine nang makalabas na si Tonton.
"Aba, I dont know. Dapat nga ikaw ang tanungin ko diya dahil sa mga pinagsasasabi mo" ang sagot naman ni Trisha.
"Ikaw kasi friend sinabi mo pa yan sa kanya. Ito na yung pinangangambahan ko eh, na magbago na ang turing niya sa akin at magkaroon na ng malisya dahil diyan"
At least nalaman niya di ba. Pero teka bilib din naman ako sa iyo friend, nakuha mo pang magdeny. Parang wala kang alam sa society natin. Mahirap maghanap ng karelasyon lalo na kung itoy kapwa mong lalaki. Alam mo naman siguro ang kasabihan na ang lalaki ay para sa babae." si Lalaine.
"Nasabi ko lang naman yun para hindi siya maniwala. Ngunit sa tingin ko hindi naging effective eh, dahil bigla na lang siyang umalis. Ano na ang gagawin ko friend, wala na akong mukhang ihahahrap sa kanya. Tapos baka malaman pa ng mga magulang ko ang bagay na ito, tiyak na magagalit sila sa akin."
"Alam mo Josh, sa tingin ko lang ha, tama rin yung ginawa ni Lalaine dahil doon masusukat ang inyong pagkakaibigan. Kung talagang tunay ka niyang kaibigan ay mauunawaan niya ang sitwasyon mo" si Trisha.
"Tama" ang pag-sang-ayon ni Lalaine. "Wala ka naman kasalanan kung tumibok ang puso mo sa kanya. Naiintindihan namin ang nararamdaman mo. At saka hindi kataka-takang kung may magkagusto sa kanya eh sa itsura pa nga lang."

Hindi ko naman tinutulan ang mga ipinahayag ng dalawa bagkus ay lubos kong sinang-ayunan ito. At kahit papaano ay pinasalamatan ko pa rin si Lalaine. Sa ginawa niya kasi nalaman ko kung ano talagang klaseng kaibigan si Tonton.

"Paano ko kaya babawiin yung mga sinabi ko sa kanya?" ang tanong ko sa dalawa. "Kinakabahan kasi ako sa mangyayari eh"
"Ang magagawa mo na lang sa ngayon ay tanggapin kung anuman ang mga mangyayari sa inyong dalawa." si Trisha. "Dapat maging handa ka na sa magiging kahihinatnan ng inyong pagkakaibigan."
______
Matapos kumain ay bumalik na kami sa room. Pagkapasok ay nakita namin si Tonton na abala sa pagbabasa ng isang aklat. Umupo na ako sa tabi niya. Pero nanatili pa rin siyang nakatingin sa kanyang binabasa parang hindi niya napansin ang aking presensya.

Sa ilang minutong paghihintay  namin sa pagdating ng aming guro ay namayani ang katahimikan sa amin. Ewan ko ba pero nararamdaman ko na may mamumuong tensyon sa aming dalawa. Hindi naman ako makapagsalita o kausapin siya. Sa tingin ko kasi ay galit siya sa akin base sa kanyang seryosong mukha.

Ganoon pa rin siya sa akin hanggang sa umuwi kami ng bahay.
"Dumating na pala kayo mga iho, magmeryenda muna kayo" ang salubong na bati sa amin ng kanyang nanay.
"Busog pa po ako nay, sige nay uuwi muna ako sa atin" ang sabi ni Tonton.
"Bakit naman? Kumain ka kahit kaunti lang"
"Hindi na po, gusto ko rin kasi magpahinga, medyo hindi maganda ang pakiramdam ko"
"Sige anak umuwi ka muna baka lumala pa yan" ang may pag-aalalang sagot ng kanyang nanay.

Habang kumakain ako ng meryenda ay iniisip ko ang ginawa niyang pag-uwi sa kanila. Unang pagkakataon niya kasi gawin ang ganoong bagay. Parati kasi na sinasabayan niya ako pagkatapos ay masaya kaming nagkukuwentuhang dalawa.

Kinagabihan, sinimulan ko nang gawin ang aming mga assignments. Nasagutan ko naman ang iba dahil may reference naman sa internet. Ngunit nagkaproblema ako sa math. Sinubukan kong magsolve ngunit talagang hindi ko makuha ang sagot.
"Kung nandito lang sana si Tonton ay matuturuan niya ako kaso wala. Hindi rin siya sumabay sa amin ng hapunan.Siguro ay iniiwasan na niya ako, baka malisya na sa kanya ang aming pagkakaibigan." ang nasabi ko sa aking sarili. Nakaramdam naman ako ng lungkot.

Kaya nagdesisyon na lang akong tawagan si Trisha. Buko kasi kay Tonton ay isa rin siyang matalino at nangunguna sa aming klase.
"Bakit ka napatawag Josh?"
"Gusto ko lang sana magpatulong sa assignment natin sa math. Wala kasi si Tonton eh, nadoon sa kanila kanina pang hindi pumupunta dito"
"Ganoon ba, bakit di mo puntahan?"
"Parang ayoko friend baka kung ano lang ang sasabihin nun sa akin masaktan lang ako"
"Ok, sige tutulungan kita."

Nang matapos kami ay humiga na ako para matulog. Ngunit mag-iisang oras na hindi ako dalawin ng antok. Sumasagi kasi sa aking isip si Tonton. Ewan ko ba parang nanibago ako. Nasanay na kasi akong katabi ko siya sa kama. At doon ko nakumpirma na hinahanap-hanap ko siya.
"Paano kaya ito, kasalanan ko kasi eh, pesteng puso ito sa kanya pa tumibok. Ayan, lumayo na sa akin." ang sabi ko ulit sa aking sarili.

______
Nagising ako kinabukasan sa isang kalabit sa aking braso. At nang idilat ko ang aking mga mata ay nanibago ako dahil ang nanay na niya ang gumising sa akin. Medyo nadismaya ako dahil hindi si Tonton ang gumawa ng bagay na iyon sa akin.

"Nasaan po si Tonton" ang tanong ko sa kanyang nanay. Napansin ko kasing pang-isahang tao lang ang inihanda niyang almusal.
"Nauna na pumasok Sir Josh. Hindi nga kumain ng alusal yun tapos nagmamadaling umalis. Hindi nga niya ginamit ang motor."
"Ok po." ang sagot ko.
"Galit na talaga siya sa akin. Nakakalungkot naman. Ano kaya ang gagawin ko?" ang nasabi ko sa aking sarili. "Parang di ko kaya yung mga ginagawa niyang pag-iiwas sa akin"

Ngunit sa kabilang banda, tulad ng pinayo sa akin ni Lalaine na dapat kong tanggapin ang mangyayari sa aming pagkakaibigan dahil lang sa nararamdaman ko sa kanya. Kahit alam niya ang aking tunay na pagkatao hindi niya siguro inaasahan na magkakagusto ako sa kanya. Siyempre hindi naman niya kayang tapatan ang nararamdaman ko dahil straight siya at naghahanap ng isang babae. Expected ko na rin na kahit magkaibigan pa rin kami ay magiging mailap na siya sa akin dahil ayaw niyang magkaroon ng issue ang kanyang pagkatao.

Dapat sanayin ko na ang aking sarili sa mga pagbabagong ito sa aking buhay.
______
Kahit magkatabi kami sa upuan ni Tonton, habang abala sa pagkukuwentuhan ang iba naming mga kaklase ay kapansin-pansin ang kanyang pananahimik. Seryoso ang kanyang mukha at tila may malalim na iniisip. Hindi ko naman siya makakausap kaya dumako muna ako sa kinauupuan ni Lalaine at Trisha.

"Kahapon pa siya ganyan, hindi na nga siya nagpupunta sa bahay namin eh. Hindi ko talaga siya magawang kausapin" ang sabi ko sa kanilang dalawa.
"Siguro nga masyado siyang naapektuhan sa mga nalaman niya kahapon." si Trisha.
"Ano kaya ang nasa isip niya ngayon?" ang naitanong ko sa kanilang dalawa.
"Madali lang naman yan." si Lalaine.
"Paano naman?" tanong ko ulit.
"Yung facebook." ang sagot niya. Tama nga naman,pwede niyang ichat si Tonton.
"At Josh doon ka sa bahay para makita mo yung mga sasabihin niya" ang dagdag pa ni Lalaine.
"Pero paano naman natin gagawin iyon, eh sa laptop ko lang siya nagbubukas ng FB account niya, eh hindi naman siya pupunta nga ng bahay namin?" ang sabi ko ulit. 
"Ano ba ang ginagawa ng cellphone niya? Siguro naman makakapagload siya para makapag-open dahil nga sa hindi siya pumupunta sa inyo. Magpopost ako sa kanyang wall na gusto ko ulit siyang makachat, at kapag nakita na niya ito sure ako na magrerenta siya sa computer shop para makipagchat sa akin."
"Posibleng mangyari iyon pero mukhang matagal. Sana nga mangyari yang sinasabi mo at sana rin may maganda itong resulta." ang nasabi ko na lang.
"Tama, mamaya magpopost na ako sa wall niya. Ang magagawa na lang natin pagkatapos noon ay maghintay." si Lalaine.

Itutuloy...

MAHAL KITA Part 18

"Bakit ginabi ka, saan ka nanggaling?" ang agad na salubong sa akin ni Tonton pagkapasok pa lang ng bahay. Nakahubad siya nang pangitaas na nakaupo sa sofa.
"Nagpunta lang ako kay Lalaine. Nandoon din si Trisha, nagbonding lang kami" ang sagot ko sa kanya.
"Ok mabuti naman kung ganoon." ang sagot niya. Kita ko sa kanya ang pagkalaho ng kanyang pag-aalala sa aking sinabi. "Tara maghapunan na tayo. Nakapagluto na si nanay" ang yaya niya sa akin habang nakangiti.

Habang naghahapunan ay napapansin ko ang panay na pagsulyap sa akin ni Tonton at nakakapagtaka ang pinapakita niyang pagngiti sa akin.
Dahil sa naiilang ako sa ginagawa niya lalot pa kasama namin ang kanyang ina ay tinanong ko siya. "Bakit pangiti-ngiti ka?"
"Masaya ako Josh. Basta napakasaya ko ngayon." ang sagot niya.
"Talaga, kung anuman niyan eh congrats sa iyo." ang sabi ko lang na nakatuon lang ang aking atensyon sa pagkain.
"Ganyan lang talaga ang anak ko sir Josh. Ako rin ay masaya para sa kanya. Kung anuman ang gusto niya sa buhay nandito lang ako para suportahan siya." ang sabi naman ng kanyang ina.

"Mukhang may kakaiba rito sa mag-inang ito ah" ang sabi ko sa aking sarili. Napapansin ko kasing may tinatago ang dalawang ito sAa akin. Magkagayunpaman ay hindi ko na binigyan pa ng pansin iyon.
______
Muli sa kwarto ko natulog si Tonton. Hindi na rin ako makatanggi dahil sadyang makulit ang taong ito.

"Alam mo Josh, unti-unti ko nang nakukuha ang mga gusto ko." si Tonton habang nakahiga kaming magkatabi sa kama. Bigla siyang tumagilid paharap sa akin. "Masaya ako ngunit hindi pa lubusan kasi may isang bahay pa akong inaalala."
"Tungkol saan naman yan" ang sabi ko sa kanya. Hindi siya kaagad sumagot pero nakatingin lang sa akin.
"Ok lang kung ayaw mong sabihin karapatan mo rin yan" ang sabi ko na lang sa kanya gawa ng wala akong nakuhang sagot. Naiintindihan ko naman siya dahil gawain ko rin ang maglihim.

"Ang sarap pala sa pakiramdam ang magmahal." ang bigla niyang sambit na nakapukaw ng aking atensyon.
"Bakit mo naman nasabi yan?" ang tanong ko sa kanya. "Parang sa sinabi mo eh first time mo pa lang" dugtong ko pa.
"Kung sasabihin ko sa iyo na oo, maniniwala ka?" ang pabalik na tanong niya sa akin.
"Honestly, hindi. Imposible naman yun. Sa sinabi pa lang ng nanay mo na marami kang naging babae sa probinsya niyo sa edad mong yan"
"Totoo naman yung sinabi ni nanay. Hindi sa pagyayabang pero kilala ako as aming lugar dahil sa gwapo ako. At marami na akong nakarelasyon."
"At ang natira na lang siguro sa iyo ay ang girlfriend mo" ang bigla kong sambit. Naalala ko kasi ang naging chat nila ni Lalaine.
"Oo. Alam mo siya ang pinakamaganda at pinakamabait sa lahat ng nakarelasyon ko."
"Kaya ba hanggang ngayon ay hindi mo pa rin siya magawang iwanan kahit pa malayo kayo sa isat-isa."
"Hindi ko basta-basta kayang bitiwan ang aming pagkakaibigan."
"Kaibigan?"
"Oo kahit ganoon siya kabuting tao ay kaibigan lang talaga ang turing ko sa kanya, parang si Trisha. Tulad niya ay sinabi ko na rin iyon sa kanya na hindi ko siya pwedeng mahalin bilang kasintahan."

"Ano bang mga pinagsasasabi ng taong ito?" ang tanong ko sa aking sarili. Hindi niya mahal si Trisha, hindi rin niya alam ang sinasabi niyang girlfriend na nasa probinsya. Bigla ko namang naisip ang kanyang someone special.

"Bakit natahimik ka?" ang tanong niya sa akin. Napansin niya ang aking seryosong pag-iisip.
"May naalala lang kasi ako, di ba may naikwento ka kay Margarette tungkol sa iyong special someone."
"Siya ang dahilan kung bakit di ko sila magawang mahalin" ang deretsong pahayag niya.
"Alam ko naman iyon, nasabi mo na rin sa chat. Kung sinoman siya, napakaswerte niya sa iyo" ang aking nasabi marahil na rin sa nakakaramdam ako ng inggit.
"Oo, dahil kaya kong ibigay ang lahat lumigaya lang siya. Pipilitin kong baguhin ang aking image para lang maging karapat-dapat sa kanya."

Sa sinabi niyang iyon, naihiling ko sa aking sarili na sana ako na lang iyon. Pero alam ko naman na malabo iyon mangyari dahil sa lalaki ako. Siymepre babae ang tinutukoy niyang special someone.
"Bakit di mo masabi pala sa kanya na gusto mo siya?" ang tanong ko sa kanya. Nabanggit rin niya kasi na kumplikado daw ang sitwasyon nilang dalawa.
"Hindi pa kasi napapanahon. Marami pang mga bagay na dapat ayusin. Una, wala pa kami sa wastong edad, pangalawa ay hindi pa kami nakakapagtapos ng pag-aaral at pangatlo ay ang pagtanggap ng kanyang pamilya kung sakali man maging kami."
"Tama ka, masyado pang maaga." ang nasabi ko. Pero naintriga naman ako sa kanyang huling pahayag. "Bakit mo naman inaalala ang pamilya niya?"
"Sa una lang iyon. Pero nakausap ko na rin ang mga magulang niya ng lingid sa kanyang kaalaman. At natuwa naman ako dahil sa hindi sila tututol sa amin kung sakaling magkakaroon kami ng relasyon. At pinangako ko sa kanila na magsisipag ako sa aking pag-aaral, nag sa gayon kapag nakatapos ako ay makakapaghanapbuhay ako. Makakaya ko na rin siyang buhayin mag-isa."
"Hanga ako sa paninindigan mo Tonton, kaya siguro nasabi mo rin na masaya ka ngayon."
"Oo, pero may isa pang bagay na gumugulo sa aking isipan eh. Napagdesisyunan ko rin kasi sa aking sarili na Magtatapat lang ako ng aking pag-ibig sa kanya kapag nasa wastong edad na siya. Pero ngangangamba lang ako sa kanyang nararamdaman sa akin"
"Bakit naman, wala ka bang nakikitang senyales na mahal ka rin niya?"
"Kapag magkasama kami ay nagpapahiwatig ako sa kanya.  Naglalambing na nga ako sa kanya eh at nagpapaubaya ako sa anumang ginagawa niya sa akin."
"Ganoon, ibig sabihin pala kung halimbawa na gusto niyang magpahalik sa iyo ay gagawin mo o kaya naman kapag hiniling niya na mag..." ang sasabihin ko pa lang sana nang putilin niya ito.
"Alam ko na yung sasabihin mo. Siyempre naman, mahal ko nga siya di ba kaya handa ko siyang pagbigyan. Ipagkakaloob ko sa kanya ang buo kong pagkatao."

Ewan ko ngunit bigla na lang akong naluha sa pag-uusap naming iyon. Marahil ay talagang tumagos sa aking puso ang lahat ng mga pinahayag niya sa akin.
"Umiiyak ka ba Josh?" ang tanong niya sa akin.
"Natouch lang ako. At saka di ko lang maiwasan kasi ikumpara ang sarili ko sa iyo. Alam mo sa edad kong ito, hindi pa talaga ako nakakaranas ng magmahal ng tunay. At least ikaw eh may patutunguhan ang buhay mo dahil nag-aabang lang ang iyong magandang kapalaran sa pag-ibig sa hinaharap, samantalang ako hindi ko alam kung may magmamahal din sa akin lalo nat isa akong bakla."

Naalimpungatan na lang ako sa sunod na ginawa ni Tonton. Hinaplos niya ang aking ulo pagkatapos ay pinahid ng kanyang mga palad ang mga luhang dumadaloy sa aking pisngi. Nakatutok lang ang kanyang mga mata sa akin. Hindi ko alam ngunit biglang lumakas ang kabog ng aking puso.

"Huwag kang mag-alala Josh, nandito naman ako. Hindi naman kita iiwan at papabayaan" ang sinsero niyang pahayag. Hindi ko naman maintindihan kung bakit niya nasabi ang ganoon kahit pa nabanggit na rin niya ito minsan.
"Salamat Tonton, napakabait mo talaga sa akin. Kahit alam mong ganito ako ay hindi mo ako kinutya sa halip ay pingtanggol mo pa ako sa mga taong gumagawa sa akin"
"Hindi ako mapanghusgang tao Josh."

Pakiramdam ko, lalong tumitindi ang aking pagluha kaya agad ko nang iniba ang usapan. Sapat na sa akin ang malaman na hindi niya ako iiwan at papabayaan. Tatanggapin ko na lang siguro na kailanman ay hindi magiging kami.
"Tara na matulog na tayo. Masyado na tayong nagdadrama" ang sabi ko sabay ngiti sa kanya.
______
Nagdaan pa ang mga buwan na mas lalo kaming naging close ni Tonton. Panay na ang paggala naming dalawa kung saan-saang lugar, ang pamamasyal sa mga mall, ang pagstay niya palagi sa aking kwarto at pagtulog doon at ang pagsisilbi at pag-aalaga na ginagawa niya sa akin. May mga pagkakataong kapag magkasama kaming dalawa ay hindi naiiwasan ang aming paghaharutan at kulitan. Nandyan yung aakbayan niya ako, ginugulo ang buhok at pagpisil sa aking pisngi. Hanggang sa isang araw, nasa canteen kaming lahat habang nag-oorder ng kakainin namin si Tonton,

"Friend may kasalanan ka sa akin ha. Mayroon kang hindi sinasabi sa akin"
"Ako? Bakit mo naman nasabi yan, eh sa tuwing may problema ako ikaw ang una kong pinupuntahan" ang sagot ko sa kanya.
"Sa problema oo, pero sa lovelife wala."
"Ano ba yang mga iniisip mo Lalaine, at pwede ba alam mo naman na wala pa sa isip ko ang pag-ibig."
 "Sus nagdedeny ka pa. Eh ano yung ginagawa niyo ni Tonton. Baka hindi niyo alam, pinag-uusapan na kayo ng mga kaklase natin. Para daw kayong magjowa.
"Kami, magjowa?" ang nabigla kong reaksyon. "Hindi ah!"
"So you mean na wala kang gusto sa kanya?"
"Ah...eh..." hindi ako nakasagot sa tanong niyang iyon.
"Ok na!" ang sabi niya. "Matagal ko nang napapansin eh sa paraan pa lang ng pagtitig mo sa kanya."


Napabunting-hininga na lang ako ng mga oras na iyon. Hindi ko na nagawa pang magdeny dahil sa totoo naman iyon. Naputol ang aming pag-uusap sa pagdating ng dalawa.

Ang gutom kong nararamdaman ay biglang naglaho dahil sa bagay na iyon. Nawalan ako nang ganang kumain. Marami kasing bumabagabag sa isip ko ngayon. Una na lang sa mga kaklase namin, siyempre kukutyain na naman nila ang pagkatao ko. At isa pa papaano na lang kung malaman ni Tonton ang tunay kong nararamdaman sa kanya, baka magbago na ang tingin at turing niya sa akin o kaya ay mawala ang aming pagkakaibigan. Siyempre hindi ko gusto mangyari iyon.

"Josh bakit di mo pa ginagalaw yang pagkain mo?" si Tonton na nakatingin sa akin. "May sakit ka ba?"
Bago ako sumagot ay sinulyapan ko muna si Lalaine at nakita ko sa kanya ang isang mapanuring tingin.
"Wala akong sakit. Hindi ko lang gusto yung pagkain" ang pag-aalibi ko.
"Hindi mo gusto per yan ang pinaorder mo" si Lalaine.
"May problema ka ba Josh?" si Tonton ulit at hinahaplos na ako sa ulo.
"Ikaw ang problema niyan Tonton" si Lalaine ulit ang nagsalita. Nagulat naman ako sa sinabi niyang iyon.
"Alam ko naman iyon. Hindi ko nga alam sa taong ito kung bakit ayaw niyang ipaalam ang mga problema niya tungkol sa akin." ang sagot naman ni Tonton. Nahalata ko naman na may pagtatampo siya sa kanyang pagsasalita.
"Ako na ang sasagot para sa kanya" ang wala kagatul-gatol na sagot ni Lalaine. Nagsimula na akong kabahan at matakot ng mga oras na iyon.

 Itutuloy....

MAHAL KITA Part 17

"Ano muna ang gusto mong una kong sagutin ung una o pangalawa?"  ang reply ni Tonton sa tanong ng kachat.
"Aha, you mean magkaibang tao pala ang girlfriend mo at someone special, ganoon ba iyon?"
"Yeah. They are different. Obvious naman ang nakalagay na status sa profile ko di ba"
"Its complicated? Ok. So yung girlfriend muna ang gusto kong malaman."
"Girlfriend, kung tatagalugin kasi ang salitang iyan ang ibig sabihin ay kaibigang babae di ba. Kaya ang sagot ko ay meron. Sa bayan namin sa probinsya siya nakatira."

Sa nabasa kong iyon ay bigla akong nakaramdam ng kung anong lungkot. Tama nga ang aking hinala na ito ang dahilan kung bakit ayaw niya kay Trisha, mahal niya kasi iyon at loyal siya sa kanya.

"Aw, ok. Sayang naman. Hindi naman nakakapagtaka dahil sa good looks mo. How about yung someone special?"
"Meron din."
"Sad naman ako niyan kasi wala na palang chance."
"But we can still become friends."
"Yeah sure. So lets go back to the topic. Can you tell something about that person yung someone special mo?
"Sige. Alam mo talagang napakaspecial talaga sa akin ng taong iyon. Hindi sa magpapayabang pero kilala akong chickboy sa probinsya namin dahil sa edad kong ito ay marami na akong naging babae. Hindi ko naman sila sineryoso lahat. Ngunit nang dahil sa taong iyon ay naiba ang aking pananaw. Siya ang nagturo sa akin kung paano ang magmahal."
"So ang ibig mong sabihin ay mahal mo siya?"
"Yeah. Mahal na mahal ko siya."
"Alam ba niya iyon, nasabi mo ba sa kanya?"
"Hindi eh. Ewan ko, wala rin kasi akong idea kung may nararamdaman din siya sa akin."
"Pero dapat sinubukan mo pa rin. Malay mo may gusto rin pala siya sa iyo."
"Matagal ko na ngang pinag-iisipan yan. Nagparamdam na ako sa kanya pero parang di effective eh. At saka nagdadalawang isip din ako. Malaki kasi ang agwat naming dalawa. At kung maging kami man, nararadmaman ko na magiging kumplikado ang sitwasyon namin."
"Talaga. So nasaan siya ngayon?"
"Secret."
 "Ay! grabe ka ha. Sige na, malay mo makatulog ako sa inyong dalawa"
"Siguro next time na lang kapag nagchat ulit tayo."
"Iwas topic ha. Ok sige ingat ka na lang. Log-out na ako, thanks for the time."
"Thanks din sa iyo. Hayaan mo ipapaalam ko na lang sa iyo one day, sana lang ay maging kami na"

Matapos noon ay naglog-out na si Tonton. Ngunit ako ay ganoon pa rin ang nararamdaman. Talagang nalulungkot kasi ako sa mga nalaman ko sa kanilang pag-uusap.

"Josh, may problema ba?" ang agad niyang tanong sa akin marahil napansin niya ang kakaiba kong mood.
"Wala, may naalala lang ako" ang sagot ko sa kanya sabay pakita ng pilit na ngiti.
"Hindi ka na talaga nagbago Josh. Tatanungin nga kita  sana ay deretsuhin mo na ako. Sino ba ako sa buhay mo?" ang tila naiinis na niyang tanong. Kita ko sa kanyang mga mata na seryoso siya.
"Pabigila-bigla ka naman kung makapagtanong at saka alam mo na rin ang sagot sa tanong mong iyan"
"Gusto ko marinig mula mismo sa iyo."
"Saglit nga lang, bakit nagagalit ka sa akin?" 
"Ako nagagalit, hindi naiinis lang ako sa inaasal mo. Napapansin ko kasi na lagi ka na lang naglilihim sa akin."
"Wala akong nililihim sa iyo at kung meron man ay karapatan ko namang isarili iyon di ba?"
"Kahit... tungkol ito sa akin?"

Napatingin ako sa kanya na nagtataka sa huling pahayag niya. Pakiramdam ko kasing alam na niya ang lahat. Maya-maya lang ang inis sa mukha niya ay biglang naglaho at naging maamo ito.
"Pasensya ka na Josh, nabigla lang ako. Kasi naman ikaw eh,masyado ka kasing malihim sa akin. Alam ko namang ako ang pinoproblema mo." ang mahinahon niyang pahayag.
"Huwag kang mag-alala, ayos lang sa akin iyon."
______
Kinabukasan araw ng Linggo, saktong umalis ang mag-ina para mamalengke kaya nakatiyempo akong umalis para puntahan si Lalaine para pag-usapan ang mga nangyari. Pinapunta rin namin doon si Trisha.Doon kaming lahat sa kanilang sala.

"Sabi ko na nga ba hindi ako nagkamali, may girlfriend talaga yang si Tonton." ang bungad ni Trisha.
"Alam mo mabait talaga si Tonton ano, kung ibang lalaki lang yan baka na two timer kayo niyan. At least may paninindigan siya di ba at hindi nananakit ng damdamin ng iba" si Lalaine.

"Hindi daw nananakit eh ano itong ginawa niya sa akin." ang sabi ko sa aking sarili. Pero alam ko naman na walang namamagitan sa amin kaya pinilit kong burahin sa aking isipan ang ganoon.
"Oo nga" ang nasabi ko na lang sa kanila. "Teka Lalaine ang galing mo talagang gumawa ng account ha, parang makatotohanan ah."
"Siyempre naman. Yung mga picture doon ay hiniram ko lang sa pinsan ni Trisha" 
"Kaya pala maganda rin siya tulad niya" ang sabi ko ulit.
"At kaya madaling mapalagay ang loob ni Tonton." si Lalaine. "Pero Josh, parang may something sa kanya eh. Hindi ko lang masabi ewan naguguluhan ako."
"Ano ang ibig mo sabihin?" ang tanong ko sa kanya.
"Alam mo naman yung mga pinag-usapan namin sa chat di ba. Napansin ko kasing maingat siya sa mga sagot niya."
"So you mean, ayaw niya pa talagang sabihin ang lahat, ang totoo" si Trisha.
"Siguro..baka ganoon. Opinion ko lang to mga friend ah, sa pag-aanalyze ko, hindi alam ng kung sinumang special someone niya ang nararamdaman niya. Kaya niya hindi niya masabi ito pati na rin sa pagchachat namin ay masyado itong kumplikado lalo na kapag naging sila." si Lalaine.
"Natotorpe rin siguro" si Trisha.
"Oo at mas mahal niya ang special someone na iyon sa sinasabing girlfriend niya." si Lalaine ulit.
"Ah pwede ba napakaimposible ng mga sinasabi niyo. Nanay na nga niya ang nagsabi na babaero siya. Kaya yung sinasabi niyang special someone ay pakulo lang niya. Ang totoo ay marami sila"
"Ewan ko sa iyo Josh, napakatanga mo mag-isip. Kung tutuusin dapat ikaw nga ang nakakaalam ng lahat ng tungkol sa kanya dahil kayo palagi ang magkasama." si Lalaine.
"Tama siya Josh. Siguro naman kapag nag-uusap kayo ay may nababanggit siya sa iyong ilang bagay, na maaaring magbigay ng clue sa mga tanong mo"
"Ahm...... wala naman. Naiinis pa nga ako sa kanya eh lagi na lang ako kinukulit ng taong iyan. Kapag nag-aaway kami hindi siya tumitigil ng kakasuyo sa akin para makipagbati ako sa kanya. Malungkot siya kapag galit ako sa kanya."
"Aha!" si Lalaine na napasigaw at napatayo sa kanyang kinauupuan.

Nagulat kami ni Trisha sa ginawa niyang iyon.
"Bago ko sabihin ang aking conclusion eh maghahanap pa ako ng mga proofs. Josh magkwento ka pa nga ng mga ginagawa niya sa iyo" ang tila excited na tanong niya sa akin.
"Ano pa ba ang ikukuwento ko sa iyo eh halos nasabi ko na lahat, yung madalas na pagtabi niya sa akin sa pagtulog, yung pagsisilbi niya sa akin ng pagkain sa umaga, yung pagpasyal namin sa Luneta."
"Teka Josh totoo ba lahat yan? ang hindi makapaniwalang tanong ni Trisha sa akin.
"Oo friend. Matagal na rin niyang kinuwento sa akin ang mga bagay na yan" si Lalaine.
"Eh siya naman ang nagkukusang gawin ang mga bagay na iyon." ang nasabi ko na lang.

"Tama nga ang iniisip ko. Tapos na ang ating problema. Alam ko na ang sagot sa katanungan mo Josh"
"Ano iyon?"
Sa halip na sumagot ay nginitian lang niya ako.

Itutuloy....

MAHAL KITA Part 16

Sa loob ko ay naeexcite akong muli sa kanyang sinabi, dahil humihingi ng permiso ang iyong mahal na makatabi ka sa kama. Ngunit nang maalala ko ang mga pangyayari noong unang beses siyang matulog dito ay nagpasiya akong pigilan na nalng siya. Ewan ko pero sa tingin ko ay yun ang tama para na rin makaiwas ako sa anumang tukso o kaya naman ay maymangyaring hindi maganda na makakasira lang sa aming samahan.

"Hindi na pwede!" ang agad kong sagot sa kanya.
"Bakit hindi?" ang tanong niyang nakatingin lang sa akin na naka indian sit sa aking kama.
"Nasasanay ka na. May bahay ka naman ah"
"Sige na Josh please, masarap ka kasing katabi"
"Ah basta, hindi pwede." ang may paninindigan kong sagot.

Nagulat naman ako sa muli niyang pagtusok sa aking tagiliran. "Sus ikaw pa, alam kong gusto mo rin ako makatabi. Nagdedeny ka lang."
"Ano ba? Tumigil ka na nga diyan nakikiliti na ako ha. At saka hindi ako nagdedeny."
"Hindi pala eh kung ganoon payag ka na pala so lets sleep!" ang sagot lang niya. Tumayo siya at naghubad ulit ng damit at itinira ang kanyang suot na brief.
"Magdamit ka nga!" ang sabi ko sa kanya.
"Bakit ngayon ka lang nagsasalita ng ganyan, nung una ay hinayaan mo lang ako?"
"Ha ah eh, nabigla lang ako nun at siyempre ay nainis lang ako sa iyo."ang nasabi ko na lang. Oo nga naman wala akong nasabi sa kanya noon, natulala lang kasi ako sa kanya eh.

Bago sumagot ay pinatay niya muna ang ilaw at binuksan lang ang lampshade. Pagkatapos ay humiga na siya. "Higa na!" ang sabi niya sa akin sabay hila sa aking braso. Tumingin ako sa kanya at nakita ko na nakapikit na ang kanyang mata.
______
Halos isang oras na akong hindi makatulog nang gabing iyon. Nang sipatin ko ang aking katabi ay natutulog na ito. Ang hindi ko lang alam ay kung malalim ito, baka sa kaunting galaw ko ay magising siya. Kaya sa pagkakataong ito ay minabuti ko na lang ang titigan siya. Muli kong pinagmasdan ang kanyang buong katawan mula ulo hanggang paa. Lumakas angkabog ng puso ko, lalo yatang nahuhulog ang loob ko sa kanya. Ang kanyang maamong mukha, makapal na kilay, maninipis na bigote, mahabang pilik-mata, matangos na ilong, mapupulang labi na gusto kong matikman ngunit malabong mangyari,ang kanyang katawan at ang pinaka inaasam-asam kong makita ang kanyang pagkalalaki na naging dahilan ng aking pagdedeliryo.

Hanggang tingin na lang ang aking ginawa sa kanya. Hindi ko na siya magawang haplusin man lang marahil sa takot at hiya kong baka makahalata na siya.Kahit papaano ay masaya na ako at kuntento.

Maya-maya mula sa pwestong nakatihaya ay tumagilid siya paharap sa akin. Magkatapat na ang aming mga mukha. Nakapikit pa rin siya. Lalong tumindi ang lakas ng kabog ng aking dibdib. Grabe na talaga itong nararamdaman ko kaya agad na akong tumagilid patalikod sa kanya.

Hindi ko alam kung naramdaman niya ang pag-iiba ko ng posisyon dahil sa sunod niyang ginawa. Dinantay niya ang kanyang mga hita sa akin at pinatong ang isang braso sa aking katawan. Ramdam ko ang kanyang paghinga sa aking leeg. Ang akala ko ay hanggang doon lang iyon  ngunit hindi pala. Lubos kong ikinabigla dahil hindi ko inaasahang isusuot niya sa ilalim ko ang isa pa niyang braso. Ginawa na akong tandayan ng taong ito. Yakap na yakap na talaga siya sa akin. Pabor sa akin ito at nagugustuhan ko rin naman kaya hinayaan ko na lang siya.
______
Lumipas pa ang ilang mga araw na naging maayos ang lahat. Siyempre ay may mga pagbabagong nangyari. Kabilang na namin si Trisha sa aming grupo. Magkakasama na kami nina Tonton at Lalaine sa school at minsan kapag may lakad o gimik.

Masaya ako dahil tapos na ang problema ko kay Trisha, kahit papaano ay nakahinga ako ng maluwag dahil hindi naging sila ni Tonton. Ganoon rin ang aking nararamdaman kapag kami lang ni Tonton magkasama.

Ngunit may isang bagay pa ang gumugulo sa aking isipan na sa tingin ko ay mahihirapan akong hanapan ng kasagutan. At ito ang tungkol sa estado ng buhay pag-ibig ni Tonton na kahit si Trisha ay nais ding malaman . Habang tumatagal, lalo ako nagiging despaerado sa bagay na iyon.

Para matuldukan na ang palaisipang iyon tungkol sa kanya ay magsasagawa ako ng isang plano. At ito ang naisip kong gawin. Sa pamamagitan ng social networking site na facebook ay aalamin ko lahat tutal may account na rin siya doon. Hiningi ko ang tulong nina Trisha at Lalaine tungkol sa bagay na ito at pumayag silang tumulong.

Ito ang magiging sitwasyon. Gagawa kami ng isa pang account doon at kukuha ng isang magandang babae sa net para maging profile picture pagkatapos ay i-add niya doon si Tonton at kapag pumayag ay magchachat sila.

At sinimulan na naming gawin iyon. Araw ng Sabado, gaya ng ginagawa namin kapag weekends ay naroon lang kaming dalawa sa kwarto para maglaro ng paborito naming online game.
"Yan nag level-up ka na. Tama na muna yan" ang sabi ko sa kanya.
"Ok. Mag-oopen na ako ng FB ko." ang sagot niya sa akin.
"Oo, teka CR muna ako" ang paalam ko sa kanya. Ngunit ang totoo ay itetext ko lang si Lalaine para mag online na siya. Siya ang magiging kausap ni Tonton.

Paglabas ko ng CR ay agad na akong bumalik sa kanyang tabi. Habang naghihintay ay pinagmamasdan ko lang ang kanyang ginagawa. Makaraan lang ng ilang minuto ay nag-appear na ang isang friend request sa kanyang account.

"Oh my nag-add sa iyo" ang sabi ko sa kanya. "Tignan mo bilis"
"Excited ka ah." ang sabi lang niya sa akin. At nag-appear na ang pangalan nito. Nakumpirma kong ito na iyon.
"Margarette Santos?" ang tila nagtataka niyan tanong. "Sino kaya ito?"

Sinimulan na niyang usisain ang mga kanyang profile. Kahanga-hanga pala itong si Lalaine dahil mukhang makatotohanan talaga ang profile na iyon. Nagtataka lang ako kung saan niya kinuha ang mga pictures na nakaupload doon.

Maya-maya lang ay naconfirm na niya ito. Ilang saglit lang ay nagmessage na ito sa kanya. At ito angnaging chatting nila.

"Hi"
"Hi din poh, thanks sa pag-add"
"Salamat din sa pagconfirm."
"Yeah, ikaw pa eh maganda ka pala. By the way paano mo nalaman ang account ko at wala ka pang friends ah"
"Sa totoo lang kagagawa ko lang ng account dito. By just searching names ay agad kong nakita ang name mo."
"Kung ganoon swerte ka dahil natsambahan mo ang isang gwapong tulad ko."
"Yeah, youre so handsome."
"Thanks. College ka na pala at tourism ang course mo. Matangkad ka siguro."
"Medyo, nasa lahi na kasi namin iyon"
"Wow nice. Youre so beautiful talaga."
"Mapagbiro ka pala^^"
"Im just saying the thruth."
"Ok. Graduating ka na pala ng high school."
"Oo, actually dapat college na rin ako tulad mo kaya lang nagkaproblema sa pamilya eh.
"Oh Im sorry to hear that."
"Ok lang. Alam mo kahit di pa tayo nagkikita personal, parang ang gaan na ng loob ko sa iyo."
"Talaga lang ah"
"Yup and I think we can become friends for real."
"Just...friends?"
"Yeah, why"
"Wala naman. Im just wondering. If you dont mind can I ask you something personal?"
"Sure why not"
"Ok. So Do you have already someone special, I mean a girlfriend"

Hindi kaagad nakareply si Tonton sa tanong na iyon. Kita ko ang kanyang pag-iisip. Maya-maya lang ay tumingin siya sa akin.


Itutuloy...

MAHAL KITA Part 15

Matapos kong kumain ay nagpasiya akong bumalik sa aking kwarto, ngunit hindi ko iyon magawa dahil kasama ko pa si Tonton.

"Wala ka bang balak umuwi, magpapahinga na ako" ang sabi ko sa kanya.
"Hindi ako aalis hanggat di mo ako pinapatawad" ang sagot niya sa akin.

Parang nakukunsensya na ako sa mga naririnig kong mga sinasabi niya dahil nag-eeffort siyang hinihingi ang aking kapatawaran kahit pa alam namin pareho na wala siyang kasalanan.

"Ok na ako Tonton, wag kang mag-alala hindi na ako galit sa iyo" ang mahinahon kong pahayag.
"Pero iiwasan mo pa rin ako, o kaya ay hindi papansinin"

Kita ko pa rin ang pag-aalala sa kanyang mga mata.
"Di ba sabi mo na bumalik tayo sa dati, at pumayag na ako so wala ka nang dapat aalalahanin pa" ang sabi ko.
Agad napalitan ng ngiti ang kanyang mukha sa mga binitawan kong salita. At nagtaka ako sa sunod niyang ginawa. Niyakap niya ako nang napakahigpit ng kanyang mga malalaking braso.
"Tonton naman baka mapisat na ako" ang sabi ko sa kanya. Pero sa totoo lang ay nagugustuhan ko ang ginagawa niya. Pakiramdam ko ay safe ako at protektado.

Kumalas na siya sa pagkakayakap sa akin. Tinignan ang aking mukha at pinisil ang aking pisngi.
"Ang saya ko na ulit dahil bati na tayo. Hmpppppt!!! ang cute mo talaga."
"Ikaw talaga, inuuto mo na naman ako, sige na umuwi ka na inaantok na ako." ang sabi ko sa kanya.
______
Habang nakahiga ako ay iniisip ko ang mga nangyayari at ang mga susunod na posibleng mangyari sa pag-aayos namin ni Tonton. "Ngayong inamin na niya sa akin na hindi niya gusto si Trisha, ano na ang gagawin ko sa kanilang dalawa. Paano na si Trisha? Alam ko na napakalungkot niya ngayon. Isa pa, ano kaya ang dahilan ni Tonton kung bakit di sya kayang mahalin. Siguro may iba siyang kasintahan. Pero wala naman siyang binabanggit sa akin. Baka nagkikita lang sila ng palihim o di kaya ay nasa probinsya nila ito." ang sabi ko sa aking sarili.

Sa kabila ng pag-iisip kong iyon ay nakakaramdam ako ng kirot sa aking puso. Marahil ay nagseselos pa rin ako pero ano nga ba ang magagawa ko, straight si Tonton at imposibleng magustuhan niya ako o tumbasan man ang pagmamahal ko sa kanya.
______
Kinabukasan nalaman ko kay Lalaine na hindi pumasok si Trisha dahil nagkasakit ito. Nag-alala ako para sa kanya.

"Tonton, wag muna tayong umuwi, dalawin natin si Trisha." ang paanyaya ko sa kanya habang sumasakay na kami ng motor.
"Sige ba?" ang sagot niya sa akin. "Alam mo ba yung bahay niya?"
"Oo, hiningi ko kanina kay Lalaine yung adress" ang sagot ko.
 At nagpasiya na kaming puntahan ang bahay niya.

Pagkarating namin ay nagbuzzer ako, isang babaeng may edad ang lumabas. Napansin kong may kagandahan ito, marahil ay siya ang mommy ni Trisha. Hindi kataka-takang lumaking maganda rin ang kanyang anak.

Lumapit siya sa amin. "Ano ang kailangan nila?" ang tanong niya sa amin.
"Ano po kasi dadalawin lang namin si Trisha, nandiyan po ba siya?" ang sagot ko sa babae.
"Mga kaklase ba niya kayo?"
"Opo"
"Ah nandito siya at nagpapahinga, halika pasok muna kayo" ang paanyaya niya sa amin.
______
"Kamusta ka na Trisha, hindi ka pumasok kanina?" ang tanong ko sa kanya nang makapasok kami sa kanyang kwarto.
"Ok na ako, medyo nahilo lang ako kanina kaya absent ako" ang sagot niya.
"Mabuti naman"
"Salamat pala sa pagdalaw niyo ni..." si Trisha na hindi matuloy ang sasabihin sa halip ay tumingin lang siya kay Tonton.
"Trisha, pasensya na sa mga nasabi ko kahapon. Sana maintindihan mo"
"Ahm Josh pwede iwan mo muna kami ni Tonton, mayroon lang kaming pag-uusapan" ang sabi ni Trisha sa akin. Pumayag na ako para na rin makapag-usap sila nang masinsinan at baka sakaling matuldukan na ang problemang namamagitan sa kanila.Doon muna ako nag-stay sa sala.

Tumagal nang halos kalahating-oras ang pag-uusap nilang iyon. Sa totoo lang ay nacurious ako kung ano ang napag-usapan nila. Nagpasya na lang ako na tanungin na lang si Tonton mamaya pag-uwi namin.

Maya-maya pa ay binaba na ako ni Tonton at sinabing ako naman daw ang kakausapin ni Trisha. Dali-dali akong umakyat at tumungo sa kanyang silid.

"Josh, una sa lahat magpapasalamat ulit ako sa mga naitulong mo sa akin kahit pa na hindi naging maganda ang pagtrato ko sa iyo bilang kaklase mula nung first year tayo" ang sabi niya sa akin.
"Kinalimutan ko na yun Trisha, ginawa ko lang ang alam ko sa sarili kong tama. Gusto ko lang makatulog sa aking kapwa."
"Napakabait mo pala talaga Josh, yan ang ugaling hindi nakita sa iyo ng iba nating mga kaklase tulad ni Tom."
"Tanggap ko na rin ang pangungutya nila sa akin. Totoo naman kasi na ganito talaga ako, malamya kumilos at mahinhin. Buti na lang at tumigil na sila ngayon, mabuti na ring hindi na nila ako pansinin."
"Oo. Maiba na tayo Josh.Ang totoo niyan gusto kong lang sna itanong sa iyo kung may alam ka sa sinasabi ni Tonton na mahal daw niya."
"May binanggit na siya sa akin tungkol diyan, pero ako rin hindi ko alam kung sino iyon" ang sagot ko sa kanya.
"Ganoon ba? Kung sino man iyon, napakaswerte niya ano, nakakaramdam ako ng inggit dahil napasakanya na ang isang tulad ni Tonton. Wala na siyang hahanapin pang iba.

Medyo tinamaan ako sa sinabing iyon ni Trisha dahil parehas kasi kami ng nararamdaman.
"Tama ka Trisha, hayaan mo once na malaman ko kung sino iyon agad kong sasabihin sa iyo" ang sabi ko na lang sa kanya.

Nabanggit rin sa akin ni Trisha sa pag-uusap namin na papasok na ulit siya bukas.
______
"Tonton, ano ba yung pinag-usapan niyo ni Trisha kanina?" ang agad kong tanong sa kanya nang maka-uwi kami.
"Sinabi lang niya na tanggap na niya ang aking mga sinabi. Pero pinangako ko sa kanya na hindi mawawala ang aming pagkakaibigan. Hindi ko man siya kayang tumbasan ang nararamdaman niya sa akin ay maaari ko nama nsiyang mahalin bilang kaibigan." ang sagot niya sa akin.
"Masaya ako at nagkaayos na kayo"
"So wala na tayong problema, hindi ka na dapat talaga magalit sa akin ah" 
"Oo naman"

Sa gabing iyon ay sabay naming ginawa ang aming mga assignments. Siyempre ay hindi mawawala sa amin ang kulitan. May pagkakataong tinutusok niya ako sa tagiliran, ako naman ay natatawa dahil sa kiliti at kilig na rin. Sa mga oras na iyon, napapansin ko sa kanya na talagang masaya siya dahil todo ang kanyang pagngiti at pagtawa na nakakadagdag ng kanyang kagwapuhan.

Pero hindi ko pa rin maiwasang mabahala. Bumabalik kasi sa aking isipan ang posibilidad na may ibang mahal at kasintahan si Tonton dahil sa ginawa niya kay Trisha. Ngunit wala naman akong lakas ng loob na itanong iyon dahil na rin sa hiya na baka kung ano ang isipin niya sa akin.

"Josh, may problema ba?" ang tanmong niya sa akin nang mapansing may iniisip ako.
"Wala naman, masaya lang ako dahil nagkaayos na kayo ni Trisha" ang aking pagpapalusot.
"Hindi yan totoo, alam kong may gumagambala diyan sa isip mo. Sabi ko naman sa iyo di ba na nandito ako, maaaring sabihan mo ng iyong mga problema. Sige na sabihin mo na yan sa akin" ang sabi niya at inakbayan ako.Nakatingin siya sa akin na naghihintay ng aking sagot.

"Itatanong ko na ba sa kanya o hindi? Di bale na lang baka hindi ko lang matanggap ang isasagot niya" ang pag-aalangan kong tanong sa aking sarili.

Wala ito sige na tapusin na nga natin itong mga assigments natin" ang sabi ko na lang sa kanya. 

"Sige bahala ka na nga diyan. Ah Josh dito ulit ako matutulog sa kwarto mo ngayon ha"

 Itutuloy.....

MAHAL KITA Part 14

"Akyat na muna ako sa taas" ang sabi ko sa kanilang dalawa para lang makaiwas sa kung anumang usapan na mangyayari sa aming tatlo. Nagmadali akong tumungo sa aking kwarto nang hindi nakatingin sa kanila.

Habang nakahiga sa aking kama, inaalala ko ang huling pahayag ni Tonton sa akin. "Ano kaya ang sasabihin niya na dapat kong malaman?"
Pilit akong nag-aanalyze sa kung anong maaaring sabihin niya sa akin. "Baka gusto niyang ipaalam na may iba siyang girlfriend na naiwan sa probinsya. Posible iyon kung ang pagbabasehan ko ay ang kwento sa akin ng nanay niya. Pero hindi eh, may sinabi siya sa aking ang manhid ko daw. Baka naman... ARHHHH!!!! mali iyon imposible hindi pwede, babaero siya at straight. Malabo pa sa sikat ng buwan." . Hinablot ko na ang sarili kong buhok ng dalawang kamay sa sobrang gulo ng aking kautakan. Parang tanga na akong kinakausap ang aking sarili.

Nagpasiya akong maligo, nagbabakasakaling maging fresh ulit itong isip ko. Pagkatapos ay nagbihis lang ng sando at boxer short at binuksan ang aking laptop para maglaro.

Pagkaraan ng ilang minuto "Josh, halika na handa na ang meryenda" si Tonton habang kumakatok sa pintuan.
"Busog pa ako" ang sagot ko sa kanya. Pero sa totoo lang ay nakakaramdam na rin ako ng gutom. Ayaw ko muna kasi siyang kausapin.
"Alam kong nagugutom ka na, umiiwas ka lang sa akin eh, Josh wag ka naman ganyan sa akin" ang narinig ko pang sinabi niya. Aba ang galing naman niya manghula kung ano ang nasa isip ko.
"Inamin ko naman sa iyo ang lahat ah. Bakit galit ka pa rin sa akin?" ang dagdag niya.

Parang naawa naman ako sa kanya. Naririnig ko kasi ang pagsusumamo sa kanya base sa tono ng kanyang boses. Hindi ako sumagot.
"Josh, talaga bang hindi ka bababa, sige dadalhan na lang kita ng pagkain dito." ang sabi pa niya.
"Wag ka nang mag-abala pa. Busog pa talaga ako. Hindi na rin ako kakain hanggang mamaya." ang sagot ko sa kanya.
"Umiiwas ka lang talaga sa akin eh. Sige aalis muna ako" ang huli niyang pahayag.

Dahil sa nangyaring iyon ay mas lalong gumulo ang utak ko. "Bakit ganoon na lang siya kaapektado kapag iniiwasan ko siya?" ang tanong ko sa aking sarili.

Sumapit na ang gabi na naroroon pa rin ako sa aking kwarto. Hindi na ako makapagconcentrate sa aking nilalaro dahil sa pagkalam ng aking sipmura. Magkagayunpaman ay pinalipas ko muna ang oras ng hapunan para hindi ko makita ang mag-ina.. Hihintayin ko muna silang umuwi bago ako bumaba para kumain.

Alas-dose na nang madaling araw, halos pitong oras na akong nandito sa kwarto at nagtitiis ng gutom. Nagpasiya na akong puminta sa kusina para kumain tutal nakauwi na rin sila.

Pagbaba, ay agad kong binuksan ang ilaw ng dining area para tignan kung may mga nakatakip na pagkain doon. Ngunit wala akong nakita kaya dumeretso na ako sa kusina. Binuksan ko ang refrigerator at nakita kong may hotdog. Nagpasiya akong lutuin ito.

Abala ako sa pagbabaliktad ng hotdog sa kawali nang biglang...

"Hoy sino ka? Hoy! Hoy! alisin mo nga yang kamay mo ano ba wla akong makita?" ang galit at gulat kong sambit sa taong biglang nagtakip sa aking mga mata mula sa taong nasa likod ko. 
"Tama nga ang hinala ko, hindi ka makakatiis nang hindi kumakain."

Agad kong nabosesan kung sino iyon. "Ikaw pala Tonton, pwede bang alisin mo na yang mga kamay mo masusunog na itong niluluto ko!" ang sabi ko sa kanya. Inalis na rin niya ang mga kamay sa mga mata ko.

"Bakit nandito ka pa?" ang tanong ko sa kanya.
"Nagpaiwan ako dito nagbabakasakaling bumaba ka. Pinauna ko nang umuwi si nanay. Tama ako sa aking hinala. Sige ituloy mo muna yang pagluluto mo." ang nakangising sabi niya sa akin.
_______
 Medyo naiilang ako sa ginagawa niya. Habang kumakain kasi ako ay pinapanood niya ako. Nakaupo siya sa tapat ko.
"Bakit ganyan ka kung makatingin?" ang tanong ko.
"Wala lang. Ang cute mo kasi. Kaya hindi na nakakapagtaka kung kutyain ka ng mga kaklase natin."

Kikiligin na sana ako nang biglang magpanting ang tenga ko sa mga huling sinabi niya. "Ano ibig mong sabihin?"
"Unang pa lang kita nakita, alam mo ang gaan na ng pakiramdam ko sa iyo" ang sagot niya sa akin.

Tumingin ako sa kanya, tila tinatantsa kung nagsasabi ba siya ng totoo. At base sa aking obserbasyon sa kanyang mukha ay gusto ko nang maniwala na seryoso siya sa kanyang pahayag.Ngunit hindi ko naman isinasantabi ang posibilidad na nagbibiro lang siya para mawala ang galit ko sa kanya.

"Magaling ka palang mang-uto ano, kung yan ang mga paraan mo para hindi na ako mainis sa iyo ay nagkakamali ka."

Aktong susubo na ako ng pagkain ng mapahinto ako sa pag-abot niya sa kaliwa kong kamay at hinawakan niya ito ng kanyang mga palad.
"Alam mo Josh sa maniwala ka man o sa hindi mula nang dumating kami sa pamilya niyo, pinag-aaralan ko na kung paano ako makikibagay at makikisalamuha sa inyo lalo na sa iyo. Sobrang napakabait ng mga magulang mo at nagpapasalamat ako  dahil itinuring nila kami ni nanay isang kapamilya. At sa tingin ko ay ganoon ka rin. Kaya kahit kailan ay hinding-hindi ako gagawa ng isang bagay na ikasisira ng tiwala o magdudulot ng kalungkutan sa inyong pamilya lalo na sa iyo Josh."

Ewan ko ba parang lumalambot na ang puso ko sa kanyang mga rebelasyon. Sa ilang buwan na naming magkakilala ay wala akong natatandaang gumawa siya ng bagay na ikinagalit o ikinalungkot ko. Yung nararamdaman ko ngayon ay dahil lang sa pakikisimpatya sa mga nangyari kay Trisha.

Napatuloy siya. "Nung unang araw na ipakilala ka sa akin ng mga magulang mo, alam ko na agad ang iyong totoong pagkatao kahit pa na tinatago mo ito. Kaya nga ang sungit mo as akin diba." bahagya siyang natawa. "Kasi sa itsura mo pa lang at pagkilos. Kahit na ganoon ka as akin eh pinipilit kong mapalapit sa iyo dahil aaminin ko na masaya ako kapag kasama kita. Kailanman ay hindi nag-iba ang pagtrato ko sa iyo, alam mo yan."

Tuluyan na akong nawalan ng ganang kumain sa mga sinabi niya. Lalo yatang umusbong ang nararamdaman ko para sa kanya dahil sa pinakita niyang kabaitan sa akin. Naramdaman kong lalo pang humigpit ang paghawak niya sa aking mga kamay.

"Kung anuman ang mga nagawa kong mali sa iyo ay sana patawarin mo na ako. At please itigil mo na ang kahibangan mong paglapitin kami ni Trisha, sinasaktan mo lang ang damdamin mo eh. Alam ko napipilitan ka lang."

Medyo naluluha na ako ng mga oras na iyon. "Gusto kong sabihin sa iyo na nagpapasalamat ako dahil hindi mo ako pinabayaan. Hindi mo pinaramdam sa akin na nag-iisa ako. Pinagtatanggol mo ako sa mga taong nangkukutya sa akin tulad ng mga kaklase natin. Pero wag mong isipin na hindi ko inaapreciate ang mga ginawa mong iyon. Kaya naisip kong paglapitin kayo ni Trisha para maging masaya ka pati na rin siya. Alam ko naman kung gaano na kayo kalapit sa isat-isa. May picture pa nga kayong magkasama eh, nung inimbitahan ka niya pinakita sa akin ni Lalaine" ang sabi ko sa kanya.

"Ganoon na lang ba iyon, basta-basta ka na lang gumagawa ng hakbang nang hindi mo inaalam kung gusto ko ba iyon o hindi. Parang sinabi mo na rin na wala kang pakialam sa nararamdaman ko." ang sabi niya.
"Parati naman kayo magkasama di ba, at bagay kayo. Natural lang sa mundo natin na magkagustuhan ang lalaki sa isang babae."
"Pero hindi ko siya gusto Josh. Hanggang kaibigan lang talaga ang turing ko sa kanya. Ganyan ba talaga ang pananaw mo, na kapag nakita mong magkasama ang isang lalaki at babae, iniisip mong magkakaroon na sila ng relasyon. Pano na lang halimbawa na nakita mo akong may kasamang babae na di mo alam eh pinsan ko pala, paglalapitin mo rin kami tulad ng ginawa mo sa amin ni Trisha." si Tonton.

May punto siya sa mga sinabi niyang iyon. Ngayon ko lang nabatid na naging selfish ako, ni hindi ko man lang inalam ang side niya, kung ano ang nararamdaman niya, kung gusto ba niya ang gagawin ko sa kanya.

Tuluyan na akong napahagulgol. Hindi ko na napigilan pa ang patuloy na pagdaloy ng mga luha mula sa aking mga mata. Inilabas ko na lahat-lahat ang mga tinatago kong emosyon.
"Sige ilabas mo lang yan. Nandito lang ako." ang sabi niya sabay tayo at tumabi ng upo sa akin. Inakbayan niya ako at hinahaplos ang likuran.

"Tama na, naiintindihan naman kita eh. Tapos na iyon, balik na tayo sa dati." ang dagdag pa niya.