CAMPUS TRIO Part 21

"Ayos yan Troy." ang tugon ni Bryan sa nais gawin ni Troy na tulong kay Andrew. "At least mas mababantayan at matutulungan mo pa siya."
"Thanks tol."

Bakas ni Bryan ang tuwa sa boses ni Troy na sa di maipaliwanag na dahilan ay nakakaramdam sia ng pangamba. Alam naman niya sa kanyang sarili na wala siyang magagawa dahil sa kaniyang sitwasyon ngayon kaya no choice siya kundi pumayag.

Makalipas ang isang linggo, nilisan na ng pamilya ni Andrew ang kanilang tahanan upang lumipat sa bahay ni Troy. Walang naging problema dahil naging mabait naman ang kanyang lola sa mag-ina.

"Naku ang laki nito Troy para sa amin ni nanay. Pwede naman kami  sa kwarto na lang ng dati niyong katulong." ang sambit ni Andrew nang ipakita sa kanya ni Troy ang magiging silid nilang mag-ina.
"Tsk. Huwag ka nang mahiya Andrew. At saka kahit magiging kasambahay si Tita dito, ituturing ka na namin ni lola bilang miyembro ng aming pamilya."

Naantig ang puso ni Andrew sa mga pahayag na iyon ni Troy. At dahil doon ay masasasabi niya na talagang napakabait niyang tao.
"Salamat talaga Troy. Isa ka talagang mabuting kaibigan. Noon pa man ang bait mo na sa akin, sa amin ni nanay. Hanggang sa mga panahon na pinahinto ako sa pagtutor, nariyan ka. At itong pagpapatira mo sa amin dito. Hayaan mo balang araw babawi ako sa lahat ng ginawa mo sa amin." ang maluha-luhang pahayag ni Andrew.
"Ui. Bawal ang iyakin dito sa bahay namin." ang sagot ni Troy na may halong biro sabay gulo ng buhok ni Andrew. "Ang mabuti pa ayusin niyo na ni Tita ang mga gamit niyo."
"Sige Troy salamat ulit."

_________
"I like them. Sa tingin ko magkakasundo kami ng kanyang ina." ang masayang komento ng lola ni Troy na katayo sa terrace ng kanilang bahay.
"Yes Grandma. Thank you sa pagpayag mo. Hayaan niyo po na hindi niyo ito pagsisisihan. Mababait po sila kaya sure akong walang kayong magiging problema sa kanila." ang sagot ni Troy at niyakap sa likod ang kausap. Ganoon ang paraan ng kanyang panlalambing sa taong nagpalaki sa kanya ng halos 10 taon matapos mamatay ang kanyang mga magulang mula sa isang aksidente.
"Pumayag ako dahil gusto kong pasayahin ang pinakamamahal kong apo. And besides maganda naman ang motibo mo kaya hindi na ako nagdalawang-isip."ang pahayag ng kanyang lola na sinabayan ng ngiti.

Ngiti rin ang isinukli ni Troy sa narinig.
"And of course para palagi na kayong magkasama. Aba eh halos araw-araw na siya ang bukang-bibig mo." ang pahabol ng kanyang lola. Palagi kasing nagkukuwento si Troy sa kanya ng mga bagay-bagay na nangyayari sa kanila ni Andrew sa tuwing magkasama sila nito.
"Huwag naman kayo maingay lola." si Troy.
"Bakit ayaw mo bang marinig niya? At wala ka bang balak sabihin sa kanya ang..." ang tanong ng lola na agad pinutol ni Troy.
"Hindi na po lola. Masaya na ako at kuntento sa ginagawa kong pagtulong sa kanila. Sapat na sa akin ang nakikita kong masaya si Andrew."

Matagal nang inamin ni Troy sa kanyang lola ang totoo niyang nararamdaman para kay Andrew. Sa una ay nagulat ang matanda at di makapaniwala sa rebelasyon nito, ngunit naiintindihan naman niya ito. Para sa kanya mas mahalaga ang kaligayahan ng kanyang kaisa-isang apo.

"Cute pala siyang bata ano, mabait at magalang bukod sa pagiging matalino at masipag. Now I know kung bakit mo siya nagustuhan. Im sure na kapag nag mature pa siya, magiging magandang lalaki rin siya tulad mo."

Natawa naman si Troy.
"Tama na nga yan lola. Oo nga pala, kailan po pala ang alis niyo papuntang London." ang pag-iiba niya ng usapan.
"Next week na iho, tutal may makakasama ka naman na dito."

Business-minded ang lola ni Troy. Sa kabila ng kanyang edad na 56, nagagawa pa rin niyang pamahalaan ang kanilang negosyo na paggawa ng tela. Nag-eexport na sila sa ibang bansa katunayan ng pag-unlad nito.
"Magtatagal na naman kayo doon" si Troy na medyo nagtatampo.
"Ito talagang apo ko. Nandito naman si Andrew di ba kaya dapat hindi ka na malungkot. At saka palagi naman tayong nag-uusap di ba sa internet. Hayaan mo sisikapin kong makabalik agad."
 "Ok." ang naisagot na lang ni Troy.
_______
Habang abala sa pagsasalansan ng mga damit ang mag-ina sa cabinet ay pinag-usapan nila ang mga nangyari.
"Mababait talaga ang mga nagiging kaibigan mo anak, si Bryan at ngayon si Troy naman. Maswerte ka sa kanila." ang sambit ng kanyang ina.
"Tama po kayo nay."
"At ang bait pa ng kanyang lola kabaliktaran ng ugali ni Mam Sebastian." ang may halong birong pahayag ng kanyang ina.
"Si nanay talaga. Mabait din naman po siya sa akin, kahit papaano at binigyan niya ako ng trabaho at siya pa ang nagpapaaral sa akin. Ginawa lang niya ang sa tingin niya ay makakabuti sa kanyang anak."
"Sa bagay tama ka anak. Mabuti naman at nauunawaan mo na ngayon."
"Ganoon po talaga nay. Hindi naman pwedeng habambuhay akong magpadala sa lungkot. Medyo tanggap ko na hindi kami ni Bryan ang para sa isat-isa.
"Ngunit kung ako lang ang papipiliin sa dalawa, kay Troy na ako anak."

Natawa lang si Andrew sa narinig sa ina.
_______
"Nakalipat na pala sina Andrew sa bahay ni Troy." ang sabi ni Michael kay Bryan. Abala silang dalawa ngayon  sa pagbubuhat sa gym.

Ibinaba ni Bryan ang hawak niyang bakal at nagpunas ng pawis. "Oo nga. Nagtext si Troy sa akin kagabi."
"Oh. Bakit parang hindi ka masaya. Ayaw mo ba nun, nasa pangangalaga na ni Troy ang mag-ina. Hindi ka na gaano mag-aalala sa kabuhayan nila at kaligtasan."
"Siyempre gusto." ang walang kaemo-emosyong sagot ni Bryan.

Napansin naman ni Michael na medyo may kakaiba sa kanyang kausap ngayon.
"Ito nga pala tol, pwede ba akong humingi ng pabor?" si Bryan.
"Sure. Tungkol ba yan kay Andrew."
"Oo.Kung pwede sana pag may time ka dalawin mo naman si Andrew dun."
"Bakit pa safe naman na siya doon?" ang nagtatakang tugon ni Michael.
"Gusto ko lang na kamustahin mo siya at malaman ang mga nangyayari sa kanya kapag nandoon siya."
"Hmmm... Ok. Sige mga once or twice a week ok na ba iyon?" ang agad na pagsang-ayon ni Michael.
"Pwede na iyon. Kapag pumunta ka, obserbahan mo silang dalawa ni Troy."
Tumango lang si Michael bilang pagsang-ayon kahit nagtataka pa rin siya sa pinapasuyo nito sa kanya.
_______
"Ang sarap talaga ng luto niyo Tita." ang masayang papuri ni Troy habang kumakain sila ng hapunan. Nagsimula na agad ang ina ni Andrew sa pagtatrabaho bilang kasambahay sa pagluto ng magiging hapunan nila.
"Halina kayo at sabayan niyo na kami ni lola." ang pag-anyaya sa kanila ni Troy.
"Hindi na po. Sabay na lang kami kakain ng anak ko sa kusina."
"Sige na sabayan niyo na kami. Dito kayo nakatira kaya kapamilya na rin namin kayo. Huwagt na kayong mahiya." ang nakangiting pahayag ng lola ni Troy.
"Salamat po mam." ang nahihiya pa ring tugon ng ina ni Andrew.

Sumabay na sila sa paghahapunan ng maglola.
"Mabuti naman at nagustuhan niyo po." ang pahayag ng ina ni Andrew.
"Opo Tita the best. Talagang tataba ako nito. Kailangan na talagang magbuhat araw-araw." si Troy ulit.

"Hinay-hinay lang apo baka di ka matunawan niyan." ang natatawang sabi ng kanyang lola.

Samantalang di maiwasan ni Andrew ang magbalik sa kanyang alaala ang gabing nakikain ng hapunan si Bryan sa dating bahay nila. Magkatulad kasi ang naging komento nila ni Troy sa luto ng kanyang ina at ang pagiging conscious ng mga ito sa kanilang katawan.
________
"Ahm, Andrew mamaya pagkatapos natin kumain doon tayo sa kwarto ko." ang yaya niya kay Andrew matapos nilang kumain. "Marami akong ipapakita at ituturo sa iyo."
"Sige."

Makalipas ang ilang minuto, dinala na ni Troy si Andrew sa kanyang silid. Nang makapasok, agad niyang nilibot ang kanyag mga mata sa paligid para mapagmasdan ang itsura nito. Lalaking-lalaki ang ayos nito. Maraming nakadikit na poster ng mga international player ng basketball at mga anime characters.
"Halika dito tayo sa kama ko." si Troy habang nagbubukas ng kanyang laptop.
"Anong gagawin natin diyan?" ang tanong ni Andrew.
"Dito? Siyempre mag-iinternet."
"Ah. Pasensiya na. Hindi pa kasi ako nakakagamit ng ganyan alam mo naman." si Andrew sabay upo sa kama.
"Tsk. Isang scholar hindi pa marunong gumamit ng computer. Sige tuturuan kitang gumamit nito. Pero bago muna yan marami akong ipapakita sa iyo."

Matamang nakatingin lang si Andrew sa screen ng laptop ni Troy. Nakita niya na nagbukas ito ng isang website na pamilyar na rin sa kanya dahil naririnig niya ito kay Dina at sa iba pa niyang mga kaklase.
"Ito ang aking facebook account." si Troy.

Pinakita ni Troy ang kanyang mga larawan. Hindi maiwasang mapahanga ni Andrew dahil sa ganda ng mga pagkakakuha ng mga iyon. May mga nakahubad at nakapang porma.
"Wow pwede ka talagang maging modelo o kaya naman photographer ah." ang sambit ni Andrew matapos makita ang lahat ng mga larawan. "At ang dami nagbibigay ng mga comments."
"Siyempre naman ako pa. Sa gwapo kong ito di ba." ang sagot ni Troy.

Pagkatapos ay pinakita naman ni Troy ang isa pang account.
"Si Bryan!" ang sambit ni Andrew. Medyo nakaramdam agad siya ng pagkamiss dito nang makita pa lang ang primary picture.
"Sa aming tatlo siya ang pinaka astig! Tignan mo naman kung ilang ang mga friends niya at subscribers nya.
Nabigla si Andrew sa bilang nga mga friends niya. Kaunti na lang at aabot na ito ng 5000. Samantalang mahigit 2000 na ang subscribers nito. 

Isa-isang pinakita ni Troy sa kanya ang mga pictures ni Bryan. Tulad ni Troy maganda ang pagkakakuha ng mga iyon. Hunk na hunk talaga siyang tignan. Naalala tuloy niya ang mga panahong natutulog ito sa dati nilang bahay at ang kapilyuhang pagpapakita nito ng kanyang katawan sa kanya bilang panunukso.

"At ito naman ang mga pictures namin." si Troy habang pinapakita kay Andrew ang bonding moments nilang tatlo. Kasama na rin ang mga larawan nila nung mga bata pa sila.

Sa pagkakakita ni Andrew ng mga larawan ni Bryan nung bata pa ay naalala niya ulit ang picture sa bahay nila nung una siyang nagpunta roon. 

"At ito naman ang lihim ni Bryan na hindi alam ng buong campus." si Troy.
Bahagyang natawa si Andrew nang makita ang isang picture ni Bryan na nakatayo sa ibabaw ng upuan na halos maiyak-iyak ang mukha.
"Grabe isang siga at astig sa campus takot sa isang ipis!" ang natatawang sambit ni Andrew.
"Oo nga e. Alam mo ba na kapag inaaway kami niyan, tinatakot talaga namin siya ng insekto na iyan."

Natigil sa pagtawa si Andrew nang mapansin ang isa pang picture ni Bryan. Nakaakbay siya sa isang batang babae.
"Sino yan?" ang tanong ni Andrew.
"Ah si Sarah yan. Kababata rin namin. Kapitbahay dati ni Bryan. Nasa Canada na siya ngayon."
"Ok."
"Alam mo ba na sobra ang pagkaclose nila sa isat-isa. Kapag binibiro nga namin siya, lagi siyang pinagtatanggol ni Bryan. Kaya sobra rin ang pagkalungkot niya ng umalis siya ng bansa."

Sa mga oras na iyon ay bahagyang naguluhan si Andrew sa kanyang mga nalaman. Naisip niya na baka ang Sarah na iyon ang naging first love ni Bryan. Sumagi din sa isip niya yung araw ng usapan nila ni Dina at Michael sa tambayan ng tiro habang hinihintay niya si Bryan. Naisip siya na baka isa ito sa dahilan ng kakaibang pagsagot ni Michaelsa kanyang mga tinatanong.

Ang ibig sabihin nito para sa kanya na kung sakaling nandito pa rin ang babaeng iyon ay mabaliktada ang sitwasyon. Hindi siya nagpahalata kay Troy.

Marami pang mga larawan ang ipinakita ni Troy sa kanya ngunit hindi na niya nagawa pang pansinin ang mga iyon dahil sa mga bumabagabag sa kanya. May mga kinukuwento si Troy sa mga ito na hindi magawa pang pakinggan ni Andrew.
"Anong balak mo Andrew?" ang kanyang tanong na nagpabalik ng ulirat ni Andrew.
"Ah eh Bakit?"
"Ang sabi ko anong balak mo sa nalalapit na kaarawan ni Bryan?"
"Kaarawan?" si Andrew sabay tingin sa profile ni Bryan at nakita niya na malapit na ang kaarawan nito. "Sa susunod na linggo na pala ah at sakto pa sa Valentines Day. Pero wala siguro, alam mo naman ang sitwasyon namin di ba?"
"Oo. Ngunit may magagawa ka pa. Ang bigyan siya ng regalo. Kung alam mo lang kung gaano ka na niya ka miss. Halos araw-araw nga sa tambayan ikaw lagi ang kanyang bukambibig. At least sa paraang ito maipakita mo sa kanya na hindi mo pa siya nakakalimutan."
______
Nang gabing iyon habang nakahiga ay iniisip ulit ni Andrew ang lahat ng mga sinabi ni Troy sa kanya habang hawak ang kwintas na ibinigay sa kanya ni Bryan.
"Hindi ko maintindihan ang aking sarili kung bakit ko nararamdaman ang ganito sa mga nalaman ko tungkol sa babaeng nagngangalang Sarah. Pero dapat ko pa rin siguro siyang bigyan ng regalo." ang sabi ni Andrew sa kanyang sarili.

Makalipas ng ilang minuto ay nakaisip na siya ng ibibigay niyang regalo kay Bryan.

Itutuloy...

ANG AKING UNANG PAG-IBIG Part 6

Tulad pa rin ng inaasahan, ganoon pa rin ang ginawa ni Adonis pagkagising ko kinabukasan. Naghanda pa rin siya ng agahan para sa aming dalawa. Ngunit sa mga nangyari kagabi, alam ko nang may magbabago sa aming set-up.

Pinagmasdan ko ang mga inihain niyang pagkain habang pababa ako ng hagdan hanggang sa makaupo ako. Maya-maya lang ay dumating na si Adonis dala ang isang platong may pritong hotdog galing kusina.
"Mabuti naman at gising ka na. Pupuntahan na sana kita sa kwarto mo upang gisingin ka" ang masigla niyang pagbati sa akin.

Imbes na sagutin ko siya ay napako ang aking pansin sa kanyang katawan. Wala siyang pang-itaas na damit at suot ang binili kong boxer shorts. Ewan ko ba, madalas naman ganito pero hindi ko pa rin maiwasang  makaramdam ng pagnanasa sa kanya.

"Kailangan pa bang maghubad habang nagluluto?" ang tanong ko sa kanya.
Napangiti siya sa aking pahayag. "Kagagaling ko lang kasi sa pag-eehersisyo. At bakit masama bang maghubad? Palagi naman akong naghuhubad. Parang hindi ka na nasanay."
Naguluhan naman ako sa mga narinig ko sa kanya. "Hindi naman. Pero alam mo naman na bakla ako di ba? Siguro naman makakaramdam ka na ng pagkailang lalo nat dalawa lang tayo dito sa bahay."
"Iyon lang ba? Wala naman akong pakialam kung may pagnanasa ka sa akin." ang kanyang sagot.

Pinagmamasdan ko siya habang kumakain habang iniisip ang kanyang mga pahayag. Nakakapagtaka kasi na tila wala lang sa kanya ang mga rebelasyong sinabi ko sa kanya kagabi.

"Uy! Natulala ka na naman sa akin. Kumain ka na" ang pagputol niya sa aking pagmumuni-muni. Base sa tono ng kanyang boses ay hindi naman siya naiinis sa aking ginawa.
"Baka matunaw na ako niyan sa pagtitig mo, mawawalan ka na ng pagpapantasyahan." ang kanyang pagpapatuloy.
"Siraulo ka" ang nasabi ko na lang. At nagkatawanan kaming dalawa.
"Ikaw ha nakuha mo pang magbiro, sige ka baka pag hindi ako makapagpigil baka halayin kita dyan." ang dagdag kong biro sa kanya.

At nabigla ako sa hindi inaasahang sinagot niya sa akin. "Sige game ako. Kung iyon ang magpapasaya sa iyo."

Naging palaisipan ulit sa akin ang kanyang sagot na iyon. Parang gusto ko nang gawin ang bagay na iyon sa kanya ngunit naisip ko rin na baka sinusubukan lang niya ako. Pinigilan ko na lang ang aking sarili upang hindi maging kumplikado ang sitwasyon.
"Joke ko lang iyon ha. Alam ko namang sinasakyan mo lang ako." ang aking sumunod na sinabi sabay subo ng kanin.

Napansin ko ang bigla niyang pananahimik. Napatingin ako sa kanya at nakita ko ang pagseryoso ng kanyang mukha.
"Adonis, may nasabi ba akong hindi maganda?" ang agad kong tanong sa kanya.
"Wala. Ok lang ako. Sige bilisan mo na baka ma late ka sa work mo." ang sagot niya sa akin.
______
"Ikaw na muna ang bahala dito ha. Kung naiinip ka pwede ka namang lumabas at mamasyal o kaya naman ay maglaro ng basketball. Im sure inaabangan ka na naman ng mga fans mo dun sa court." ang sabi ko sa kanya bago ako pumasok sa aking kotse.
"Dito na lang ako sa bahay."
"Sigurado ka, huwag kang mag-alala hindi naman ako magagalit. Malaya ka namang gawin ang gusto mo."
"Ok lang ako dito. Sige na baka mahuli ka na niyan." ang sgot niya sabay ngiti. Hindi ko napigilan ang sarili kong mapangiti rin.
______
"Hindi daw papasok si Rhoda ngayon." ang agad na sabi ni Marie sa akin pagdating ko sa boutique. Isa si Rhoda sa aking mga empleyado. Pareho kami ng sekswalidad ang kaibahan nga lang ay lantad siya at cross-dresser.
"Bakit na naman?" ang aking tanong sa kanya habang inaayos ang aking mesa. 
"Ayun nag-away na naman sila ng kanyang jowa." ang kanyang sagot sabay lapit sa aking tainga at bumulong. "Nakita daw niya ang kanyang boylet na may kasamang girl."
"Ganoon ba." ang nasabi ko na lang. 

 Para sa akin, expected na ang ganitong mga senaryo sa relasyon ng dalawang lalaki. At isa rin ito sa mga dahilan kung bakit iniiwasan ko ang pakikipagrelasyon. 
"Kamusta naman kayo ng Adonis mo?" ang sunod na tanong ni Marie sa akin.

Isinalaysay ko sa kanya ang lahat ng mga nangyari simula kagabi.
"Really, hindi man lang siya naapektuhan sa pag-amin mo sa kanya?" ang tanong niyang hindi makapaniwala matapos kong maglahad.
"Ewan ko ba. Parang bumaliktad pa nga ang sitwasyon. Parang gusto ko na ngang patulan ang mga panunukso niya sa akin kanina. Pero siyempre nagpigil ako, mahirap na."
"Ayieeeee!!!!" ang kinikilig niyang reaksyon. "Naku baka siya na ang iyong magiging unang pag-ibig."
"Tunigil ka nga. Hindi maaaring mangyari iyon. Unang-una misteryo pa nga sa akin ang pagkatao niya. May amnesia siya. Anytime maaaring bumalik ang alaala niya. Siyempre babalewalain na niya ang lahat ng ginagawa niya ngayon."
"May point ka diyan."
"Sa ngayon kasi  lumalabas na ako lang ang kilala niya kaya siguro ganoon na lang siya kabait sa akin."
"May point ka na naman diyan."
"So habang hinihintay ko yung detective ay titiisin ko muna ang lahat. Pakikisamahan ko na lang siya."
______
Sa paglipas ng mga araw ay lalong tumitindi ang aking pagkalito sa mga nangyayari. Kasabay nito ay ang pagyabong ng aking nararamdaman sa kanya. Siguro nga ito na ang sinasabi ni Marie na aking unang pag-ibig. Paano ba naman, napakabait niya sa akin. Halos lahat na yata ng katangian ay nasa kanya na.

Tuwing uuwi ako ng bahay ay palagi nang may nakahandang hapunan. Ganoon din sa paggising ko sa umaga na may nakahandang almusal. Di lang yan, siya na rin ang naglalaba ng aming mga damit at naglilinis ng bahay. Parang houseboy na nga ang papel niya. Hindi ko rin maiwasang isipin na para na kaming mag-asawa sa aming set-up. Siya ang nasa bahay at ako ang naghahanap-buhay.

Isang gabi, habang abala ako sa pag-edit ng mga files sa aking laptop,
"Victor, pinagtimpla kita ng kape. Alam kong aabutin ka na naman ng madaling araw sa ginagawa mo." si Adonis na pumasok sa aking kwarto dala ang isang tasa.
"Salamat ipatong mo na lang diyan sa tabi." ang sagot ko sa kanya na ang mga mata ay nakapokus sa aking ginawa. "Ikaw matulog ka na" ang pahabol ko.
"Hindi pa ako inaantok e." ang sagot niya sabay lapit sa aking likuran. Tinignan niya sa screen ang aking ginagawa. Maya-maya lang ay naramdaman ko na lang ang mga kamay niyang nagmamasahe sa aking balikat.
"Oh ito pamparelax." ang sabi niya sa akin.

Madalas na niyang gawin ang bagay na iyon sa akin. At obvious naman na pabor sa akin iyon. Ang sarap sa pakiramdam na hinahaplos ang iyong katawan ng taong mahal mo.

At hindi ko inaasahan ang sumunod na nangyari.
Habang nagmamasahe siya sa akin ay naramdaman ko na lang ang isang laman na dumikit sa aking likuran. Wala sa sariling napapikit ako, pakiramdam ko ay nagising ang aking katawang lupa kahit pa gabi iyon.

Hinayaan ko lang siya sa kanyang ginagawa. Nagkunwari kong deadma lang pero ang totoo, nawala na ang focus ko sa aking ginagawa. At halos mawala na ako sa aking sarili dulot ng pagnanasa nang mapansin ko na mas lumalaki at humahaba ang laman na iyon.

Ilang oras din tumagal ang pagmamasahe niya sa akin. Siya na rin mismo ang tumapos nito.
"Ayos na ba ang pakiramdam mo?" ang tanong niya sa akin.

Hindi sinasadyang mapatingin ako sa kanyang harapan. Palibhasang nakatayo siya at ako nakaupo, natapat ang mukha ko dito. Halatang-halata ang pagkabakat na mas lumaki kaysa sa normal.
"Victor?"
"Ah ano, oo. Sige pwede ka nang umalis. Matulog ka na." Dahil sa kaba, halos mautal ako sa pagsagot sa kanya.

"Hindi ako aalis. Sa katunayan nga, hihingi sana ako ng permiso sa iyo na dito ako matulog."
Nabigla ako sa kanyang sinabi. "Dito? Ba...bakit naman?"
"Wala lang. Bored na kasi ako nang walang katabi. Ano payag ka na sige salamat." ang sagot niya sabay higa sa kama.

Tinignan ko siya habang nakahiga. Muli ay naguluhan na naman ang aking isip. Sa puso ko sinasabi na gusto ko ito at pabor sa akin dahil makakatabi ko sa unang pagkakataon ang taong aking lihim na minamahal at pinagpapantasyahan. Ngunit iba naman ang dinidikta ng aking utak na mali ito.

"Hay ang sarap naman sa kama mo." ang sabi niya. Nakatingin siya sa akin habang nakangiti.
"Ano ka ba? Parehas lang naman tayo ng kama." ang sagot ko sa kanya.
"Hindi, mas masarap dito kasi may kasama na ako na mayayakap ko."
"Yakap ka diyan. Naku Adonis alam mo naman di ba? Baka mamaya niyan hindi ko mapigilan ang sarili ko na tsansingan kita." ang sagot kong hinaluan ng biro.
"Hmmm... Pwede. Malaya ka namang gawin ang gusto mo."

"Ito na naman tayo Adonis." ang nasabi ko sa aking sarili sa kakaiba niyang pagsagot sa akin. "Ano ba talaga ang nasa isip mo?"
"Ano nagdadalawang-isip ka pa diyan?" ang sunod niyang tanong sa akin. "Ikaw talaga.Kung ako sa iyo susunggaban ko na ang pagkakataon."

"Ha...ah...eh... ano?" Halos mautal-utal na ako dahil sa wala akong maisagot. Parang nag malfunction na ang aking utak sa mga narinig ko sa kanya.
"Sige na tapusin mo na yang ginagawa mo. Matutulog na ako." ang sabi pa niya sabay hagikgik.
 ______
Dahil sa nangyari ay tuluyan nang nawala ako sa konsentrasyon sa aking ginagawa. Ni hindi ko na nga nagawa pang inumin ang kanyang tinimplang kape sa akin kaya lumamig na ito. Pasimple kong nililingon si Adonis na nakadapang natutulog. Parang may magnet na naghihila sa akin na lapitan siya at haplusin ang kanyang matipunong pangangatawan.

Ngunit pinilit ko pa ring tapusin iyon. At makalipas ang halos tatlong oras ay natapos na ako. Nakakaramdam na ako ng antok kaya agad na akong humiga sa aking kama. Tumagilid ako saglit paharap kay Adonis at sinulyapan.

"Ikaw talaga Adonis, talagang nahulog na ang damdamin ko sa iyo. Kasalanan mo naman kasi eh. Pinakitaan mo ako ng mga katangian ng isang gentleman. Noon, pinagnanasaan ko lang ang itsura mo. Ngayon, minamahal na kita. Napakaswerte naman ng girlfriend o asawa mo sa iyo. Kahit wala pa akong alam tungkol sa tunay na pagkatao, sigurado ako na hinahanap ka na nila" ang sabi ko sa aking sarili habang nakatitig sa maamo niyang mukha.

Makalipas ang ilang minuto ay unti-unti na akong napapapikit dala ng antok at tumagilid na ako patalikod sa kanya.

Maya-maya lang ay naramdaman ko na lang ang hangin na dumadampi sa balat ng aking batok. At nabigla pa ako sa pagdantay niya sa akin.

Itutuloy...